ای کتاب ثنای تو قرآن
وی ثنا گسترت خدای جهان
بذل نان تو می کند نازل
سورۀ هل اتی علی الانسان
کیستی تو که مصطفی می گفت
جان بابا فدات فاطمه جان
کیستی ای تجلّی توحید
کیستی ای حقیقت ایمان
برتر از درک و دانش همه ای
چه بخوانم ترا که فاطمه ای
کیستـی تـو بهشـت بابایی
کوثر و قـدر و نور و طـاهایی
دو جهان ذره و تو خورشیدی
همگان قطـره و تـو دریایی
همصدا با تمامی سادات
شیعه گوید تو مادر مایی
مطلـع الفجر بامداد ازل
لیله القدر حق تعـالایی
قدری و حق به خواجۀ لولاک
گفتـه در شأن تو و مـا ادراک
ای مقامت ز وهم ها برتر
قدر و جاهت ز وصف ما برتر
مدح تـو بـر لب رسول خدا
ذکر نابـی سـت از دعـا برتر
رتبۀ توست از زنـان بهشت
بـه خداوندی خدا بـرتر
جز محمد که دست بوس تو بود
تـویـی از کـل انبیـا برتر
حجـره ات کعبۀ دل احمد
بیتـت از بیت کبریـا بـرتر
خانه ای روشن از کلام الله
سر زد از آن دو آفتاب و دو ماه
ای به شخصت خدا رسانده سلام
وی نبی پیش پات کرده قیام
خجل از قصه ی غمت تاریخ
سرفراز از شهادتت اسلام
عمر هستی به پیش عمر کَمَت
همچنان آفتاب بر لب بام
می رسد از مزار گمشده ات
به هر آزاده این خجسته پیام
سرسپردن به پای دوست، حلال
دست دادن به دست غیر، حرام
آنکه گیرد ز فاطمه تعلیم
پیش ظالم نمی شود تسلیم
ای کلام تو آیت محکم
در حریم تو روح، نامحرم
جان فدای تنت نفس به نفس
سر نثار رهت قدم به قدم
قامت عدل از قیام تو راست
کمر ظلم از کلام تو خَم
پیش سیل ستم به حفظ امام
ایستادی چو کوه مستحکم
گر دفاع تو از امام نبود
از خدا و رسول نام نبود
در دل انبیا امید تویی
بر لب اولیا نوید تویی
مکتب زنده ی ولایت را
اولین مادر شهید تویی
آنکه هر روز شرح تاریخش
نهضتی تازه آفرید تویی
آنکه با تیغ احتجاج و بیان
پردۀ کفر را درید تویی
آنکه در راه حفظ جان علی
رنج هستی به جان خرید تویی
آفتابی که با غروبش، رنگ
از رخ مرتضی پرید تویی
مهربان یار باوفای علی
بی تو تاریک شد سرای علی
ای بهشت خدا گل رویـت
وی رسول خدا ثنـاگویت
سـورۀ نـور، خط پیشانی
لیلـۀ قدر، تار گیسویت
وسعت ملک کبریا حرمت
کعبـۀ روح انبـیـا کـویت
شـرح تفسیر نحـن وجه الله
نقـش بسته به مصحف رویت
شب معراج مصطفی می دید
بـاغ جنـت پـر اسـت از بویت
روحِ بیـن دو پهـلـوی احمـد
به چه جرمی شکست پهلویت؟
گر جسارت نبـود می گفتـم
هرم آتش چه کرد با مویت
از علی دوستـی نشان مانده ست
هم به رخسـار هم به بازویت
چشم بیدار تو به ما آموخت
در ره حق چگونه باید سوخت
کاش هفت آسمان شرر می شد
کاش عمر جهان به سر می شد
بر سر روز اگر غمت می ریخت
از شب تار تیـره تر می شد
بـه علی هـم نگفتی ای مادر
که چگونه شبت سحر می شد
هر کسی با علی عداوت داشت
به تو در کوچه حمله ور می شد
جسم درهم شکسته ات هردم
هدف ضربه ای دگر می شد
چشمشان بر علی که می افتاد
ضربه هاشان شدیدتر می شد
کـاش از دردهـای پنهـانت
لااقل دخترت خبر می شد
دل شب تا سحر نمی خفتی
درد خود را به کس نمی گفتی
استاد حاج غلامرضا سازگار
با استعانت از خداوند متعال و عنایات اهل بیت (علیهم السلام) بانک اشعار و مطالب مورد نیاز مداحی با رعایت شأنیت بزرگان دین در این مجموعه گردآوری شده و در مناسبتهای ملی و مذهبی تا حدی میتواند نیاز مادحین بزرگوار را برآورده نماید. انشااله دوستانی که از این مختصر مطالب بهره مند شدند نثار روح شهید رمضان عنایتی از شهدای کربلای شلمچه صلوات هدیه کنند.