روضه حضرت و حضرت عبدالعظیم حسنی علیهم السلام

هرکسی میومد کنارِ بدنِ حضرت حمزه، نمیتونست خبر ببره برا پیغمبر، خیلی داغِ حضرت سنگین بود. لذا میگن امیرالمؤمنین اومد یه نگاه کرد دید واویلا ...آخه دیر رسیدن مولا که مراقبِ پیغمبر بود، این زنِ نانجیبه هرکاری خواست کرد، بدن رو مُثله کرد، بینیِ حضرت و گوشایِ حضرتُ ...خلاصه مولا خبر رو آورد، زیرِ بغلِ پیغمبر رو گرفت،

آورد کنارِ بدنِ عمو جانش..نوشتن خیلی آقا گریه کرد کنار بدنِ عموجانشون یه مرتبه قاصدی دوید : آقا عمه‌جانتون صفیه، خواهرِ حمزه داره میاد.پیغمبر یه نگاه به مولا کرد، گفت: میدونم فاطمه هم همراهشه، برو علی جان جلوشو بگیر،

نذارید این خواهر برسه، برادر رو ببینه

هرکاری کردن گفتن من باید برسم، ببینم برادرمو لذا میگن پیغمبر فرمودن: عَبامو بیارید، خارایِ بیابون رو بیارید،این بدن رو پوشوند.خواهرِ شهید رسید، تا خواست روپوشو کنار بزنه، پیغمبر فرمود: دست نگه دار! اگه میشه این بدنو نگاه نکن ...بگم یا رسول الله ! اینجا بدنو پوشاندی مبادا این خواهر ببینه.. اما من بمیرم یه بدنِ دیگه هم پوشانده شد. هِی زینب نیزه شکسته‌ها رو کنار زد ... *

غریبی به گودال تا دست و پا زد

کسی آمد و بی هوا عمه را زد

آقاجان! زمین خوردی و یک حرم رفت غارت

سَرم رفت غارت، خدایا کمک معجرم رفت غارت

«ای وای ... ای وای ... ای وای ...»

*بگم یا حمزه‌ی سیدالشهداء! دور و بَرِ خواهرتو نامحرما نگرفتن آقاجان..پیغمبر باهاش گریه کرد، خانم بود، مولا بود، اصحاب بودن..میگن بعد از فتحِ مکه همه اومدن یکی یکی توبه میکردن، یه وقت نوبت رسید، گفتن آقا وحشی اومده،

حضرت فرمودن: بگید توبه‌ اش قبوله

اما بگید بره یه جایی، ما نگاهمون تو نگاهش نیفته..نمیفهمم اینو!! پیغمبره، نماد رحمت و مهربانیه..گفتن آقا چرا رَدش کردی؟ فرمود: این آخه قاتلِ عموجانم حمزه‌ست،نمیخوام چشم تو چشم بشم باهاش.. من یه جمله میگم، به قصدِ فرَج..بگم آقا اینجا وحشی رو فرمودین جلو چشمایِ شما نباشه.اما آقایِ ما هرروز میدید مُغیره یه گوشه ایستاده ...

«صلی الله علیک یا مظلوم یا اباعبدالله»

گفت داداش!

تو کَس و کار منی، شمر جلودار شده

با سَرت راهنمایِ م

ن و طفلان من است ...

مدح حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

باز از بحر ولایت گوهری پیدا شد

افق فضل و شرف را قمری پیدا شد

نخل سرسبز ولا را ثمری پیدا شد

یا که در طور ولایت شجری پیدا شد

در سماوات و زمین جشن عظیم است امشب

عید میلادِ کریم ابن کریم است امشب

بهترين زاده ابناء جهان اين پسر است

در نیاز علوی سرو روان این پسر است

فخر دین ، قبله دل ، کعبه‌ی جان این پسر است

نجل مولای کریمان جهان این پسر است

اوست سروي كه بود دامن هستي چمنش

صلوات همه بر حُسن حَسن در حَسنش

صاحبان کرم و جود کریمش خوانن

اهل فضل و شرف و علم ضعیمش خوانن

آیت رحمت و رحمان و رحیمش خوانن

خیل عباد همه عبد عظیمش خوانن

اوست ماهی که بر ابنای زمان می تابد

نورش از ری به همه خلق جهان می تابد

حرمش كعبه آمال دل آگاه است

قامتش سرو و لبش كوثر و رويش ماه است

حَسني حُسنش، بر خلق چراغ راه است

زائر مرقد او زائر ثارالله است

خاص و عامند ز هر سوي رهين كرمش

دل صد قافله سر گرم طواف حرمش

اهلِ ری قدر بدانید چونین نعمت را

نعمتِ سایه‌ی این دست گل عترت را

فيض همسايگی تربت آن حضرت را

بر شما داده خدا اين شرف و رفعت را

بال جبرئيل زده سايه به بام و درتان

اين شما ، اين حرم زاده‌ی پيغمبرتان

ری سپهر و حرم اوست مه تابانش

يا حجاز است و بُوَد كعبه جاويدانش

برتر از عرش بُوَد بارگه و ايوانش

جان من ، جان همه خلق جهان قربانش

دوست دارم كه شب و روز ز لطف وكرمش

پر زند مرغ دلم يكسره سوي حرمش

زائر او به خدا فيض قرابت دارد

آيه وحي در اين خانه كتابت دارد

در و ديوار حرم نقش نجابت دارد

زیر این قبه دعا کن اجابت دارد

ماه صد انجمن اينجاست خدا مي داند

آفتاب حسن اينجاست خدا مي داند

اي گل باغ حسن عطر تو بر روح صفاست

خاكِ درگاه تو بر درد دل خسته شفاست

كرم و جود تو بر ما به عيان و به خفاست

سر به خاك حرمت گر نگذاريم جفاست

«ما به اين در، نه پي حشمت وجاه آمده ايم»

«از بد حادثه اينجا به پناه آمده ايم»

شاعر : استاد غلامرضا سازگار

مرحبا مرحبا ، جشن عظیم است

مولد حضرت عبدالعظیم است

عبدالکریم است، بر ما زعیم است

پور امام مجتبی از نسل طاها

خوش آمدی خوش آمدی یابن الزهرا ..

بوی گل می رسد از دشت و صحرا

خنده دارد به لب عروس زهرا

او را ببویید، پیوسته گویید

خوش آمدی خوش آمدی یابن الزهرا ..

این پسر رهنمایِ عدل و داد است

پیرو هادی و مولا جوادست

منم غلامش ، مستم ز جامش

خوش آمدی خوش آمدی یابن الزهرا ..

اهل ری قدر این نعمت بدانید

همه از جان و دل این را بدانید

هر کس که شد زائر او در بلد ری

شد زائر کرببلا زائرِ در ری

خوش آمدی خوش آمدی یابن الزهرا ..

مرقدت غرق نور ای تربتت پاک

قبر جدت حسن شد تلی از خاک

یارب به حق، مولوده امشب

کن ریشه‌کن وهابیت از شهر طاها

خوش آمدی خوش آمدی یابن الزهرا ..

سیدالکریم عبدالعظیم حسنی

شعرسیدالکریم و گریز روضه شب جمعه

‎المنت و لله که گرفتار تو هستیم
‎عمری ست که در حلقه ی زوار تو هستیم

‎ما را به صف حشر به نام تو ببخشند
‎همسایه ی دیوار به دیوار تو هستیم

‎این خاک به نام تو نظر کرده ی زهراست
‎ما آبروی خویش بدهکار تو هستیم

‎عبدالحسنی م و بخدا روز قیامت 
‎ای پور حسن در صف انصار تو هستیم

‎اقای کریمم ز مرام تو همین بس
‎ما بی سرو پاها سگ دربار تو هستیم

‎پای نمک سفره ی تو گریه نوشتند
‎ما صاحب اشکیم ببین یار تو هستیم

‎ما را ز سرت باز نکن جان رقیه
‎با گریه ی خود گرمی بازار تو هستیم

‎بوی حرم کرببلا میدهد اینجا
‎با اشک سحر محرم اسرار تو هستیم

‎از دولت فرزند حسن عبد حسینیم
‎در صحن تو انگار که بین الحرمینیم

 

شعر شب زيارتى حضرت #سيدالشهداء 

برپا بشود محشر کبری شب جمعه
آید ز جنان ناله ی زهرا شب جمعه

یک هفته نگه داشته غم های دلش را
تا لحظه ی دیدارِ پسر در شب جمعه

زیر بغل فاطمه را فضّه گرفته
با مریم و آسیه و حوّا شب جمعه

با قامت خم، چادر خاکی، رخ نیلی
تا صبح کند زمزمه برپا شب جمعه

پیراهن خونی شده بر دست بگیرد
آشفته شود عرش معلّا شب جمعه

مادر گره ی معجر خود باز نموده
در لحظه ی بوسیدن رگها شب جمعه

آن موی بهم ریخته که در پَسِ در سوخت
گردد ته گودال هویدا شب جمعه

این بوسه کجا! بوسه ی گودال کجا و
یادی کند از زینبِ تنها شب جمعه
#قاسم_نعمتی
@karimegharib

میلاد سیدالکریم عبدالعظیم حسنی علیه السلام

حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)

 

ری قبله گشته با حرم سیدالکریم
عزت گرفته با قدم سیدالکریم
عقده گشای قبر خراب حسن شده
صحن و سرای محترم سیدالکریم
عیسای شهر ما نفسش مجتبایی است
اعجازها نموده دم سیدالکریم
از کودکی شفای مرا مادرم گرفت
وقت نماز با قسم سیدالکریم
در روز حشر هم همگی قد علم کنیم
در زیر بیرق و علم سیدالکریم
هر کس که پیر گریه شده از غم حسین
سیراب گشته با کرم سیدالکریم

بیهوده نیست خیل گدا دارد این حرم
حال و هوای کرببلا دارد این حرم

عبدالعظیم آمد و عبد خدا شدیم
با عشق اهل بیت دگر آشنا شدیم
دنیا و آخرت همه ی فخر ماست این
همسایه ی عزیز دل مجتبی شدیم
شکر خدا که صاحب ما با کرامت است
شکر خدا که بر سر کویش گدا شدیم
یک بار اتفاقی از این صحن رد شدیم
یک عمر چون نسیم سحر با صفا شدیم
چون ریشه های پرچم سبزش بدست باد
در هر طواف زائر کرببلا شدیم
دانی زچیست این همه شان و مقام او
دانی ز چیست ریزه خور این سرا شدیم
فرمود امام شیعه که (( انت ولینا ))
عبدالعظیم ما همه از تو رضا شدیم

بیهوده نیست خیل گدا دارد این حرم
حال و هوای کرببلا دارد این حرم

اینجا چونان ملائکه در رفت و آمدیم
مهمان خانواده ی آل محمدیم
پای ضریح حضرت طاهر مدینه ایم
پای ضریح حضرت حمزه به مشهدیم
معصوم گفته بر در دیوار این حرم
ما عطر سیب از حرم کربلا زدیم
عشاق این دیار همه گریه کن شدند
ما هم به این امید در این خاک آمدیم
مدیون مهربانی زهرا شدیم ما
ممنون این همه کرم و لطف بی حدیم
جامانده ایم از سفر کربلا ولی
در این دیار بر همه عالم سرآمدیم
شب های جمعه گریه کنان کنج این حرم
انگار صحن کرببلا رو به گنبدیم

بیهوده نیست خیل گدا دارد این حرم
حال و هوای کرببلا دارد این حرم

ای شاه سر بریده عزیز خدا حسین
این سرزمین گرفته شمیم تو را حسین
با هر سلام در حرم سیدالکریم
پر می کشیم تا حرم کربلا حسین
این خاک بوی خون گلو را گرفته است
این سرزمین برای تو شد خون بها حسین
مقتل نوشته روی تنت پا گذاشتند
در زیر دست و پا ، زده ای دست و پا حسین
مقتل نوشته پیکر تو نرم گشته بود
با هر نسیم جسم تو شد جابجا حسین
مقتل نوشته حد حرم را چهل زراع
رفته تن بدون سرت تا کجا حسین
مقتل نوشته ضربه به پهلوی تو زدند
حتما" شبیه مادرتان بی هوا حسین
مقتل نوشته راس تو را بد بریده اند
چون از جلو بریده نشد از قفا حسین
مقتل نوشته دست به گیسوی تو زدند
یک عده گرگ های بی حیا حسین
مقتل نوشته دست تو از مچ بریده شد
با خنجری شکسته و با ضربه ها حسین
مقتل نوشته زیر گلو نحر گشته بود
پهنای نیزه شد به گلوی تو جا حسین
هر ضربه را برای رضای خدا زدند
شمشیر ، نیزه ، سنگ و حتی عصا حسین
#قاسم_نعمتی 

نوحه زمینه-حضرت عبدالعظیم(ع)

 

یا سید الکریم

میخونه هرکی دلش ز غصه ها خونه
دلش برا کربلا مجنونه

 یا سید الکریم
میخونه هر دل غصه دار غمدیده
هرکی که کربلا رو ندیده

یا سید الکریم

وقتی دلم از غصه میگیره           فضای قلبِ من میشه تیره
شباییی که دل گیرم       زغصه ها میمیرم        میام تو صحنت
یاد حرم ارباب           میگم دلم رو دریاب        میام تو صحنت

گدای سفره ی عظیمم من
زائر سید الکریمم من
سینه زن تو از قدیمم من 

یا سید الکریم

مولا مولا سیدنا

عمری من گریه کنه تو روضه ها بودم
سینه زن تو هیئتا بودم

یا سید الکریم
دوست دارم وقتی که پر کشیدم از دنیا
خاکم کنن تو صحن مصّلی

 یا سید الکریم

ما که ندیدیم کرببلا رو                      خدا نگیره از ما شمارو
خدا کنه تا هستم        ز جام تون سر مستم          گدا بمونم
اگر چه من بد نامم             کبوتر این بامم           بی آشیونم

گنبد تو خورشبید عالم تاب

زیارتت زیار تارباب بیا و قلب خستمو دریاب یا سید الکریم

علی اصغر خواجه زاده

 

مرثیه حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

شهر ري با ناله ي عُشّاق مولا آشناست
 جاي جايش مركز دارالشّفاي اولياست

 در حريم قدسي عبدالكريمم اين دلم
 زائر ذرّيه ي پاك امام مجتبي ست

 هر شب جمعه ميان مرقد عبدالعظيم
 اين دل من ميهمان روضه ي خون خداست

 تا شنيدم زائران تو (كَمَن زاراَلحُسَين)
 مرغ روحم در حريمت غرق در شور و نواست

 زائر قبر تو آقا نينوايي مي شود
 خادم كوي تو مولا، خادم كربُبلاست

شاعر : اصغر چرمی

مرثیه حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

ای دامن مدینه ری، کربلای تو

ای اهل فیض تشنۀ جام ولای تو

 

ریحانۀ امام حسن، سیدالکریم

ای اوفتاده جود و کرامت به پای تو

 

مدح تو را امام زمان تو گفته است

من کیستم که مدح بگویم برای تو

 

نجل کریم آل محمّد تویی تویی

تنها نه اهل ری همه عالم گدای تو

 

جسم مطّهر تو و آغوش خاک ری

بردار سر که در دل ما هست جای تو

 

آیات وحی در نفس روح پرورت

علم حدیث درسخن دلربای تو

 

بر اهل ری نه، بر همۀ عالم وجود

واجب بود زیارت صحن و سرای تو

 

بر زائری درود که گردد به دور تو

بر شاعری سلام که گوید ثنای تو

 

بر اهل ری سلام که همسایه تواند

بر شهر ری درود که شد نینوای تو

 

در موج فتنه‌های اجانب خدا گواست

ایران نیازمند بود بر دعای تو

 

نبود عجب که هر شب و روز اولیای حق

آرند سجده بر حرم با صفای تو

 

بیمار نا امید ز درمان، به صد امید

رو آورد به جانب دارالشّفای تو

 

بوی بقیع می‌وزد از خاک تربتت

ای نجل مجتبی که دو عالم فدای تو

 

پرواز می‌کند دل اهل ولا مدام

چون مرغ جان به جانب دارالولای تو

 

همچون کبوتران حریمت فرشتگان

گردند دور گنبد و گلدسته های تو

 

با مکتب ائمۀ اطهار آشناست

هر کس به هر طریق شود آشنای تو

 

تو سیدالکریمی و ما سائل درت

بسته به هم حوائج ما و عطای تو

 

دردا که از جنایت عباّسیان دون

هر صبح و شام خون جگر شد غذای تو

 

ترک مدینه گفتی و وارد به ری شدی

ری هم گریست بر تو و انزوای تو

 

گرد عزا نشست به رخسار اهل ری

در خاک تیره رفت چو قدّ رسای تو

 

شوّال شد محرّم و ری گشت کربلا

در روز رحلت تو و بزم عزای تو

 

پرواز کرد روح شریفت ز تن ولی

دیگر نشد بریده گلو از قفای تو

 

تشییع گشت پیکر پاکت به احترام

خورشید نی نگشت رخ دلربای تو

 

پیچیده شد درون کفن جسم اطهرت

دیگر نشد حصیر کفن از برای تو

 

بر خاک سر نهادی و دیگر کسی نزد

چوب جفا به لعل لب جان‌فزای تو

 

تا چشم ابر، باران ریزد به پای گل

«میثم» هماره اشک فشاند به پای تو

 

سرود حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

تو آسمون شهرری ،نور هل عطایی 2
مسافر شهر نبی پور مجتبایی
راوی قرآن تویی،مظهر ایمان تویی 2
کوکب شهرری و قبله تهران تویی
حضرت عبدالعظیم 6

حریم پاکت به خدا دل ز همه برده
مهر محبت تو بر (سینه ی ما خورده)3
حضرت عبدالعظیم 3

توبه جای جدت حسن، صاحب حریمی
ولی نعمت ملک ری ، سیدالکریمی
(تویی تو تاج سرم ،خدای جود و کرم
همسایگی با تو شد ،شفاعت محشرم)2
حضرت عبدالعظیم 5

فرش حریم با صفات ، بال جبرییل
به ضریح مشکل گشات قلب ما دخیل
اقا،(بخون ز اشک چشام،زلرزش هر صدا
صله زدستت می خوام ،برات کرببلا)2

(خدارو شکر کشور ما نور دوعین داره 2
حریم عشق توبرام(بوی حسین داره )3)2
حضرت عبدالعظیم 4

کرامات سید الکریم حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

نقل میکنن سالها آشیخ محمد تقی بافقی در مسجد پشت حرم نماز میخواند  ایام محرم روضه بر پا میکرد- طلبه ای وارد حرم عبدالعظیم شد - عبای مندرس و پاره ای به تن داشت - متوسل به حضرت شد - عرضه داشت آقا جان یه توجهی هم به ما عطا کن - از حرم اومد وارد مسجد شد دید آشیخ محمد تقی مشغول روضه خواندنه از همون بالای منبر اشاره کرد ببا اینجا - اومد پای منبر نشست - بعد مجلس فرمود شما عبا خواستی عرضه داشت بله فرمود این عبا برای شما حواله شده - سیدالکریمه

حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)-مدح

ای به شهر ری مزارت رشک جنات النعیم
آیت عظمای حق نجل الحسن عبدالعظیم

آفتاب فاطمه چشم و چراغ اهل بیت
منشأ فضل و کرامت صاحب لطف عمیم

زائر قبر تو یعنی زائر قبر حسین
خادم کوی تو یعنی خادم حجر و حطیم

((امام هادی فرمود هرکس عبدالعظیم حسنی رو زیارت کنه مثل اینه که امام حسین رو زیارت کرده))

طلعت نورانیت مرآت الله الصمد
طاق ابروی تو بسم الله رحمان الرحیم

مظهر توحیدی و در بیت دل داری مقام
آفتاب عرشی و در شهر ری گشتی مقیم

شاهراه زائرت "انا هدیناه السبیل"
چل چراغ تربتت شمع صراط المستقیم

(((ببینم با یه بیتش دلتو روانه ی کربلا میکنی یا نه )))

بر مشام جان دهد در هر نفس عطر حسین
هر کجا آرد نسیم از تربت پاکت شمیم

دست من گر کوته است از مرقد پاک حسین
یافتم از تربتت اینجا همان فوز عظیم

(((خوشا بحال اونایی که الآن زائر قبر سیدالکریم هستن)))

هر که در این سرزمین بر خاک تو صورت نهاد
در ثواب زائران کربلا گردد سهیم

خورده از اول دل «میثم» گره بر مرقدت
وصل اجداد تو خواهد از خداوند کریم

حدیث منتصب به عبدالعظیم حسنی علیه السلام

حضرت عبد العظيم‏ عليه السلام از امام جوادعليه السلام چنين روايت مي‏كند:

أفضَلُ أعمالِ شيعَتِنَا انتِظارُ الفَرَجِ

برترين اعمال شيعيان ما انتظار فرج [ظهور امام زمان‏ عليه السلام] است .كمال الدين ، ص ۳۷۷ .
 
كامل الزيارات ، ص ۳۲۴ .  مستدرك الوسائل ، ج ۱۷ ، ص ۳۲۱ امام هادی (علیه السلام) فرمودند: لَوْ زُرْتَ قَبْرَ عَبْدِ العَظيمِ عِنْدَكُمْ لَكُنْتَ كَمَنْ زارَ الحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ (علیه السلام ) کسی که در ری حضرت عبدالعظیم را زیارت کند مثل این است که امام حسین(ع) را زیارت کرده اید.

مطالب حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام

امام هادی علیه السلام فرمودن هر کسی عبدالعظیم الحسنی رو زیارت کنه کَمَن زارَ الحُسَین(ع) بِکَربَلا ... آقاجان ... آبرویِ شهرُ دیارِ ما شمایید ...قبلۀ پایتختِ ما شمایید آقا ... یاسیدالکریم .

آقا سید الکریم حضرت عبدالعظیم حسنی این محدث کبیری که سه امام رو درک کرده" محضر سه امام رسیده" بعضی ها میفرماییند : امام رضا علیه السلام جواد الائمه علیه السلام و امام هادی علیه السلام " بعضی هام میگن نه جوادالائمه،امام هادی،امام عسکری علیهم السلام؛ ولی قطعا محضر امام هادی رو درک کرده"

به محض اینکه میگه آمدم خدمت امام هادی علیه السلام،دینم رو به امام هادی عرضه کنم " آقا نگاهش به من افتاد فرمود: مَرْحَباً بِكَ یَا أَبَا ابا الحسِن أَنْتَ وَلِیُّنَا حَقّاً" خوش آمدی تو واقعا دوست مایی

مدح حضرت عبدالعظیم علیه السلام

افق فضل و شرف را قمری پیدا شد
یا که در طور ولایت، شجری پیدا شد
باز از بحر ولایت گُهری پیدا شد
نخل سرسبز ولا را ثمری پیدا شد

در سماوات و زمین، جشن عظیم است امشب
عید میلاد کریم ابن کریم است امشب

در ریاض علوی سرو روان این پسر است
نجل مولای کریمان جهان این پسر است
بهترین زاده ابناء جهان این پسر است
فخر دین، قبله دل، کعبه جان، این پسر است

اوست سروی که بُوَد دامن هستی چمنش
صلوات همه بر حُسنِ حَسن در حَسنش

اهل فضل و شرف و علم، زعیمش خوانند
خیل عبّاد همه عبد عظیمش خوانند 
صاحبان کرم و جود کریمش خوانند
آیت رحمت رحمان و رحیمش خوانند

اوست ماهی که بر ابناء زمان می تابد
نورش از ری به همه خلق جهان می تابد

قامتش، سرو و لبش، کوثر و رویش، ماه است
زائر مرقد او زائر ثارالله است

خاص و عامند ز هر سوی رهین کَرَمَش
دل صد قافله سرگرم طواف حرمش

نعمت سایه این دسته گل عترت را
بر شما داده خدا این شرف و رفعت را
اهل ری قدر بدانید چنین نعمت را
فیض همسایگی تربت آن حضرت را

بال جبرئیل زده سایه به بام و درتان
این شما، این حرم زاده پیغمبرتان

یا حجاز است و بُوَد کعبه جاویدانش 
جان من، جان همه خلق جهان قربانش
ری سپهر و حرم اوست مه تابانش
برتر از عرش بُوَد بارگه و ایوانش

دوست دارم که شب و روز ز لطف و کرمش
پر زند مرغ دلم یکسره سوی حرمش

آیه وحی در این خانه کتابت دارد
زیر این قبّه دعا کن که اجابت دارد
زائر او به خدا فیض قرابت دارد
در و دیوار حرم نقش نجابت دارد

ماه صد انجمن اینجاست خدا می داند
آفتاب حسن اینجاست خدا می داند

خاک درگاه تو بر درد دل خسته شفاست
سر به خاک حرمت گر نگذاریم جفاست
ای گل باغ حسن عطر تو بر روح صفاست
کرم و جود تو بر ما به عیان و به خفاست

"ما به این در، نه پی حشمت و جاه آمده ایم
 از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم"

حُسن پیدای حَسن سرّ نهان حسنی
بلکه جانان همه خلق و تو جان حسنی
تو به باغ دل ما سرو روان حسنی
نخل طاها و گل عطرفشان حسنی

ما به خاک حرمت روی نیاز آوردیم
حاجت خویش به درگاه تو باز آوردیم

عصمت فاطمه و عزّت حیدر داری
تو مقام از سخن مدح، فراتر داری
تو عطا و کرم آل پیمبر داری
ز حسین و ز حسن جلوه دیگر داری

جان به قربان تو ای سیّد پاکیزه سرشت
شهرری از تو بهشت است؛ بهشت است؛ بهشت

به تو و عزّت آباء کِرام ات سوگند
به خدا و به رسول و به امامت سوگند
به جلال و به کمال و به مقامت سوگند 
به نماز و به قعودت، به قیامت سوگند

تو که سایه به سر خلق دو عالم فکنی
چه شود گر نگهی جانب "میثم" فکنی.

حضرت عبدالعظیم (علیه السلام)

هان اِی کریم ، اِبنُ الکَریم ، یا حضرتِ عَبدالعَظیم
جودُ سخایِ تو عظیم ، یا حضرتِ عَبدالعَظیم

یا حضرتِ عَبدالعَظیم .....

نسلِ تو نسلِ فاطمی ، اصلِ تو اصلِ مرتضی
ذکرِ تو رحمانُ الرحیم ، یا حضرتِ عَبدالعَظیم

رِی با حضورِ تو شده کربُبَلایِ کشورم
مصداقِ پندارِ حکیم ، یا حضرتِ عبدالعَظیم

هرکَس به پابوسِ تو آ مد ، زائرِ کربُبلاست
راحت صراطُ المستقیم ، یا حضرتِ عَبدالعَظیم

من با توسل بر تو راهِ خویش پیدا می کنم
ای خصمِ شیطانِ رجیم یا حضرتِ عَبدالعَظیم ...

یا حضرتِ عَبدالعَظیم .....

هان ای کریم ، ابنُ الکَریم ، یا حضرتِ عَبدالعُظیم
جودُ سخایِ تو عظیم ، یا حضرتِ عَبدالعَظیم

نسلِ تو نسلِ فاطمی اصلِ تو اصلِ مرتضی
ذکرِ تو رحمانُ الرحیم ، یا حضرتِ عَبدالعَظیم

---------

*امام صادق علیه السلام فرمود:میخوای اهل ایمان رو بشناسی علامت ایمان اینه:یه بار جلوش بگو"صلی الله علیک یا اباعبدالله" اگر دیدی دستش رو روی قلبش گذاشت....*