سرود میلاد امام حسین (علیه السلام)

جلوه مصباح الهدی به همه ارض و سماء سرزده
قــاصد رحمـت همـه جـا ز ره صدق و صفا در زده
وجــه خـــدای ازلــی بـه جهــان جلـوه دیگــر زده
شب درود و صلوات آمده
عید سفینه النجــاه آمده
(یاحسین یاحسین)

 

روشنـی چشــم نبـی بــود از جلـوه روی حسین
خنده زنان گریه کنان زده بوسه به گلوی حسین
لیلـه قـــدر علـــوی بــه سیـه طــره موی حسین
فطرس بیچـارۀ پرسوخته
دیده به گهواره او دوخته
(یاحسین یاحسین) 

 

فطـــرس بیچـــاره بیـا بـه بـرش زمزمه آغاز کن
راز دل ســوخته بـــا پســـر فـاطمــه ابـــراز کن
با کرم و لطف حسین به سما پر زن و پرواز کن
شفا ز ریحانه زهرا بجو
کنــار گهـوارۀ مـولا بگو
(یاحسین یاحسین) 

 

سـائل درگــاه حسین علم افراشته در عـالمین
من چه بگویم سخن از شرف و عزّت آن نور عین
از دو لب ختم رسل، بشنو ذکر«اَنَا من حسین»
زادۀ خیــرالبشـر است ایــن پسر
برهمه هستی پدراست این پسر
(یاحسین یاحسین)

 

خلــق سمــوات و زمین همگان مست ولای حسین
خیــل رســل را بـه جگـر عطـش جــام ولای حسین
کیست به جز ذات خدا کـه کند مدح و ثنای حسین
اوست کسی که خونبهایش خداست
مــــادح و مـــرثیه ســــرایش خداست
(یاحسین یاحسین)

 

سرزده در گلشن وحی، سحر از بیت علی آفتاب
محـــو جمــالش شده‌اند نبـی و فاطمـه و بـوتراب
بــه گفتـــۀ روح خـــدا کــه بــود رهبــر این انقلاب
عید حسین و روز پاسدار است
این بهتــرین مدال افتخار است
(یاحسین یاحسین)

 

ای به مزار و حرمت همی از سنگر یاران سلام
بـــر تـــو و خیـل شهدا ز لـب پیر جماران سلام
بـر تـن سرباز رهت که شده گلوله باران سلام
قسم بـه سوز دل اهل ولا
دل مــرا کـن از کــرم کربلا
(یاحسین یاحسین)

 

ای کـه پیمبـر به لَبَت همـه دم بـوسه مکرّر زده
مرغ دل ما همه شب به سوی کرب و بلا پرزده
آتــش هجــرت بــه خــدا به دل ما همه آذر زده
بر سر ما شور ولایت بده
بـر دل مــا نـور ولایت بده
(یاحسین یاحسین)

مدح میلاد امام حسین (علیه السلام)

مه منوّر شعبان مه رسول خداست 
مه مبارک میلاد سیدالشهداست 
به رهروان هدایت ز حق رسیده خبر 
که روی دست محمد عیان چراغ هداست 
تمام دین به روی دست‌های ختم رسل 
و یا کتاب خدا روی سینة زهراست 
به عدل و عزت و آزادی و کمال و شرف 
خلایقند همه تشنه، فیض او دریاست 
ملک به حسن تماشائیش، شده مبهوت 
که این امام حسین است یا رسول خداست 
نسیم خلد برین می وزد ز اطرافش 
که بوی عطر خدا در مشام باد صباست 
اگر تمام ملائک ز گاهوارة او 
پر دوباره چو فطرس طلب کنند رواست 
نبی به طلعت زیباش خنده کرد و گریست 
خدا به یمن قدومش بهشت را آراست 
ز گاهواره به گودال خون نگاهی کرد 
به خویش گفت که میلاد ما شهادت ماست 
تمام خلقت یک لحظه بی حسین مباد 
که بی حسین زمین بی‌کس و زمان تنهاست 
به حلق تشنه و لب‌های خشک او سوگند 
که خون او به گلستان وحی، آب بقاست 
گرفت جام بلا را ز دست حضرت دوست 
از آن تمام بلاها به چشم او زیباست 
مگو چرا ز همه هست خود گذشت حسین 
خدای داد به او هست و هست او را خواست 
اگر ز بار غمش آسمان خمید چه باک 
که گشت قامت اسلام با قیامش راست 
وضو گرفت ز خون، پیش تیر قامت بست 
که تا قیام قیامت از او نماز به پاست 
همیشه حج به وجود حسین می‌بالد 
که کربلاش صفا بود و مروه شام بلاست 
نماز و روزه و حج و جهاد می‌گویند 
حیات ما همه مرهون سیدالشهداست 
به پور هند جگر خواره چون گشاید دست 
کسی که رشد و نموّش به دامن زهراست 
زهی جلال که در روی خون گرفتة او 
به چشم اهل نظر صورت خدا پیداست 
مگر نه خوردن خاک آمده به شرع حرام 
چه حکمتی است، چرا تربت حسین شفاست؟ 
به تحت قبّه او کن بلند دست نیاز 
بگیر حاجت خود را که مستجاب دعاست 
همه به حشر صدا می‌زنند یا زهرا 
ولی ز فاطمه آید ندا، حسین کجاست 
اگر چه سوم شعبان جمال خویش گشود 
بدان ولادت او ظهر روز عاشوراست 
قسم به ذات خداوند قادر بی چون 
که خونبهاش خداوندگار بی همتاست 
تمام اهل قیامت به چشم می‌بینند 
حسین با تن بی سر شفیع روز جزاست 
هنوز نغمة قرآن او بلند ز نی 
هنوز نعرة هیهات او به اوج سماست 
هنوز خنجر قاتل ز خون اوست خجل 
هنوز از عطشش، شعله در دل دریاست 
هنوز نالة هل من معین اوست بلند 
هنوز رأس منیرش به نیزه راه نماست 
هنوز پرچم گلگون او به قلة عرش 
هنوز پیکر صد چاک او به دوش شماست 
حسین رهبر آزادگان به هر عصری 
حسین راه نمای تمام نهضت‌هاست 
حسین مشعل تابندة هدایت خلق 
حسین مصحف نور است و آیت عظماست 
حسین جان دعا، جان ذکر، جان نماز 
حسین روح حرم، روح مروه، روح صفاست 
گواه زندة من، ارجعی الی ربک 
که بر حسین همانا خدا مدیحه سراست 
حسین سورة فجر و حسین آیه نور 
حسین نجم فروزان حسین شمس ضحاست 
حسین زندة حق و حسین کشتة حق 
حسین بر همه باطل ستیزها مولاست 
به وصف او که خدایش ثنا کند میثم 
قصیدة تو بود نارسا اگر چه رساست

سرود ولادت حضرت ابوالفضل (علیه السلام)

چارم شعبان شده و/آمده خورشید شرف

نور دل امّ بنین/گل پسر شاه نجف

قبله ی حاجات همه/شور مناجات همه

مشعر و رُکن و حَجَر و/کعبه و میقات همه

یا ابوفاضل مددی یا ابوفاضل مددی...

آمده دلدار حسین/آن گل بی خار حسین

والهِ رُخسار حسین/یار و علمدار حسین

آنکه بُوَد رتبه ی او/سَروَر خیل سُعَدا

بوده همیشه ز ادب/نوکرشاه شُهَدا

یا ابوفاضل مددی یا ابوفاضل مددی...

گشته بهشتی دلم از/رایحه ی گلشن تو

سائل درگاه تو ام/دست من و دامن تو

رهرو ِ وادی ِ ولا/همدم رنجی و بلا

قسمت ما کن نجف و/علقم و کرببلا

یا ابوفاضل مددی یا ابوفاضل مددی...

سرود ولادتهای ماه شعبان

آیات کرم را دگر ایّام نزول است
میلاد سه دسته گل گلزار رسول است
نور سه ولادت، تابیده به دلها
چشمان تو روشن، یا امّ ابیها
یا زهرا(س)، یا زهرا(س)...

اشک شعف حوریه جاری ز دوعین است
میلاد ابوفاضل و میلاد حسین است
تبریکِ دو عالم، با گرمی آوا
بر امّ بنین و بر حضرت زهرا(س)
یا زهرا(س)، یا زهرا(س)...

با طلعت پیغمبری و حُسن خداداد
آمد به جهان روح دعا حضرت سجّاد
از بهر عنایت، با نور هدایت
زد غنچه گل تو، در باغ ولایت
یا زهرا(س)، یا زهرا(س)...

ای کاش دهم جان، به غم خفته به سینه
یا علقمه، یا کرببلا، یا به مدینه
باشد غم من از، این بار گناهم
مجنون حسینم، با روی سیاهم
یا زهرا(س)، یا زهرا(س)...

 

سرود میلاد امام حسین (علیه السلام)

میوه ی قلب احمدی، ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 

دسته گل محمدی ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 
-- 
مژده بده که سوّمِ ماه شعبان است 
عید ولادت حسین، جان جانان است 
بر روی دست مصطفی، کل قرآن است 

قدم به چشم ما زدی ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 
-- 
ای گل سرخ فاطمه، یوسف زهرا 
چشم و چراغ مرتضی، حجّت یکتا 
عالَم ز مقدمت شده، جَنَّتُ الاعلی 
حجّت حی سرمدی ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 
-- 
آمده فخر عالمین چشم ما روشن 
فاطمه را نور دو عین چشم ما روشن 
مولای عاشقان حسین چشم ما روشن 

جان رسول اَمجدی ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 
-- 
خدا به ختم الانبیاء تهنیت گوید 
نبی به شاه اولیاء تهنیت گوید 
علی به دُخت مصطفی تهنیت گوید 

مظهر حُسن اَحدی ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 
-- 
ثارالله یا سیدی و ابن ثاره 
علی به طلعتت شده محو نظاره 
زمزمه نبی بود دور گهواره 

یا ولدی یا ولدی ابی عبدالله 
خوش آمدی خوش آمدی ابی عبدالله 

مبعث

عید نجـات عـالم خلقـت مبارک است
آوای وحـی و لیلـۀ بعثـت مبارک است

عیـد نـزول سـورۀ اقـرأ بـه عقـل کل
جشن کمال و علم و فضلیت مبارک است

ریحانه‌های زنده نهان گشته زیر خاک
عیـد حیات، عیـد ولادت مبارک است

عیـد نـزول وحـی الهی به احمد است
جان در طبق نهید که عید محمّد است
****
آوای وحی می‌رسد از شش جهت به گوش
بر قلب‌های مرده دمد روح از این سروش

از سنگ‌هــای غـار حـرا آیـد ایـن نـدا:
فریاد بی‌صدای خـدا تا بـه کی خموش؟

اقرأ! بخوان! بخوان! که خدا گویدت بخوان
اقرأ! و ربک ای همـه سر تا قدم خروش

اقرأ! بخوان! که قلب بشر بی‌قرار توست
فصـل خـزان گذشت؛ طلوع بهار توست
****
اقرأ! بخوان! که نور نبوت دمیده است
اضرب گذشت؛ نوبت اقرأ رسیده است

اقرأ! بخـوان! بخوان! که خداوندگار تو
بهر نجات خلق، تـو را برگزیـده است

اقرأ! بخوان! که پیش‌تر از خلقت وجود
ذات خـدا پیامبــرت آفریــده اسـت

اقرأ! بخوان! که از همگان دلبری کنی
مــا کبریـایـی و تـو پیــام‌آوری کنی
****
بنگر به کعبه ذکر بتـان یامحمّد است
فریاد بی‌صـدای جهـان یامحمّد است

خورشید و ماه و قطره و دریا و کوه و دشت
با هم ندایشـان همگان یامحمّد است

آوای اولیـای خــدا تـا خـدا خـداست
هر لحظه با هزار زبان یامحمّـد است

در پهن‌دشت ملک خـدا انقلاب کن
با دست ما تو بتکده‌ها را خراب کن

 

 

مدح و مرثیه امام کاظم موسی ابن جعفر (علیه السلام)

چه عالمی ست عالم باب الحوائجی
با توست نورِ اعظم باب الحوائجی
مهر تو است حلقۀ وصل خدا و خلق
داری به دست خاتم باب الحوائجی
در عرش و فرش واسطۀ فیض و رحمتی
بر دوش توست پرچم باب الحوائجی
در آستانۀ تو کسی نا امید نیست
آقا برای ما همه باب الحوائجی
بی شک شفیع ماست نگاه رئوف تو
در رستخیز واهمه باب الحوائجی
دیوانۀ سخای ابا الفضلی توام
مانند ماه علقمه باب الحوائجی
صحن و سرات غرق گل یاس می شود
وقتی که میهمان تو عباس می شود
در ساحل سخاوت دریای کاظمین
مائیم و خاک پای مسیحای کاظمین
با دست های خالی از اینجا نمی رویم
ما سائلیم، سائل آقای کاظمین
رشک بهشتیان شده حال کسی که هست
گوشه نشین جنت الاعلای کاظمین
نور الهی از همه جا موج می زند
توحیدی است بسکه سراپای کاظمین
داریم در جوار حرم، حق آب و گِل
خاتون شهر ما شده زهرای کاظمین
ما ریزه خوار صحن و سرای کریمه ایم
این افتخار ماست، گدای کریمه ایم
در سایه سار کوکب موسی بن جعفریم
ما شیعیان مکتب موسی بن جعفریم
فیضش به گوشه گوشۀ ایران رسیده است
یعنی گدای هر شب موسی بن جعفریم
هستی ماست نوکری اهل بیت او
ما خانه زاد زینب موسی بن جعفریم
قم آستان رحمت آل پیمبر است
در این حرم، مُقرَّب موسی بن جعفریم
با مهر و رأفتش دل ما را خریده است
ما بندۀ مُکاتَب موسی بن جعفریم
چشم امید اهل دو عالم به دست اوست
مات مرام و مشرب موسی بن جعفریم
حتی قفس براش مجال پرندگی ست
مدیون ذکر و یارب موسی بن جعفریم
دلسوخته ز ندبۀ چشمان خسته اش
دلخون ز ناله و تبِ موسی بن جعفریم
آتش زده به قلب پریشان، مصیبتش
با دست بسته غرق سجود است حضرتش
از طعنه های دشمن نادان چه می‌کشید
بین کویر، حضرت باران چه می‌کشید
در بند ظلم و کینۀ قومی ستمگری
تنها پناه عالم امکان چه می‌کشید
خورشید عشق و رحمت و نور و سخا و جود
در بین این قبیلۀ عصیان چه می‌کشید
با پیکرش چه کرده تب تازیانه ها
با حال خسته گوشۀ زندان چه می‌کشید
شکر خدا که دختر مظلومه اش ندید
بابای بی شکیب و پریشان چه می‌کشید
اما دلم گرفته ز اندوه دیگری
طفل سه ساله گوشۀ ویران چه می‌کشید
با دیدن سر پدرش در میان طشت
هنگام بوسه بر لب عطشان چه می‌کشید
وقتی که دید چشم کبودش در آن میان
خونین شده تلاوت قرآن چه می‌کشید
می گفت با لب پر از آهی که جان نداشت:
ای کاش هیچ سنگدلی خیزران نداشت

سرود مبعث حضرت رسول (صلی اله علیه و آله)

امشب از سوی عالم بالا
میرسد بانگ یا رسول الله

یارسول اله مدد

ختم الانبیا که قرآن میخواند
از جنان ملک بر او گل افشاند

هستی یک سر در بند اوست
عالم مست لبخند اوست

یارسول اله مدد

در حرا بستی،با خدا پیمان

 یا رسول الله ، ای به عالم جان

حکم اقرا را جلی گفتی مولا
با خدا تو یا علی گفتی مولا

ای که در دلم بود ماوای تو

سر نهاده ام به خاک پای تو

یارسول اله مدد

شور مستی سر بگیرید   
 گل زچشم تر بگیرید

       
      بعثت احمد رسیده         
      عیدی از حیدر بگیرید    
یا علی حیدر مدد...

سینه زنی زمینه وفات حضرت زینب سلام اله علیها

یازینب

کجاست برادرم تو لحظه های آخرم
در انتظارشم که برسه بالا سرم2

نمیشه باورم نیاد عزیز مادرم
حسین من که بود همیشه سایه ی سرم2

دلم پر از غمه دیگه بریدم از همه
به روی سینه ام پیراهن داداشمه
به زیر لب میگم بیا غریب فاطمه

(حسین حسین حسین غریب مادرم حسین)4

یه سال و نیمه که براتو سینه میزنم
نشون عشقمه کبودیای رو تنم2

یه سال و نیمه که همیشه چشم به راهتم
تو رو ندیدم و تو حسرت نگاهتم2

نمیره از سرم داغ تو ای برادرم
نگاه آخرت هنوزم توی خاطرم
بریدن از قفا سرتو رو برابرم

(حسین حسین حسین غریب مادرم حسین)4

تو رفتی و منم بدون تو اسیر شدم
از اون همه بلا دیدی یه روزه پیر شدم2

یه کوله بار غم همیشه روی دوشمه
صدای گریه ی رقیه توی گوشمه2

هنوز میسوزم از صدا لالایی رباب
می گفت که اصغرم دووم بیار یه کم بخواب
عمو الان میاد برای تو میاره آب


(حسین حسین حسین غریب مادرم حسین)4
—------------------------

متن روضه حضرت زینب سلام اله علیها

خبر آوردن اُمِ حبیبه یه کاروان اسیر داره وارد شهر کوفه میشه ... (گفت نون و خرما ببرید) بردن و دوباره برگشتن گفتن اُم حبیبه از ما قبول نکردن ... ( گفت چرا ؟) گفتن صدقه بر ما حرامِ ... گفت یا للعجب مگه کی واردِ شهر شده ؟؟

میگن خودش چادر به کمر بست گفت برم ببینم کی اومده ... اومد دید یه عده رو سوارِ شتر هایِ بی جهاز کردن ... سوال کرد بزرگِ این کاروان کیه؟
بی بی زینبو نشون دادن .... اومد جلو گفت چرا نون و خرمایِ منو قبول نکردید؟ با اون هیبتِ حیدری فرمود صدقه به ما حرامِ ....
گفت تا جایی که من میدونم صدقه فقط به بچه هایِ پیغمبر حرامه ؟؟؟...
فرمود اُمِ حبیبه ما بچه های پیامبریم ، ام حبیبه منم زینب معلم قرآنت

میگن ام حبیبه یکی دو قدم فاصله گرفت ، خانم مگه چند وقته ندیدمت ...چرا اینقدر شکسته شدی ... چرا قدت خمیده ....؟؟ اصلاً باورم نمیشه شما زینب باشی ... اگه شما زینبی ، زینب همه جا سایه به سایۀ با حسینش بود ... به من بگو پس حسینت کجاست
فرمود ام حبیبه .... اون سری که بالایِ نیزه داره قرآن میخونه حسینه.....*

حسین ....

شعر وفات بی بی زینب سلام اله علیها

شکسته بال و پری شوق آسمان دارد
درون سینه خود زخم بیکران دارد
همان که قامت صبر از صبوریش خم بود
در اوج قله ماتم شکوه پرچم بود
همان که آینه روشن حقایق بود
همان که همدم هفتاد و دو شقایق بود
همان که از غم هجران شکسته قامت او
هزار خاطره مانده است از اسارت او
هزار خاطره از شهر و کوچه و از شام
هزار خاطره از سنگ و بام و از دشنام
به چشم خیس من امشب نگاه کن بانو
تمام حس مرا پر ز آه کن بانو

سرود میلاد حضرت علی (علیه السلام)

شعر از همای شیرازی

 

اشهد انَّ علی ولی الله

تا به دامان تو ما دست تولا زده ایم        
به تولای تو بر هر دو جهان پا زده ایم

تا نهادیم به کوی تو صنم روی نیاز     
     پشت پا بر حرم و دیر و کلیسا زده ایم

همه شب از طرب گریه مینا من و جام 

   خنده بر گردش این گنبد مینا زده ایم

اشهد انَّ علی ولی الله

در خور مستی ما رطل و خم و ساغر نیست  
ما از آن باده کشانیم که دریا زده ایم

تا نهادیم سر اندر قدم پیر مغان             
پای بر فرق جم و افسر دارا زده ایم

جای دیوانه چو در شهر ندادند هما  

        من و دل چند گهی خیمه به صحرا زده ایم

سرود میلاد حضرت علی (علیه السلام)

‍ 💐🎊سرود_میلاد حضرت اسدالله حمید علیمی💐
____

اشهد انَّ علی ولی الله....
نقش زیبای تو از اوج هنر می آید۲
این همه معجزه از دست تو برمی آید
پیش پای تو زمین کم به نظر می آید
دو سه باریست ز معشوق خبر می آید
نام حیدر به تو مولا چقدر می آید۲
قاهرالعدو...والی الولی۲
ای شاه جهان...مرتضی علی۲
اشهد انَّ علی ولی الله...
_________________
باز در معرکه غوغا شده، ماشاء الله
بند از قلب همه وا شده، ماشاء الله
پشت دشمن چه قَدَر تا شده، ماشاء الله
علی از دور هویدا شده ، ماشاء الله
"ها علی بشر کیف بشر" می آید
نام حیدر به تو مولا چه قدر می آید۲
حیدر....حیدر....
_________________
مستقیما ز خدا بر همه حجت داری
تو پیمبر نشده این همه امت داری...!
جمله ای حرف بزن بسکه حلاوت داری
رو مگردان به خدا خم به کمر می آید
نام حیدر به تو مولا چه قدر می آید
اشهد ان علی ولی الله...
علی...علی...

 

 

✍شاعر:سیدنیما نجاری

مدح میلاد حضرت علی (علیه السلام)

"علی ای همای رحمت" تو تجلی خدایی
تو عزیز عرش و فرشی تو صفای مصطفایی

یل بیشه ی نیازی تو سوار یکه تازی
تو تبلور نمازی تو ظهور لا فتایی

دل عاشقان بنامت همه سرخوشان جامت
همه قنبر و غلامت که علی علی کجایی؟

به جنون کشیده کارم شب و روز بیقرارم
به دل پر از غبارم بده یاعلی جلایی

تو صدای پای آبی توتبسم گلابی
تو عطای بی حسابی تو دوای درد مایی

نجف است آرزویم نه به گرد کعبه رفتن
که بدون عشقت ای مه ندهد حرم صفایی

چه شود که چون پرستو بپرم بر آستانت
بپذیر شاه مردان که دلم شده هوایی

تو امید بی کسانی تو نوای جاودانی
تو امام شیعیانی تو رضایت خدایی

علی ای همای بام ملکوت کبریایی
چه شود به من بگویی که تو هم از آن مایی

#علیرضا_ضرغامی

صلواتی پایان مجلس

 

ای نام تو جان بخش تراز آب حیات

محتاج تو خلقی به حیات و به ممات

از بعثت انبیا وارسال رسل

مقصود تو بودی به جمالت صلوات