شعر از همای شیرازی

 

اشهد انَّ علی ولی الله

تا به دامان تو ما دست تولا زده ایم        
به تولای تو بر هر دو جهان پا زده ایم

تا نهادیم به کوی تو صنم روی نیاز     
     پشت پا بر حرم و دیر و کلیسا زده ایم

همه شب از طرب گریه مینا من و جام 

   خنده بر گردش این گنبد مینا زده ایم

اشهد انَّ علی ولی الله

در خور مستی ما رطل و خم و ساغر نیست  
ما از آن باده کشانیم که دریا زده ایم

تا نهادیم سر اندر قدم پیر مغان             
پای بر فرق جم و افسر دارا زده ایم

جای دیوانه چو در شهر ندادند هما  

        من و دل چند گهی خیمه به صحرا زده ایم