بانک مطالب مداحی

متن شعر سینه زنی زمینه:

مرد غریبی/ تنهای تنها        سر را نهاده / بر خاکِ غمها

 گویا که بر لب/ زمزمه دارد      ذکرِ یا امّی/  فاطمه دارد

موسی بن جعفر /  امام کاظم(3)

او عقده هایش / فوق زمان است         گریانِ هجرش/ نُه آسمان است

 بنگر به زندان / گشته زمین گیر      جسمِ شهیدِی / در غل و زنجیر

موسی بن جعفر/  امام کاظم(3)

افتاده از پا /  مسموم و مسجون       دل از غمش شد / همواره مجنون

 در کُنجِ زندان/  نورِ دو عین است         او از تبارِ /  پاکِ حسین است

نوحه

سر شب تابه سحر گوشه ی زندان چه کنم      

     دل آشفته و گیسوی پریشان چه کنم

گاه پروانه صفت سوختم از هجر رضا       

               گاه شمعی و مرا سینه ی سوزان چه کنم

سر شب تابه سحر گوشه ی زندان چه کنم        

   دل آشفته و گیسوی پریشان چه کنم

کنج زندان بلا گشته ز هجران رضا     

                     تیره تر روز من از شام غریبان چه کنم

سر شب تابه سحر گوشه ی زندان چه کنم       

    دل آشفته و گیسوی پریشان چه کنم

نه رفیقی به جز از دانه ی زنجیر مرا          

          نه انیسی به جز از ناله و افغان چه کنم

سر شب تابه سحر گوشه ی زندان چه کنم    

     دل آشفته و گیسوی پریشان چه کنم

به خداد دوری معصومه و هجران رضا          

         می کشد عاقبتم گوشه ی زندان چه کنم

سر شب تابه سحر گوشه ی زندان چه کنم   

      دل آشفته و گیسوی پریشان چه کنم

از وطن کرده مرا دور ، جفای هارون           

     من دل خسته ی سر گشته ی هجران چه کنم

سر شب تابه سحر گوشه ی زندان چه کنم      

شور – سه ضرب

صدای ناله ای از کنج زندان          به گوشم می رسد با آه سوزان

 گمانم باشد این صورت مکرر      صدای حضرت موسی بن جعفر

 الهی از دل زارم گواهی           ندارم جز تو من دیگر پناهی

دگر معصومه جان بابَت نبینی          به مرگم در مدینه می نشینی

 رضا بابا بیا اندر بر من          به دامن گیر این ساعت سر من

نوحه

آمد مرا به لب جان      کجایی ای رضا جان

یا رب به کنج زندان بر لب رسیده جانم

        زهر جفا رسیده بر مغز استخوانم

آمد مرا به لب جان      کجایی ای رضا جان

از بس ستم کشیدم کاهیده شد تن من 

   کس را نباشد این جا یک لحظه اش بر من

آمد مرا به لب جان        کجایی ای رضا جان

زهر جفای دشمن زد بر دلم شراره

           این قلب خون که از خون گردیده پاره پاره