غیر از باباش.. غیر همسرش ..غیر بچه هاش .. پسرهاش.. هیچ مَردی مادر ما را ندیده  زهرا عصمت اللهِ .. ناموس خداست ..نه این دنیا، اون دنیا را ببین ، یه وقت منادی صدا میزنه ..یا اهل المحشر.. "غُضّوا ابصارکم "همه سرها رو پائین بیندازین ،میگن :چه خبره ..میگن فاطمه میخواد رد بشه.فقط یه عده میتونن سر بالا کنن اونهایی که تو دنیا براش اشک ریختن..حالا فهمیدی این گریه چقدر می ارزه ..این محبت چقدر می ارزه ...فردای محشر اونجا معلوم میشه ،هر کسی نمیتونه مادر ما را ببینه ..غیر از پیغمبر و امیرالمومنین و پسرهاش هیچ مردی مادر ما را ندیده.. بمیرم برات وسط کوچه ها...(..وقتی فکر شو میکنی میخوای دادبزنی... )کی باورش میشد.. یه روزی همین زهرا را دوره کنن با سیلی به صورتش بزنن مرحوم شیخ عباس قمی رحمه اله علیه مینویسه فضربنی بیده حتی انتثر قرطی من اذنی آنچنان با سیلی به صورت حبیبه ی خدا زد که گوشواره هاش رو زمین افتاد.