دوباره عاشقان دلها غمین است 

شب داغ امام هشتمین است 

 

شهید کین شده شاه خراسان 

تمام شیعیان گردیده نالان

 

همان کاو باشدعالم در پناهش 

بگشته قصر مامون قتلگاهش

 

جهان را بار دیگر غم گرفته

 جواد ابن الرضا ماتم گرفته

 

 همه عالم زداغش کربلا شد 

خراسان شیون و غوغا به پا شد

 

 ز سوز زهر کین، در حجره افتاد

چنان جدش حسین درخاک جان داد

 

به روی خاک حجره روی ماهش

 به درب حجره ی بسته نگاهش 

 

به لب دارد نوا داد از جدایی

 جوادای نور چشمانم کجایی

 

 کجا هستی تو ای آرام جانم

 که زهر سوزانده مغز استخوانم

 

منی که باب حاجات جهانم

 بیا بنگر روان سوی جنانم 

 

میان حجره ام در شور و شینم

 به یاد جد مظلومم حسینم

 

 دوباره داغ او گردیده تازه 

 کنی جسمم تو تشییع جنازه

 

ولی جدم حسین زخمش نمک خورد

 کنار پیکرش زینب کتک خورد

 

 کنار قتلگه خنجر کشیدند 

سر فرزند زهرا را بریدند 

 

پر از آتش تمام خیمه ها بود 

سر پاک حسین بر نیزه ها بود

 

بشد زخمش فزون تر از ستاره 

سرش بر نی،تن او پاره پاره

 

زدند بر اهل بیتش بی بهانه 

زکین سیلی وکعب وتازیانه

 

به جای تسلیت در کوفه و شام

 زدند بر اهل بیت سنگ از لب بام

 

 (رضا) عبدو غلام درگه ماست

 همیشه شاملش الطاف زهراست

 

#شعر_شهادت_امام_رضا_