پیکرت آسمانی پر از اختر شده

یک علی اکبرم صد علی اکبر شده

با عبا میبرم جسم تو تا حرم

علی علی جان

چقدر تیرو نیزه بر تنت بوسه زد

لخته ی خون چرا بر دهنت بوسه زد

صید خونین گلو یک ابتا بگو

علی علی جان

روی خود را نهم به صورتت اکبرم

دیده بگشا که عمه آمده از حرم

چشم من خونفشان عمه ات نوحه خوان

علی علی جان

ای گلم لاله ی روی تو بوسیدنی ست

پیش چشم عدو گریه ی من دیدنی ست

ای جوانمرگ من. گل صد برگ من

علی علی جان

واحد

بس که پاشیده زهم مثل گلِ چیده تنت

می کند گریه به زخم بدنت پیرهنت

کثرت زخم تو مانع زشمارش گشته

بس که زخم آمده پیوسته به زخم بدنت

آیه با تیغ نوشتند به سر تا پایت

نقطه با تیر نهادند به آیات تنت

حلقه های زرهت چشمه ی خونند همه

آب غسلت شده خون، خاک بیابان کفنت

آمدم از دو لب خشک تو خون پاک کنم

دیدم از خون گلو پر شده بابا دهنت