تا کفن بر قد و بالای رسایت کردم

سوختم وَ ز دل پُر درد دعایت کردم

آخرین توشه ام از عمر تو این بود علی

من غم انگیز نگاهی ز قفایت کردم

واویلا آه و وایلا زمین کربلا4

تو ز من آب طلب کردی و من می سوزم

که چرا تشنه لب از خویش جدایت کردم

یا رب این دشت بلا این من و این اکبر من

هر که را داشتم ای دوست فدایت کردم

***

من ناقابل اگر تشنه ی دیدار توام

از طفولیتم ارباب گرفتار توام

نیستم مسحق این همه لطف و کرمت

تا نفس می کشم ای شاه بدهکار توام

چون به دربار شما آمد و رفتی دارم

خلق گویند  که من  محرم اسرار توام

جان زهرا بَر کس مشت مرا باز مکن

هر چه هستم به تو وابسته ام و خار توام

تو به پیشانی من مهر قبولی زده ای

تا بدانند همه نوکر دربار توام

گریه کردن به تو را مادر من یادم داد

فخرم این بس که سیه پوش و عزادار توام

چه شود لحظه ی مرگم همه بینند که من

دست بر سینه ام و مات به رخصار توام

بی وفایی ِ مرا جان اباالفضل ببخش

من که پابست تو و مست علمدار توام

من که بی ارزشم اما تو بهایم دادی

گرچه بی مایه فطیر است،خریدار توام

به غباری که نشسته به سر روت قسم

تا قیامت خجل از مادر بیمار توام

-------------

ای که دلدار و دل آرا ودل آرایی علی

ماقتیل عشق و تو مارا مسیحایی علی

زاده ی لیلایی و عالم بود مجنون تو

ره زن داغ حسین و جان لیلایی علی

دیده ی یعقوب گر می دید رخسار تو را

دل زیوسف می برید از بس که زیبایی علی

آیینه در آیینه تکثیر نقش پنج تن

چون حسینی و حسن،زهرا و طاهایی علی

درحضورت قامت،سرو از خجالت آب شد

ثانی عباس و پیغمبر سرا پایی علی

گرچه از جام لبت،سیراب گشته خضرها

کشته ی لب تشنه مابین دو دریایی علی

گرچه هر جا پا به پای عشق می آیی چرا

با حسین و زینب از میدان نمی آیی علی

---------------

بگوشم آید از میدان صدای اکبرم زینب

حرم را لاله باران کن برای اکبرم زینب

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

مرا ذکر علی بر لب ، علی بابا صدا می کرد

خودم دیدم خودم دیدم جوانم دست و پا زد

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

سرشک از دیده باریدم به موج خون قمر

بنالید ای بنی هاشم که من داغ پسر دیدم

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم

عل یافتاده خاموش و سخن با ما نمی گوید

سراپا گوشم امّا او دیگر بابا نمی گوید

عدو از زخم فرزندم به زخم دل شفا داده

دل غم دیده مارا دو صد داغ جفا داده

گلم تقدیم داور شد به خون غلتید و پرپر شد

علی جانم علی جانم علی جانم علی جانم