بانک مطالب مداحی

بعد از قتال خامس آل عبا،حسین

زینب کشید ناله ی واویلتا حسین

آمد کنار مقتل و چشمش نظاره کرد

در قتله گاه خویش فتاده زپا حسین

تا دید برادرش روزمین افتاده
یادش فتاد خاطره ای از مدینه و

یک روز داغ و زینب غمدیده با حسین

خوابیده بود دخت علی زیر آفتاب

پوشاند روی خواهر خود با عبا حسین

یادش افتاد یه روز تو نخلستان خوابیده بود آفتاب بدنشو گرفته بود امام حسین (ع) تا دید خواهر کوچیکش زیر آفتابه با عباش سایه انداخت و ایستاد تا بدن خواهر زیر آفتاب نسوزه

 زینب اشاره کرد که یک روز میشود

جبران کنم محبت امروز را حسین

وقتی خانم بیدار شد گفت داداشم الهی هیچ وقت سایت از سرم کم نشه – یه روز این محبتتو جبران کنم

ناچار دیده بست به جسم برادرش

گفتا فدای تو گل ریحانه یا حسین

چیزی که نیست من بکشم روی جسم تو

غارت نموده اند اثاث مرا حسین

گفت دادشم هرچی داشتم غارت کردن تو عباتو رومن انداختی اما من چیزی ندارم روی تو بندازم
رو کرد سمت آفتاب و غریبانه گریه کرد

یک دم اشاره کرد به خون خدا حسین

ای آفتاب کم کن از آن سوز آتشت

زیرا که سوخت جسم گل مصطفی حسین

----------------

زبان حال

چه می بینم از روی تل یا حسین^(ع)    

بمیرم تو افتاده ای از پا؟! حسین^(ع)    

شده سینه ام تنگ، ظالم گذاشت

به روی تنت چکمه اش را حسین^(ع)    

  ببین لرزۀ دختران را که دست

به معجر نهادند آقا حسین^(ع)    

من و کاروان پریشان تو

سرت روی نی رفته بالا حسین^(ع)