ای که به عشقت اسیر خیل بنی آدمند

سوختگان غمت ، با غم دل خرمند

هر که غمت را خرید ، عشرت عالم فروخت

با خبران غمت بی خبر از عالمند

در شکن طرّه ات بسته دل عالمی است

و آن همه دلبستگان ، عقده گشای همند

یوسف مصر بقا ، در همه عالم تویی

در طلبت مرد و زن ، آمده با درهمند

تاج سر بوالبشر ، خاک شهیدان توست

کاین شهدا تا ابد ، فخر بنی آدمند

در طلب اشک ماست ، رونق مرآت دل 

کاین دُرر با فروغ ، پرتو جام جمند

چون به جهان خرّمی ، جز غم روی تو نیست

باده کشان غمت ، مست شراب غمند

عقد عزای تو بست ، سنت اسلام و بس 

سلسله ی کائنات ، حلقه ی این ماتمند

گشت چو در کربلا رایت عشقت بلند

خیل ملک در رکوع ، پیش لوایت خمند

خاک سر کوی تو زنده کند مرده را

زان که شهیدان او ، جمله مسیحا دمند

هردم از این کشتگان ، گر طلبی بذل جان

در قدمت جان فشان ، با قدمی محکمند

سرّ خدای ازل ، غیب در اسرار توست 

سرّ تو با سرّ حق ، خود ز ازل توأَمند

محرم سرّ حبیب ، نیست به غیر از حبیب 

پیک و رسل در میان ، محرم و نامحرمند 

در غم جسمت " فؤاد " ، اشک نبارد چرا ؟ 

کاین قطرات عیون ، زخم تو را مرهمند

 

 

قوام مکتب عشق است از قیام حسین

صفای خاطر اهل ولاست نام حسین

قیام کرببلا داده درس آزادی

به هر که پیشه ی خود می کند مرام حسین

ز اقتدار یداللهی اَش به عاشورا

زمین واقعه لرزید زیر گام حسین

غرور و غیرت و آزادگی و عزت نفس

شکفته در طپش نبض هر کلام حسین

حسین تشنه ی لبیک بود ای مردم

وگرنه نهر فرات است تشنه کام حسین

هنوز می رسد از قتلگاه فریادش

به گوش جان شنوید آخرین پیام حسین

اگر چه زخم روی زخم خورده پیکر او

زلال اشک شعور است التیام حسین

یکی نبود در آن لحظه های جان دادن

رساند آب ز راه وفا به کام حسین

به شام حادثه جز شعله های دامن سوز

یکی نبود خبر گیرد از خیام حسین

" کمیل " در حرم عشق دوست محرم شو

بنوش جرعه ی " قالوا بلی " ز جام حسین

به بال گریه به نامش که رمز پرواز است

کبوتر دل ما پر زند به بام حسین