امشب که از شکوفه ی باران لبالب است          امشب دلم به تاب وسرم گرم این تب است

شمع است وشاهد است وشرابی که برلب است             شوراست و مستی است و شبی عشق مشرب است

شامی که روشنایی روز است امشب است

امشب شب مـلـیـکـه ی دادار زیـنب است

این جلوه جلوه های شبی بی کـرانـه است          این جذبه جذبه ی حــرمی پر نشانه است

این سجده سجده بر قــدمی جـاودانه است            این شعـلـه شعله ی نفسی عـاشقـانـه است

از هر لبی که می شنوی این تـرانه است

عالم محیط و نقطه ی پرگـار زینب است

چشمی گشود و چشم شقایق به خواب شد         نــوری دمیــد و قـبـلـه ی هـر آفـتـاب شد

سِّـری رسـیـد و مـعـنـی ام الــکـتـاب شـد           زیـبـاتـرین  دعــای عـلــی مستـجـاب شد

زهراست این که در دل گـهـواره قاب شد

امشب تـمــام گــرمی بــازار زیـنـب است

بر عرش دست سبز نبی تا که جـا گرفت            نورشزمین وهرچه زمان را فرا گرفت

حتی بهشت ســرمه ازآن خاک پــا گرفت         از عـطــر دامنـش همه جـا روشنا گرفت

آئـیـنــه ای مـقـــابـل رویش خــدا گــرفت

تصویر جـلــوه های خدا وار زینب است

این کیست اینکه سجده کند عشق دربرش           این کیست این که سیـنه درد در بـرابـرش

این کیست ایـن که از جـلـوات مـطـهـرش           عــالــم نبود غیــر غـبــاری به محضـرش

فــــرمــــوده از بـــرکـــاتــش بــــرادرش

آئـیـنــه دار حـیــــدر کــرار زیـنـب اسـت

تا کـوچــه اش قـبـیلـه ی لیـلا ادامه داشت           تا خـانـه اش گــدایــی عیـسی ادامه داشت

در چـشـم او طلالـوء دریــا ادامــه داشـت           در قــامتـش قـیــامت مــولا ادامــه داشـت

زینب نـبـود حضرت زهــرا ادامــه داشت

خـاتــون خـانـه دار دو دلــدار زیـنب است

سر چشمه های پُرتپش کوهساراز اوست         دریا از اوست جذبه هر آبشار از اوست

تیغ کــلام حـیــدری اش آبــدار از اوست          آری تـمــام هیمنه ی ذوالـفـقـار از اوست

تفسیر آیــه های غــم و انتـظار از اوست

از کــربــلا بـپرس عـلـمــدار زینب است

آن شانه ی صبــور صبـوری ز ما ربـود           وان قــامت غیــور قـیــامت به پــا نـمـود

یک شیر زن حماسه ی عباس راسرورد           با دست خــویش بیــرق کــربـبــلا گـشود

بر بـالـهــای زخمی اش افـسـوس جا نبود

غــم را بگو بیا که خــریــدار زینب است

پشتش شکست بسکه بر او آسمان گریست        حتی به حال روز دلش بـی امــان گریست

آرام بین حـلـقــه ی نــامحــرمــان گریست         از خنده های حــرمـلــه و ساربان گریست

بر گیـسوان شـعـلـه ور کــودکــان گریست

شــرح حدیث کوچــه و بــازار زینب است