دی و معنوی تامین می کنند، از جایی که حدسش را هم نمی زنیم ما را تامین می کنند

استاد : حاج حسین سازور

الف : مداحی از لسان خداوند :

همانطوری که قبلاً عرض شد مداحی یک صفت توحیدی است و اولین مدح کننده نیز همان خداوند است .اگر دقت کرده باشید خدای متعال در بسیاری از آیات قرآن کریم با لسان وحی ، از اهل البیت(ع) مدح نموده است . ما اگر از قرآن و احادیث قدسی در مداحی استفاده کنیم راه اعتراض دیگران را می‌بندیم چون از قرآن استفاده کرده‌ایم وکسی                 نمی تواند  قرآن را نفی کند . اگر مداح آیات مربوط به اهل البیت(ع) که در قرآن آمده ، را به طور کامل بشناسد و در روضه از آنها استفاده کند .در این صورت این روضه متصل به قرآن خواهد بود و اثرات عجیبی در مستمع خواهد گذاشت .

ب : مداحی از لسان اهل البیت(ع) :

مدح دیگر مدحی است که از لسان خود اهل البیت(ع) باشد ، مانند حدیث مفاخرة حضرت زهرا(س) و             حضرت علی(ع) که خودشان را معرفی کردند و یا استغاثه های امام حسین(ع) در روز عاشورا ، که برای معرفی خود به مردم در چند جا بیان نمودند .اهل البیت(ع) وقتی که خودشان را برای مردم معرفی می‌کنند ، یعنی خدا را معرفی می‌کنند . ما باید مدح‌‌هایی که از لسان خود اهل البیت(ع) صادر شده را به طور کامل بشناسیم و درکارهایمان استفاده کنیم . مداح باید دقت داشته باشد که شخصیتهایی را مدح می کند که خدای متعال آنها را در قرآن و در احادیث قدسی خود از آنها مدح نموده است . مداح زیرک مداحی است که اهل البیت(ع) را نه از زبان خودش ، بلکه از زبان خدای متعال یا خود اهل البیت(ع)  مدح کند ، مثلاً شعری بخواند که در آن روایتی از اهل البیت(ع) گنجانده شده باشد .

ج : مداحی از لسان اولیای خدا :

مداحی از لسان اولیاء خدا یعنی بزرگان و عالمان دین ، اهل البیت(ع) را مدح ‌کنند که خیلی برای ما قابل استفاده می‌باشد . زیرا علمای دین ابتدا خود به مدح اهل البیت(ع) رسیده‌اند بعد آن را عنوان می‌کنند ، یا به تعبیر دیگر اول می‌بینند و بعد آن را می‌گویند ،که البته شنیدن آنها برای ما می تواند بسیار لذت بخش باشد .امام راحل(ره) به مرحوم سید احمدآقا می‌فرمود : اگر می‌خواهی در مسائل معرفتی چیزی بفهمی ، اولین کار این است که آنها را انکار نکنی . ما باید یقین کنیم وقتی در مجلسی مدح اهل البیت(ع) گفته می شود ، خود اهل البیت(ع) در مجلس حضور پیدا می کنند و ما در محضر آن بزرگواران مدح آنها را می گوییم . بنابراین باید توجه داشته باشیم که فقط برای خدا و اهل البیت(ع) بخوانیم نه برای مردم و مستمعین چون اولین مستمع ، خود آن بزرگواران می باشند .خیلی از بزرگان نیز همینطور هستند و برای خدا و اهل البیت(ع) حرف می‌زنند نه برای جمعی که پیش آنها نشسته‌اند ، مانند مرحوم آیه الله سید علی آقا نجفی(ره) . البته لازم به ذکر است که این جفاست که ما از مدح بعضی از اهل البیت(ع) عاجز باشیم و فقط برای چند امام و معصوم بتوانیم شعر بخوانیم و مداحی کنیم .باید یاد بگیریم که برای همة اهل البیت(ع) کار کنیم .

نکته : در مداحی اهل البیت(ع)  یک اصل کلی وجود دارد و آن هم اینست که اهل البیت(ع) بی خود به کسی چیزی نمی‌دهند .اگر دیدید یک مداحی شعر ، خوب می‌خواند یا دعا ، خوب می‌خواند و یا اینکه هر وقت می‌خواند همه گریه می‌کنند ، حتما به دنبال آن یک زحمت ، ریاضت و یا مراقبتی بوده است . یعنی اگر سختی کار را تحمل کردی ، برای اهل البیت(ع) راحت می‌توانی نوکری کنی .