سِـــرّ ني در نينـــوا مي مـاند   اگر زينـب نبـود

 کــربــلا   در کـربــلا مي مـاند اگر زينب نبود

چهره ي سرخ حقيقت بعد از آن طوفان   رنـگ

 پشـت ابري از ريا مي مـاند   اگر زينب نبود

چشـمـه ي فريـاد مظلـوميـت لـب   تشـنـگـان 

در کويرِ تفـتـه جـا مي مانـد اگر   زينب نبود

زخمه ي زخمي ترين فرياد، در چنگ   سکوت

 از طـــراز نـغـمه وا مي ماند   اگر زينب نبود

در طلـوع داغ اصغـر، استـخـوان اشـک   سـرخ 

در گلـوي چشمها مي ماند اگر زينب   نبود

ذوالجـناح داد خواهي، بي سـوار و بي   لگـام

در بـيـابـانـهـا رهـا مي ماند اگر   زينب نبود

در عـبـــور از بستــر تاريـــخ،   سيــل انقــــلـاب

 پشت کوه فتنه ها مي ماند اگر   زينب نبود