بیشتر از عاشقی هجران مرا سوزانده است
هجر دیدار رخ جانان مرا سوزانده است
بعد از عمری علت خسران خود فهمیده ام
دل سپردن دست این و آن مرا سوزانده است
مثل یعقوبم ، دلم آتش گرفته ، سوخته
بعد یوسف غربت کنعان مرا سوزانده است
عشق بی وصل نگار از هر بلایی بدتر است
عاشقی،این درد بی درمان مرا سوزانده است
دور از مولا در این زندان نَفْس افتاده ام
غفلتم دربین این زندان مرا سوزانده است
یک کلاف آورده ام ، یوسف خریداری کنم
این هیاهوی خریداران مرا سوزانده است
ترس از این دارم بگوید که نمی خواهم تو را
فکر دوری از صف خوبان مرا سوزانده است
سیره ی آقای ما گریه کنار زینب است
روضه های خواهری گریان مرا سوزانده است
روی نیزه رفتن خورشید جانم را گرفت
بین صحرا پیکری عریان مرا سوزانده است
بی قرارِ شارع العباس گشتم باز هم
صحن سقا ، دوری از ایوان مرا سوزانده است
*خوش به حال اونایی که این روز ها روزه می گیرن ...*
روزه می گیرم ولی افطار زهرم می شود
کام خشک ساقی عطشان مرا سوزانده است