نوحه

شد دل عالم پریشان و حزین 

                              در عزایت ای امام پنجمین

ای شهید زهر کینه السلام 

                              چشمه ی نور مدینه السلام

سیدی یا حضرت باقر مدد

باقرالعلمی و نور سرمدی 

                              لاله ای از بوستان احمدی

تو قمر در آسمان رحمتی  

                       مصحف اله را بیان رحمتی

سیدی یا حضرت باقر مدد

ای امام پنجم،ای نور خدا 

               روضه خوان روضه های کربلا

بهر ما از صورت نیلی بخوان  

   روضه ای از ضربه ی سیلی بخوان

 واحد 

الا ای که نور خدایی      ز رخسار تو گشته ظاهر

عقاید و اندیشه زنده     شد از مکتب قالَ باقر

الا ای دو عالم     حزینِ عزایت

غریبِ مدینه      بمیرم برایت

باقرِ آل عبا یابن الزهرا...

ببین دل پریشان و مضطر     ز مرثیه ات مرد و زنها

عزای تو چون آتشی شد     به جان و دل سینه زنها

ملائک به پایِ     غمت غصه دارند

و با روضه هایت      همه بی قرارند

باقر آلِ عبا یابن الزهرا...

بگو از سرِ رفته بر نی 

    بگو از دل پر بهانه

بگو از رخ خورده سیلی     بگو از غمِ تازیانه

بگو ای که جانت    شد از غصه بر لب

چه آمد چه آمد     سرِ عمهّ زینب

شور

مولا امامِ باقر

 سلام کلّ افلاک    به محضر تو مولا

محبت تو باشد      تمام هستی ما

تو باقرالعلومی     منم گدای کویت

بُوَد همیشه هر جا    روی دلم به سویت