برنامه کامل شهادت امام حسن مجتبی (ع)

یااَبا مُحَمَّدٍ یاحَسَنَ بنِ عَلِیِ اَیُّهَا المُجتَبی یَابنَ رَسوُلِ اللّهِ یا حُجَّةَ اللّهِ عَلی خَلقِهِ یا سَیِدَناوَ مَولانا اِنا تَوَجَّهنا وَستَشفَعنا وَ تَوَسَّلنا بِکَ اِلیَ اللّهِ وَ قَدَّمناکَ بَینَ یَدَی حاجاتِنا یا وَجیهاً عِندَاللّهِ اِشفَع لَنا عِندَاللّه

سرسفره امام مجتبی (ع) حرفاتو بزن – بگو آقا جون دلمون خیلی برا مدینه تنگ شده –امضا کن تو حرم برادر غریبت حسین عرض ادب کنیم.

مجموعه ی صفات خدا می شود حسن

اسماء ذات، وقت دعا می شود حسن

 صد تا پسر به فاطمه روزی کند خدا

یا می شود حسین، و یا می شود حسن

 

جبریل هم به رتبه ما غبطه می خورد

وقتی که همنشین گدا می شود حسن

 این رنگ سبز، رنگ مقام سیادت ست

امروز سیدالشهدا می شود حسن

 

از برکت "حسین حسین" گلوی ما

یک روز می رسد همه جا می شود "حسن"

 از تخته پاره های بهم دوخته شده

با زحمت حسین، جدا می شود حسن

روضه :

 وقتی امام حسنو مسموم کردن بچه های صغیرش عبدالله و قاسم دور بستر باباروگرفتن گریه میکردن؛ اما دل ها بسوزد برای امام مجتبی آخه جلوی چشم بچه هاش ، جلوی چشم برادراش عباس و  امام حسین تابوتشو تیر باران کردن ، یك وقت دیدن ، امام حسین روزمین نشسته چوبه های تیر و که به بدن برادرش زدن یکی یکی بیرون می آره و میگه برادرم ! غارت زده اون نیست كه مالشو بردن ، غارت زده منم كه با دست خودم باید بدن نازنین برادرمو تو خانه قبر بزارم هرچند امام حسن فرموده بود لایومک یومک یا اباعبداله هیچ روزی سخت تر از روز تو نیست می خوام بگم آقا جانم اگه شما سر برادرو به دامن گرفتی ولی روز عاشورا کربلا کسی نبود تا سر شمارو بدامن بگیره – بگو حسین جان

ابیات پایانی :

غربتر ز حسین و رضا اگر خواهی

برومدینه ببین چار قبر ویران است

عـوض گـل کـه گذارنـد بـه آیات تنت

لاله‌هـا تیر شـد و رفـت فـرو در بـدنت

چه جگرها که چو آتش همه افروخته شد

 چه بگویم؟ تن و تابوت به هم دوخته شد

نوحه : مظلوم حسن جان

ای مـاهی دریا برایت گریه كرده

پــیغمبر و زهرا برایت گریه كرده

عـالم محیط غربتت، زائر ندارد تربتت

مظلوم حسن جان

ای  اولین   مـظلوم عالم، بعد بابا

در خـانه ی خود هم غریب از جور اعدا

شـریك زندگانیت، گردیده خصم جانیت

مظلوم حسن جان

بـا آنهمه صِدق و صفا و پاكی دل

شــــد مُــزد خوبیهای تو زهر هلاهل

پیوسته شد خون بر دلت، تا همسرت شد قاتلت

نوحه واحد :

(یا حسن غریب مادر ) گوشواره نوحه واحد برای شعر زیر

ای کرم، خاک قدم‌هـای گدای در تو

 ای فـدای نظر حُسن خـدامنظـر تـو

 

چشم ارباب کرم مانده به دست کرمت

 آبـرو یافتـه خورشیـد ز گـرد حرمت

 عرش، خشتی‌ست ز ایوان رفیع تو حسن!

 وسعت ملک الهی‌ست بقیع تو حسن!

 وسعت ملک خدا سفرۀ مهمانی توست

خوش‌ترین ذکر خداوند، ثناخوانی توست

عـوض گـل کـه گذارنـد بـه آیات تنت

لاله‌هـا تیر شـد و رفـت فـرو در بـدنت

چه جگرها که چو آتش همه افروخته شد

 چه بگویم؟ تن و تابوت به هم دوخته شد

زخم‌هـا گشت نمایـان ز حجـاب کفنت

تـا حسین‌بن‌علـی تیــر کشیـد از بدنت

دل هـر سوخته‌دل گشت دیار غم‌شان

اشک «میثم» همه‌جا باد نثار غم‌شان

روضه

 

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا مُحَمَّدٍ الْحَسَنَ بْنَ عَلِي وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكاتُهُ

دعای آخر