شیخ مفید در الارشاد ، ج 2، ص 116، از زید بن ارقم روايت كرده است كه من در آن روزي كه سرهاي شهداء كربلا را در ميان كوچه‎هاي كوفه بر روي نيزه‎ها حمل مي‎كردند، در ميان يك غرفه‎اي نشسته بودم آورده است‌: سر مبارک حضرت امام حسین (علیه السلام)‌ را بر نیزه در کوفه در حال خواندن آیات قرآن دیدم: «اَم حَسِبت‌َ اَن‌َّ اَصحـَب‌َ الکَهف‌ِ والرَّقیم‌ِ کانوا مِن ءایـَتِنا عَجَبـا را تلاوت میکرد ؛ آیا گمان کردی اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند؟ » موی بر تنم راست شد و گفتم‌. این ماجرا عجیب‌تر از جریان اصحاب کهف است‌.

شيخ عباس قمي در منتهي الآمال، ج 1، ص 783. ، قرائت قرآن توسط سر امام حسين(ع) را به اين صورت آورده است:

 
قطب راوندي از منهال بن عمرو روايت كرده است كه گفت: به خدا سوگند كه در دمشق بودم، سر مبارك امام حسين(ع) را بر سر نيزه كرده بودند و در پيش روي آن جناب، كسي سوره كهف مي خواند. چون به اين آيه رسيد:«أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً»به قدرت خدا سر مقدس سيد الشهداء(ع) به سخن درآمد و به زبان فصيح گويا، گفت: امر من از قصه اصحاب كهف عجيب تر است.