فلک بر عمة سادات، جسارت کِی رَوا باشد

که هِجده محرم زینب، به روی نیزه ها باشد

*** ایام اسارت آل اله ، امام سجاد فرمودن امان از اسری عمه جانم زینب ، امشب به غم وغربت عمه سادات گریه کنیم  ****


بگو آیینة رویت، چرا خاکستری رنگست

پذیرایی ز مهمانان، در این مهمانسرا سنگست

 

دلم سوزد که لب تشنه سرت از تن جدا کردند

عزیز جان من دیدی تورا از من جدا کردند


مپرس از من چسان کوفی، ز ما کرده پذیرایی

چو ماه نو خمیدم من، شده زینب تماشایی

*** وقتی کاروان به طرف کربلا حرکت میکرد خانم زینب کبری عباس داشت ، علی اکبر داشت ، قاسم داشت ، هیجده نفر محارمش مثل پروانه بدورش میگردیدن – یا صاحب الزمان آجرک اله فی مصیبت جدک الحسین – نیمه روز یازدهم محرم همه رو که سوار ناقه ها کرد یه نگاهی به طرف نهر علقمه ، یه نگاهی به طرف گودال قتگاه – کجایید برادران خوبم - دارن زینبو به اسیری میبرن – مگه بابام نفرمود هذه ودیعتو منّی علیه – زینب امانت من پیش شماست –

باورت بود که در حال اسیری ببرند

دختر فاطمه را در ملاء عام حسین

صدا بزن حسین جان

یا امام زمان سادات منو ببخشید – کاش مصیبت خانم زینب همین بود – شیخ مفید از زبان  زید بن ارقم مینویسه دیدم سر مطهر ابی عبداله را بر نیزه تو کوچه های کوفه قرآن میخواند «اَم حَسِبت‌َ اَن‌َّ اَصحـَب‌َ الکَهف‌ِ والرَّقیم‌ِ کانوا مِن ءایـَتِنا عَجَبـا - آیا گمان کردی داستان اصحاب کهف و رقیم از نشانه های ما عجیب تر بود؟ » چهل منزل از این منزل به اون منزل خانم زینب کبری با سنان و حرمله و شمر همسفره – سر برادران و فرزندان و عزیزانش به نیزه ها –

سری به نیزه بلند است در برابر زینب

خدا کند که نباشد سر برادر زینب

*** زمزمه کن حسین جان ***