حیدر مدد حیدر مدد علی علی یا حیدر...

 

ذکر نفس های دلم نام تو اِ همیشه

بی لطف تو هیچ وقت آقا کارا درست نمیشه

مارو به وادی خودت ولایتی کن آقا

سینه زن عشق تو ایم ، عنایتی کن آقا

آوای اهل محشره ، علی مدد یا حیدر

ذکر خود ِ پیغمبره ، علی مدد یا حیدر

رفتن به سوی تو آقا ، اوج سلوک و سیره

هر کی مُحبّ تو باشه ، عاقبتش به خیره

مارو برای نوکری ، خودت بیا سَوا کن

آقا به حقّ زینبت ، شیعه هارو دعا کن

ما که همیشه شعری از ، محبتت میخونیم

آقا دعا کن تا ابد ، سینه زنت بمونیم

آقا دعا کن تا بشیم ، تو راه تو فدایی

مثل شهیدا لاله ی ، پرپر ِ کربلایی

مارو غم کرببلا ، بیچاره کرده آقا

تو وادی عشق و جنون ، آواره کرده آقا

اون کربلایی که در اون ، چه محشری به پا شد

رأس حسینت تشنه لب ، غریبونه جدا شد

اون کربلایی که شده ، به بچه هات جسارت

رزق خَواتین حرم ، شد از جفا اسارت

شبهای جمعه قتلگاه ، دار البکای زهراس

بانگ غریب ِ مادرش ، مرثیه ی دل ماس..