وای مرو مرو زهرا

 

میری و بدرقه ی راه توئه دعای من

خودتو بذار یه لحظه فاطمه به جای من

حق بده اگه کنار بستر تو جون بدم

دست و پا میزنی و می لرزه دست و پای من

 

دل حسین به تو خوشه

پاشو ببین حسن چشه

خون رو میخ در داره

زینبمونو می کشه

 

وای مرو مرو زهرا

 
نفسم بند اومده دیگه نفس نفس نزن
بال و پر پرنده ی خسته تو این قفس نزن
کار تو رسیده ای فاطمه جان به جایی که
هی میگی به دخترت به زخم بازو دست نزن
حالا که نیستی زینبو ببینی تو لباس عروس
تو رو خدا یه بار دیگه صورتشو بیا ببوس
 

وای مرو مرو زهرا

 
مادری از پسر تشنه لبش جدا میشه
داره روضه ی حسین تو خونمون به پا میشه
پیرهنی که دوختی با دست شکسته فاطمه
نمیدونی موقع غارت اون چه ها میشه
میگی تو دلخون حسین ، جون تو و جون حسین
قرارمون تو قتلگاه شام غریبون حسین