بار بگشایید اینجا کربلاست

آب و خاکش با دل وجان آشناست

السلام ، ای سرزمین کربلا

السلام ، ای منزل نور خدا

 السلام ، ای وادی دلجوی عشق

وه چه خوش می آید اینجا بوی عشق

السلام ، ای خیمه گاه خواهرم

قتلگاه جان گداز اکبرم

کربلا گهواره اصغر تویی

مقتل عباس مه پیکر تویی

آمدم ، آغوش خود را باز کن

بستر مهمان خود را ساز کن

 

شیخ عباس قمی در نفس المهموم آورده همین که کاروان امام حسین (ع) به کربلا رسید امام سوال کرد اینجا چه نام دارد گفتند عقر امام فرمود نام دیگری هم دارد گفتند نینوا البته به اینجا کربلا هم میگویند حضرت گریه کرد و فرمود ام سلمه به من خبرداد که جبرئیل خدمت پیامبر رسید و گفت امت تو نوه عزیزت را در سرزمینی بنام کربلا به شهادت میرسانند امام خاک آنجا را بویید و فرمود اعوذو بک من کرب والبلا واله این همان خاک است که ام سلمه خبرداده بود.

حضرت زینب (س) خطاب به،:ابی عبدالله (ع) فرمود ،اینجا چه خبره،ابی عبدالله (ع) سه جمله فرمود:اول: هذامقتل رجالنا ، اینجا قتلگاه مردان ماست دوم،هذامذبح اطفالُنا، اینجا محل شهادت اطفال ماست هذایحتکُ نساءنا اینجا به زنهای ما بی احترامی میشه . ،صدا زد داداش ازلحظه ای که اومدیم تواین صحرادیدم ریگهای بیابان به شما سلام میکنند، امام دستور داد خیمه ها را برپا کنند

 

با احتیاط لاله ما را پیاده کن

با احتیاط سه ساله ی مارا پیاده کن

عباس جان:

با احتیاط بار حرم را زمین گذار

زانو بزن وقار حرم را زمین گذار

همه رو كه پیاده كرد،جوانان مَحرم بنی هاشم اومدند،دور یك ناقه رو گرفتند،قاسم عنان مركب رو گرفت،اكبر دست عمه رو گرفت،عباس زانوش رو ركاب كرد،همه ی یاران عقب رفتند،فقط محرمها باید بیایند،هیچ كسی تا حالا قد و بالای بی بی رو ندیده.

با احتیاط تا که نیفتد ستاره ای

میترسم آنکه گیر کند گوشواره ای

چشم مُخدرات به سمت نگاه تو

دوشیزگان محترمه در پناه تو

با حوریان رفته به زیر نقابها

یک لحظه روبرو نشدند آفتابها