چون کاروان عاشقان از ره رسیدند (2)

از دل فغـــان واحسیــنا بـرکشیـدند

گفتند بـا شور و نوا               ای تشنه کام کربلا

مظلوم حسین جان (2)

زینب کنار تربت گلهای پـرپـر (2)

بنشسته بـا آه و فغـان و دیــدۀ تر

می‌نالد از سـوز جگر              می‌گوید از رنج سفر

مظلوم حسین جان (2)

جانا پس از تو رنج و محنتها کشیدم (2)

زخـم زبـــانها از ستمکــاران شنیــدم

موی سرم گشته سپید              پشتم ز بـار غم خمید

مظلوم حسین جان (2)

در شام غم گر چه به ویرانه نشستم (2)

امـا بنــای ظلم را در هــم شکسـتم

بـا خطبـه‌های آتشین             رسوا نمودم خصم دین

مظلوم حسین جان (2)

بهر تو ای آرام جان مهمان رسیده (2)

مهمان ز شـام و کـوفۀ ویـران رسیده

ای کوکب اقبال ما               خیز و کن استقبال ما

مظلوم حسین جان (2)

آندم که رأست را به نوک نیزه دیدم (2)

دل کندم از جــان و ز جـانم دل بریدم

آتش به جان افروختم              از هجر رویت سوختم

مظلوم حسین جان (2)

یک شب رقیه دخترت آن ناز دانه (2)

جـان داد چـون مـرغی میـان آشیانه

از هجر جانگداز تو               پرپر شد ان گل ناز تو

مظلوم حسین جان (2)

چون بی تو سوی تربت مادر روم من (2)

چـون خواهرم شرمنده پیش او شوم من

گویم حسینت کشته شد             در خون تنش آغشته شد

مظلوم حسین جان (2)