مشـت خــونِ تــازه بـود، داغ بی‌اندازه بود

                                        گر نمی‌بود این شهید، عشق بی‌آوازه بود

بــوی عطـر فاطمه پیچیده بود

گل بدست باغبان خندیده بود

لاله پرپرم اصغرم

 

لالۀ حمــرا کجـاست؟ غنچۀ زیبا کجاست؟

                                           قتلگاهـی بهتـر از سینـۀ بابـا کجاست؟

این حسین است و دل مظلوم او

خــون حلــق کـــودک معصــوم او

لاله پرپرم اصغرم

لایی‌لایی ذکر خواب، تشنه‌ام نوشیده آب

                                         بــر سـر گهـواره‌اش، نوحه می‌خواند رباب

گر لبش یک جرعه می‌شد میهمان

کــم نمـی‌شــد از تــــو ای آب روان

لاله پرپرم اصغرم

حـرملــه بیـــداد کـــرد، ظلــم را آبـاد کرد

                                            تــا مـدینــه مادر از، کودک خود یاد کرد

مُهـر طومار شهادت بود و رفت

عـاشق از روز ولادت بود و رفت

لاله پرپرم اصغرم

 

فانوسهای اشک - جعفر رسول زاده ( آشفته ).