مستــان همــه افتــاده و ساقــی نمانده

جـامــی بــرای مِـی‌کشـان بـاقـی نمانده

آمـد بـه منــزل بــارشان             خوش گرم شد بازارشان

مظلوم حسین جان

 

زینب بـه مقتل دید از جانش اثـر نیست

بـوی گُلش مـی‌آید و از گُـل خبر نیست

از زیـر تیغ و نیزه‌هـا                           آمـد صـدا زینب بیـا

مظلوم حسین جان

 

یـک زن میـــان کُشته‌هــا تنهـا نشستـه

دارد دو دسـت خـود بـه پهلوی شکسته

گوید حسین من چه شد             نـور دوعین من چه شد؟

مظلوم حسین جان

 

یک کودک امشب از صف طفلان جدا شد

یــــا آیــــه‌ای از ســــوره‌ی قـرآن جـدا شد

بـابش فدای حق شده                 دختر به او ملحق شده

مظلوم حسین جان

 

آب فــرات آزاد شد امّا چه سودی

دیگر به فکر تشنگی یک تن نبودی

اصغر گلویش چاک شد                 گهـواره‌ای او خاک شد

مظلوم حسین جان