زمزمه ی خداحافظی با کاظمین
الوداع ای بهشت عالمین
الوداع ای حرمین کاظمین
قلب ما گشته اسیر ِ مرقدی پاک و مطهّر
تربت پاک جواد و حضرت موسی بن جعفر
الوداع ای بهشت عالمین
الوداع ای حرمین کاظمین
خوش به حالم خوش به حالم
کز محبین حسینم
مثل اجدادم گدای کربلا و کاظمینم
این روا باشد به شیعه
تا به صبح روز محشر
گرید از داغ جواد و
حضرت موسی بن جعفر
الوداع ای بهشت عالمین
الوداع ای حرمین کاظمین
نوحه ی حرم مولا علی علیه السلام
اینجا حریم شاه عالمین است
ذکر دو عالم یا ابا الحسین است
شیر یزدان علی
شاه مردان علی
خاک رهت عرش معظّم
ای اوّلین مظلوم عالم
ایوان این حرم بهشت دلم
درد و غم تو در سرشت دلم
به دستان بسته
/ به فرق شکسته
دل را به عشقت مبتلا کن / برای زائرت دعا کن
شیر یزدان علی
شاه مردان علی
جانم علی جان...
دعا نما نور دو عینت شوم فدایی عشق حسینت شوم
او که جانفدا شد / فدای خدا شد
آن کشته ی غریب و عطشان
بر روی نی ، قاری قرآن
نوحه مزار جناب حر بن یزید ریاحی علیه الرحمة
خاکستر از لطف حسین دُر بُوَد
اینجا مزار حضرت حر بُوَد
مبتلای حسین جانفدای حسین
از برکت امام بی سر
شد عاقبت به خیر آخر
تو را قسم به جان مولا
مرا ببخش ای گل زهرا
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
گفتا که من به عشق تو بنده ام
از روی بچه هات شرمنده ام
قلبشان شکستم / راه تو ببستم
تو را قسم به جان مولا
مرا ببخش ای گل زهرا
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
بده اجازه تا خدایی شوم
به عشق تو کرببلایی شوم
در ره ولایت / جان کنم فدایت
تو را قسم به جان مولا
مرا ببخش ای گل زهرا
نوحه ی مسجد کوفه
در مسجد کوفه محشر به پا شد
شیر خدا اینجا فرقش دو تا شد
واویلا واویلا آه و واویلا...
این غم شرر بر سنگ خاره می زد
خون از سر مولا فوّاره می زد
مولا ازینجا با اشک دو دیده
رفته به دیدار یار شهیده
ما نوحه می خوانیم
با قلب محزون
محراب ِ مسجد شد
دریایی از خون
مرثیه خوانم از دو قلب خسته
فرق شکسته ، پهلو شکسته
نوحه ی حرم حضرت مسلم بن عقیل علیه السلام
در حرم سفیر کرببلا
زنم به یاد غربتش ناله ها
کوه درد کوفه کوچه گرد کوفه
تو آفتاب عالمینی فدایی عشق حسینی
واویلا واویلا واویلا...
گفتی به ناله ای اُمید همه
میا به کوفه پسر فاطمه
خونجگر و جان به لبم من
مرثیه خوان زینبم من
واویلا واویلا واویلا...
میا که زینب میرود اسارت
میا که بر حرم شود جسارت
سرت گردد جدا به روی نیزه ها
خورشید تابان می شوی تو قاری قرآن می شوی تو
واویلا واویلا واویلا
نوحه در حرمین شریفین عسگریین
جانها فدای دو گل حیدری
امام ِ هادی،حسن ِ عسگری
دو مهر ِ هدایت دو ماه ِ ولایت
ما همه بی نوای عشقیم
گدای سامرای عشقیم
یا زهرا یا زهرا یا زهرا
سامره وادی بهشت خدا
به روی قلب ما نوشته خدا
ای امامان ِ من یا علی یا حسن
ما همه بی نوای عشقیم
گدای سامرای عشقیم
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
زمزمه ی ورود به نجف الاشرف
وصل تو درمانم علی
مدح تو میخوانم علی
آمده ام زیارتت
با چشم گریانم علی
جانم علی جانم علی...
من زائر کوی تو ام
دلداده ی روی تو ام
عشق تو ایمانم علی
جانم علی جانم علی
میشوم از لطف شما
مُحرم ایوان طلا
خورشید تابانم علی
جنّت و رضوانم علی
جانم علی جانم علی
عشق تو سرنوشت من
ایوان تو بهشت من
جانم علی جانم علی...
نوحه در حرم شریف کاظمین
این حرم دو لاله ی حیدر است
قبر جواد و موسی ِ جعفر است
زائر حسینیم اهل کاظمینیم
گویم به اشک و شور و حالی
امام رضا جای تو خالی
یا زهرا یا زهرا یا زهرا..
میرسد از این حرم با صفا
بوی بقیع و نجف و کربلا
میان بهشتم بر دلم نوشتم
گویم به اشک و شور و حالی
امام رضا جای تو خالی
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
نوحه در حرمین شریفین عسگریین
جانها فدای دو گل حیدری
امام ِ هادی،حسن ِ عسگری
دو مهر ِ هدایت دو ماه ِ ولایت
ما همه بی نوای عشقیم
گدای سامرای عشقیم
یا زهرا یا زهرا یا زهرا
سامره وادی بهشت خدا
به روی قلب ما نوشته خدا
ای امامان ِ من یا علی یا حسن
ما همه بی نوای عشقیم
گدای سامرای عشقیم
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
نوحه در حرم شریف کاظمین
این حرم دو لاله ی حیدر است
قبر جواد و موسی ِ جعفر است
زائر حسینیم اهل کاظمینیم
گویم به اشک و شور و حالی
امام رضا جای تو خالی
یا زهرا یا زهرا یا زهرا..
میرسد از این حرم با صفا
بوی بقیع و نجف و کربلا
میان بهشتم بر دلم نوشتم
گویم به اشک و شور و حالی
امام رضا جای تو خالی
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
زمزمه ی ورود به نجف الاشرف
وصل تو درمانم علی
مدح تو میخوانم علی
آمده ام زیارتت
با چشم گریانم علی
جانم علی جانم علی...
من زائر کوی تو ام
دلداده ی روی تو ام
عشق تو ایمانم علی
جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
میشوم از لطف شما مُحرم ایوان طلا
خورشید تابانم علی
جانم علی جانم علی
عشق تو سرنوشت من حرم تو بهشت من
جنّت و رضوانم علی جانم علی جانم علی
جانم علی جانم علی...
نوحه ی حرم حضرت مسلم بن عقیل علیه السلام
در حرم سفیر کرببلا
زنم به یاد غربتش ناله ها
کوه درد کوفه / کوچه گرد کوفه
تو آفتاب عالمینی / فدایی عشق حسینی
واویلا واویلا واویلا...
گفتی به ناله ای اُمید همه
میا به کوفه پسر فاطمه
خونجگر و جان به لبم من
مرثیه خوان زینبم من
واویلا واویلا واویلا...
میا که زینب میرود اسارت
میا که بر حرم شود جسارت
سرت گردد جدا به روی نیزه ها
خورشید تابان می شوی تو قاری قرآن می شوی تو
واویلا واویلا واویلا
نوحه ی مسجد کوفه
در مسجد کوفه محشر به پا شد
شیر خدا اینجا فرقش دو تا شد
واویلا واویلا آه و واویلا...
این غم شرر بر سنگ خاره می زد
خون از سر مولا فوّاره می زد
مولا ازینجا با اشک دو دیده
رفته به دیدار یار شهیده
ما نوحه می خوانیم با قلب محزون
محراب ِ مسجد شد دریایی از خون
مرثیه خوانم از دو قلب خسته
فرق شکسته ، پهلوی شکسته
نوحه مزار جناب حر بن یزید ریاحی علیه الرحمة
خاکستر از لطف حسین دُر بُوَد
اینجا مزار حضرت حر بُوَد
مبتلای حسین / جانفدای حسین
از برکت امام بی سر
شد عاقبت به خیر آخر
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
گفتا که من به عشق تو بنده ام
از روی بچه هات شرمنده ام
قلبشان شکستم / راه تو ببستم
تو را قسم به جان مولا
مرا ببخش ای گل زهرا
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
بده اجازه تا خدایی شوم
به عشق تو کرببلایی شوم
در ره ولایت / جان کنم فدایت
یا زهرا یا زهرا یا زهرا...
نوحه ی حرم مولا علی علیه السلام
اینجا حریم شاه عالمین است
ذکر دو عالم یا ابا الحسین است
شیر یزدان علی / شاه مردان علی
خاک رهت عرش معظّم / ای اوّلین مظلوم عالم
ایوان این حرم بهشت دلم
درد و غم تو در سرشت دلم
به دستان بسته / به فرق شکسته
دل را به عشقت مبتلا کن / برای زائرت دعا کن
علی علی علی علی جان...
دعا نما نور دو عینت شوم / فدایی عشق حسینت شوم
او که جانفدا شد / فدای خدا شد
آن کشته ی غریب و عطشان
بر روی نی ، قاری قرآن
علی علی علی علی جان...
زمزمه ی خداحافظی با کاظمین
الوداع ای بهشت عالمین / خداحافظ حرم کاظمین
قلب ما گشته اسیر ِ مرقدی پاک و مطهّر
تربت پاک جواد وحضرت موسی بن جعفر
الوداع ای بهشت عالمین / خداحافظ حرم کاظمین
خوش به حالم خوش به حالم/کز محبین حسینم
مثل اجدادم گدای/کربلا و کاظمینم
الوداع ای بهشت عالمین / خداحافظ حرم کاظمین
این روا باشد به شیعه / تا به صبح روز محشر
گرید از داغ جواد و / حضرت موسی بن جعفر
واویلتا وایلتا...
من امام مجتبى ریحانه پیغمبرم
از چراغ انجمن در انجمن تنها ترم
من غریب خانه ام در وطن بی گانه ام
واشهیدا واحسن
درسنین کودکی زهرا برایم گریه کرد
از غریبی ماهی دریا برایم گریه کرد
تاقیامت تربتم شد گواه غربتم
واشهیدا واحسن
بود خالی جای بابایم امیر المؤمنین
پیش چشمم مادرم در کوچه شد نقش زمین
پاره شد آنجا دلم گشته ثانی قاتلم
واشهیدا واحسن
طعنه و زخم زبان و زهر بی تابم نکرد
قصه ای مانند داغ فاطمة آبم نکرد
می رود روح ازتنم بامغیره دیدنم
واشهیدا واحسن
من که عمری عزت اسلام ودینم گفته اند
دشمنانم یا مذل المؤمنینم گفته اند
شد غذا خون دلم گشته یارم قاتلم
واشهیدا واحسن
از غم بی یاریم خون بر دل یاران شده
جسم از گل بهترم باتیری گلباران شده
تا قیامت صبر من شد عیان ازقبر من
واشهیدا واحسن
قالَ الصّادقُ علیه السّلام :
ما مِنْ عَیْنٍ بَکَتْ لَنا اِلاّ نُعِّمَتْ بَالنَّظَرِ اِلَى الْکَوْثَرِ وَ سُقِیَتْ مِنْهُ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:
هیچ چشمى نیست که براى ما بگرید، مگر اینکه برخوردار از نعمتِ نگاه به (کوثر) مى شود و از آن سیرابش مى کنند.
قالَ الرّضا علیه السّلام :
مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً یُحْیى فیهِ اَمْرُنا
لَمْ یَمُتْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ.
امام رضا علیه السّلام فرمود:
هر کس در مجلسى بنشیند که در آن ، امر (و خطّ و مرام ما) احیا مى شود، دلش در روزى که دلها مى میرند، نمى میرد.
قالَ الرّضا علیه السّلام :
فَعَلى مِثْلِ الْحُسَینِ فَلْیَبْکِ الْباکُونَ
فَاِنَّ البُکاءَ عَلَیهِ یَحُطُّ الذُّنُوبَ الْعِظامَ.
امام رضا علیه السّلام فرمود:
گریه کنندگان باید بر کسى همچون حسین علیه السّلام گریه کنند، چرا که گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى ریزد.
از پیغمبر امروز یه جمله بگم: وقتی در زد، بی بی رفت در رو باز کرد،دید یه پیرمردی اومده، گفت:بابام حال نداره، بابام بیماره، نمی تونه پذیرای شما باشه، در رو بست،مرتبه ی دوم در زد، باز در رو باز کرد گفت: پیرمرد!گفتم که بابام حال نداره، مرتبه ی سوم یه مقدار بی بی در رو محکم زد،پیغمبر فرمود: بابا! این عزرائیل ِ، هیچ جا اجازه نگرفته برو در رو باز کن،بابا احترام از تو گرفته در زده، این جایی در نمیزنه بره.من نمی دونم اینهایی که سه روز دیگه اومدن، کاش در می زدن*
یکی از زائرای اربعین تعریف میکرد:یه روز اربعین یه دونه از این زن های بادیه نشین عرب اومده جلو حرم ارباب ایستاده داره به زبان عربی به آقا التماس میکنه میگه اگه اینا رو پیدا نکنم چه خاکی به سرم کنم؟چی جواب شوهرم رو بدم؟
میگه همونطور که داشت با آقا صحبت میکرد دیدم دوتا بچه قد و نیم قد آمدند چادر مادرشون گرفتن میگن:یُمّاه...تا مادره این بچه ها رو دید صدا گریه ش بیشتر شد داره انگار از حال میره؛داره ضجه میزنه سمت حرم؛میگه رفتم جلو گفتم من شنیدم داشتی به ارباب چی میگفتی! مگه بچه هات گم نشده بودن؟مگه نمی گفتی اگه تو این شلوغیای اربعین پیدا نشن چی جواب باباشون رو بدم؟مگه بچت پیدا نشد؟برگشت نگام کرد گفت من دو تا بچه لال گم کرده بودم حالا که پیدا شدن دارن حرف میزنن...یه دختر از حسین گم شد وقتی دخترو اون نامرد آورد دید نمیتونه حرف بزنه...هی با اشاره میگه عمه...عمه...گوشواره هام...هی میگه عمه عمو عباسم کجاست؟
اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا بَقِیَّهَ اللَّهِ فی اَرْضِهِ
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ حینَ تَقُومُ
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ حینَ تَقْعُدُ
اَلسَّلامُ عَلَیْكَ حینَ تُصَلّى وَ تَقْنُتُ
الان کجای عالم شرف حضور داری اقاجان ... کجا داری نماز میخوانی ... کجا داری گریه می کنی ... کجای عالم داری برای ما دعا می کنی ... کجای عالم داری برا ما استغفار می کنی ؟؟؟
"السلام علیک یا اباعبدالله"
بی شک گدای خانه ات آقا شود حسین
هر قطره زود پیش تو دریا شود حسین
فیض گدایی تو به هر کس نمی رسد
باید که زیر نامه اش امضا شود حسین
در روضه ها به قرب خداوند میرسیم
شب های هیئتت شب احیا شود حسین
*امام رضا فرمود:مَنْ جَلَسَ مَجْلِساً یُحیى فِیهِ أمرُنَا" هرکی تو مجلس ما اهل بیت شرکت کنه"لَم یَمُت قَلبُهُ یَومَ تَمُوتُ القُلُوبُ" قلبش نمی میره،دل مرده نمیشه" حسین جان اگه ما تو رو نداشتیم دل مرده بودیم"همین که خسته از گناه آلودگی میشم تا میام تو مجلس تو زنده میشم*
در روضه ها به قرب خداوند میرسیم
شب های هیئتت شب احیا شود حسین
*پیرمردا و محاسن سفیدا باید اینو بگن*
از کودکی تا دم مرگم به روی لب
تنها حسین بوده و تنها شود حسین ...
ای کاش وقت مردن من وقت احتضار
ذکر مدام بر لبم آن جا شود حسین ...
*34 سال زین العابدین هروقت آب می دید گریه می کرد هی میفرمود: "قُتِلَ ابْنُ رَسُولِ اللهِ عَطْشاناً" بابامو تشنه کشتن" این روزا قافله داره میرسه شهر شام ..." شامی که قریب 40 سال، مردمش کینه امیر المومنین و به دل داشتن"آخ بمیرم ،قبل از اینکه اهل بیت وارد بشن سه روز شهرو زینت کردن ..."کوچه هاشو آب و جارو زدن،مردم به هم تبریک میگفتن "مگه چه خبره؟
سهل صاعدی میگه من از بیت المقدس میومدم،دیدم شهرو زینت کردن، میدونستم این روزا مردم شام عیدی ندارن،پرسیدم این چه عیدیه که من خبر ندارم؟گفتن مگه خبر نداری یه مشت خارجی رو دارن میارن ..." یا صاحب الزمان آجرک اله " گفتن اگه میخوای ببینی بیا دم دروازه شهر ..."
"کامل بهایی" می نویسد 500 هزار نفر به تماشا اومده بودن"آخ بمیرم،همه نوشتن صبح زود قافله وارد شهر شد"از دروازه ساعات تا مجلس یزید چندتا کوچه بیشتر نبود،اما همه نوشتن غروب بود که اسرا رو وارد مجلس یزید کرد" یعنی انقده ازدحام جمعیت ....،مانع شده بود" زن های رقاصه میزدن و میرقصیدن " سرای بریده بالا نیزه" زین العابدین تو غل و زنجیر جامعه"
وای ...... گفت :*
من آن گلم که خفته به خون باغبان من
نه گل نه غنچه مانده به باغ خزان من
*میخواید بدونید من کیم؟*
هفتاد داغ دارم و در زیر آفتاب
هجده سر بریده بود سایبان من
*آخ یکی طعنه میزنه،از بالای بام یه عده دارن سنگ میزنن ..." خار و خاشاک دارن بر سر اهل بیت میریزن" یاصاحب الزمان یه وقت دیدن سر بریده شروع کرد تلاوت قرآن ....
"أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقیمِ كانُوا مِنْ آیاتِنا عَجَباً .... " قاری قرآن محترمه ..."علی لب های قاری قرآن رو می بوسید ..." اما من یه قاری خاکی میشناسم،تا قرآن خواند،سنگ ها بر اون لب و دندان زدن ..." اخ بمیرم ...حسین ....
بابا قرآن می خونه،سنگا به اون لب میخوره
*خدا نیاره هیچ دختری کتک خوردن باباشو ببینه،اونقده تو این کوچه ها سنگ زدن که تو بعضی نقل ها داره خود سر بریده به زبان درآمد،فرمود: انا المظلوم" من نمیدونم بعضی از نانجیبا با چه سنگی سر ابی عبدالله رو میزدن که بارها سر از روی نیزه جلوی چشم بچه ها به زمین افتاد ...."
ای حسین
از ازل بوده هميشه لطف تو شامل حالم
فطرس تو بودم اما دادى آخر پر و بالم
هميشه هوامو دارى مى دونم
منو تنها نمیزارى مى دونم
به دلم افتاده اربعین ، امسال
منو كربلا مى يارى مى دونم
حسین جان
*****
از همون روزى كه مادر توى روضه داده شيرم
آرزومه اينكه آخر پاى روضه هات بميرم
يه عمره زنده ام با آرزوی تو
دارم آبرو از آبروی تو
چى ميشه وقتى كه دارم می میرم
سرم رو بزارم رو زانوی تو
حسین جان
*****
باز محرّمت رسيده باز دلم كرده هواتو
من همونم كه يه عمره سينه مى زنه براتو
اگه مسكينم و يتيم و اسير
بیا و آقا دست منو بگیر
میدونی جز تو کسی رو ندارم
أميرى حسين و نعم الأمير
حسین جان
نگو چرا گریونم بیاد درخونه
نگو چرا بایادش همیشه دلم خونه
آخه غم ناموسو هرکس نمی دونه
مادرمه سایه ی بالاسرمه
مادرمه همونی که بی حرمه
مادر وای
چی بگم از این کینه که ثمرش آتیشه
کوچه پر نامرده زیر سرش آتیشه
مادرمو میبینم دور و برش آتیشه
مادرمه بال و پرش سوخته ولی
مادرمه فدایی عشق علی
مادر وای
یازهرا
أنتمُ الشُّرفاءْ ...أنتمُ الكُرماءْ
شما انسان های شریفی هستید... شما انسان های سخاوتمند هستید
خِدمَةً للحُسينْ ... تَبذُلُونَ العَطاءْ
برای خدمت به امام حسین (ع) هر چه دارید را میبخشید
يا حسين يا حسينْ ...يا ضِيا كُلِّ عينْ
یا حسین یا حسین ... ای نور هر دیده
***
زادَكُمْ ربُّنا ... نِعمةً و هَناءْ
پروردگار بر نعمت هایتان بیفزاید
شاكِرونَ لكمْ ...كُلَّ هذا السَّخاءْ
از شما به خاطر این همه سخاوت سپاسگزاریم
يا حسين يا حسين ...يا ضِيا كُلِّ عينْ
یا حسین یا حسین ... ای نور هر دیده
حیدر نسب و فاطمه سیماست رقیه
محبوب دل عمه و باباست رقیه
دلتنگ رخ فاطمه کمتر شود ارباب
چون آینه ی حضرت زهراست رقیه
جز او چه کسی لایق این جمله ی زیباست
دردانه ی یکدانه ی باباست رقیه
انگار خداوند به او داده جنان را
وقتی که روی شانه ی سقاست رقیه
یک لحظه اگر نیست روی دوش علمدار
بر دوش علی اکبر لیلاست رقیه
گر طفل سه ساله است تو کوچک مشمارش
آثار بزرگیش هویداست رقیه
یک قطره ز دریای حسین است ولیکن
در نوع خودش وسعت دریاست رقیه
در سوریه تا صبح قیامت همه فخرش
همسایگی زینب کبراست رقیه
***
امام عابدین منم – سید ساجدین منم
زنجیر خونین می دهد گواهی از گردن مجروح به بیگناهی
آزرده شد اعضای من خون می چکد از پای من
امام عابدین منم – سید ساجدین منم
آنکس که غل بر دست و پیکرم زد در بین راه سیلی به خواهرم زد
جانم ز غم آمد به لب مرگ از خدا کردم طلب
امام عابدین منم – سید ساجدین منم
من رنگ زینب را پریده دیدم در طشت زر سر بریده دیدم
ویرانه بوده منزلم داغ سه ساله دیدم
امام عابدین منم – سید ساجدین منم
محمکم ترین زنجیر را ببندید اما به اشک عمه ام نخندید
من جسم بی سر دیده ا قلبهای پرپر دیده ام
امام عابدین منم – سید ساجدین منم
دانی که چرا چوب شود قسمت آتش؟
بی حرمتیش بر لب و دندان حسین است
دانی که چرا آب فرات است گل آلود؟
شرمنده ز لعل لب عطشان حسین است
دانی که چرا کعبه حق گشته سیه پوش؟
یعنی که خدا هم عزادار حسین است
یا صاحب الزمان آجرک الله فی مصیبتک الحسین علیه السلام
عجب یتیم نوازی کردن هرجا بهانه باباشو میگرفت با سیلی میزدنشخیلی روضه خوندنش طول نکشید،یه وق عمه سادات دید دیگه صداش نمیاد،خرابه تاریک بود،چشم چشم رو نمیدید،عمه جانش گفت:ساکت باشید خسته بود دوباره خوابش برد...آی خدا نیاره دختر امانت رو دستت جون بده...خانوم زینب آروم آروم آمد جلو، آروم تکونش داد رقیه جان...دید دیگه جواب نمیده...حسین....* ، اون زن غساله نازنین بدن دردانه ی ابی عبداله رو غسل میداد یه وقت سوال کرد سرپرست این بچه کیه همه خانم زینبو نشان دادن گفت این بچه به چه بیماری مبتلا شده که بدنش سیاه و کبود شده و از دنیا رفته ، یه وقت دید عمه سادات داره بلند بلند گریه میکنه ، گفت خانم منو ببخش اگه ناراحتت کردم خانم زینب فرمود این دختر امام حسینه ، هروقت بهانه باباشو میگرفت با سیلی میزدنش نمیدانم شاید یاد صورت کبود مادرش افتاد - زمزمه کن زهرا جان
انا ابن مسلوب العمامة و الرداء انا ابن من بكت علیه ملائكة السماء انا ابن من ناحث علیه الجن فی الارض و الطیر فی الهواء"مردم شام من پسر همون کسی هستم که چهل منزل سرش رو بالای نیزه زدند؛من پسر همون کسی هستم که عبا و عمامه ش رو بردند؛من پسر همون کسی هستم که(شماها شادی کردید ولی)ملائکه ی آسمان گریه کردند؛شب شهادته وگرنه اجازه نمیداشتم بگم:
"انا ابن المقتول ظلما انا ابن مجزوز الرأس من القفا "
مردم شام سر پدرم رو از قفا جدا کردند،زن و فرزندش رو اسیر کردند...
عجیبه تو این سفر!گاهی زین العابدین به فریاد زینب میرسیده گاهی زینب به فریاد زین العابدین...عصر یازدهم وقتی اهلبیت رو میخواستند از کنار شهدا عبور بدن امام سجاد منقلب شد،بی بی زینب به فریاد زین العابدین رسید،فرمود:"ما لی اراک تجود بنفسک یا بقیه الماضین؟!" ما که دیگه به غیر از تو کسی رو نداریم؛داری با جان خودت بازی میکنی!
فرمود:ببین عمه جان بدن های اولیاء خدا رو روی زمین گذاشتند،بدن های خودشون رو دفن کردند؛فرمود:نگران نباش؛اون حدیث معروف رو خوندند:"وَ یَنْصِبُونَ لِهَذَا الطَّفِّ عَلَماً "این جور نمیمونه... این جور نمیمونه...آروم کرد زین العابدین رو...امروز که گذشت زینب به فریاد زین العابدین رسید ولی فردا زین العابدین جان زینب رو نجات داد..میدونید کجا؟شیخ مفید در ارشاد مینویسد:وقتی مشغول خطبه خواندن بود و با سر بریده حرف میزد؛امام سجاد فرمود:زود من رو ببرید کنار محمل عمه جانم زینب! یه حرفی بایدبزنم؛آمدند سر درون محمل کردند صدا زدند "عمتی اُسکُتی!"عمه جان آرام بگیر! " ففی الباقی من الماضی اعتبار"
عمه جان حسین دیگه برنمیگرده؛حسین دیگه بر نمیگرده؛ما باید بریم کوفه،بریم شام...
ولی یه جمله ی پایانی هم داره؛دیدید وقتی یه مصیبتی تو یه خونه ای اتفاق میفته همه گریه میکنند؛ضجه میزنند؛یه بزرگی پیدا میشه همه را آرام میکنه وقتی همه آرام شدند خودش میشینه یه گوشه ای گریه میکنه؛میگن تو خودت چرا گریه میکنی؟میگه من یاد یه خاطره از بابام افتادم؛میدونید مردم کوفه بابام رو چطور کشتند؟!"بالسیف و السنان والحدید والحجار والخشب والعصا"هر کی هر چی داشت
مائیم و طفلانی بهم زنجیر کرده
داغ اسیری هر دومان را پیر کرده
*** یا صاحب الزمان ایام اسارت آل الهِ ***
ما مانده ایم و کاروانی دل شکسته
جمع یتیمانی که دشمن پای بسته
در گوشه ای تیر سه شعبه اوفتاده
نیزه شکسته روی جسمی ایستاده
اینک سپاه ما علمداری ندارد
جز زینب و سجاد یک یاری ندارد
ارباب مقاتل نوشتن عمر سعد ملعون صبح روز یازدهم محرم دستور داد کاروان اسرا رو از کنار بدنهای شهدا عبور بدن – یا صاحب الزمان آجرک اله فی مصیبت جدک الحسین – چه گذشت به خاندان رسول خدا – الهی بمیرم وقتی نازنین بدن برادر پیدا کرد – گاهی صدا میزد أانت اخی ، انت ابن والدتی – گاهی صدا میزد برادرم - یوم علی صدر المصطفی و یوم علی وجه الثّری – یابن الحسن – اومدن با کعب نی و تازیانه – این خواهر تسلی دادن میخواد از برادر جدا بشه – علی القاعده باید صورت برادرو ببوسه – سر بالای نیزست .
سری به نیزه بلند است در برابر زینب
خدا کند که نباشد سر برادر زینب
یا امام زمان منو ببخشید ، سادات مجلس - اینجا بدن بی سر برادر و دید
زینت دوش نبی روی زمین جای تو نیست
خار و خاشاک زمین منزل و مأوای تو نیست
دم دروازه ی کوفه گرم خطبه خواندن بود – یه صدای آشنایی به گوشش رسید – سر از محمل بیرون آورد – دید سر برادر بالای نیزه قرآن میخوانه – برادرم خیال نمیکردم یه روزی برسه تو این شهر من خطبه بخوانم ، سر تو بالای نیزه قرآن بخوانه ( حسین جانم )
صدا بزن
حسین حسین آرام جانم
حسین حسین روح و روانم
حسین حسین داروی دردم
حسین حسین دورت بگردم
--------------------------
نور خداست جلوه ی نورانی حسین
بوسیده است نبی مهِ پیشانی حسین
باشد حسین چراغ هدایت برای ما
روشن نموده است ره روحانی حسین
نور خداست جلوه ی نورانی حسین
بوسیده است نبی مهِ پیشانی حسین
باشد حسین چراغ هدایت برای ما
روشن نموده است ره روحانی حسین
با اذن رهبرم، از جانم بگذرم، در راه این حرم، در راه یار
یا حیدر گویم و شمشیری جویم و اندازم لرزه بر جان کفار
هم پیمان گشتهاند کفر و تکفیر
شیطان است و زر و زور و تزویر
اما از وعد حق دل آگاه است
پیروز این نبرد حزب الله است
نماز صبح در کربلا، نماز ظهر در سامرا
نماز عصر إنشاءالله، بقیع و مسجد الاقصی
لبیک یا علی یا مرتضی
لِعلی أنْتَمی، حُبُّه فی دَمی، سَیفُه مُلهِمی، هو الإمام
(من به علی(ع) منسوبم عشق او در خون من و شمشیرش الهام بخش من است؛ اوست که پیشواست!)
واعلمُوا أنَّ لی، نَبْضٌ بِداخِلی، سمّیتُهُ علی، فخرُ الکِرام
(بدانید و آگاه باشید که درون من، تپشی است که آن را علی نامیدهام؛ مایه افتخار کریمان)
منهُ نَسْتَلهِمُ روحَ الإیمان
(ما جوهر ایمان را از او الهام گرفتیم)
لا نخافُ الریاح إنّا بُرکان
(از هیچ بادی نمی هراسیم که خود آتشفشانیم)
یا تکفیری! صبرکْ صبرکْ
(ای تکفیری! صبر کن صبرکن)
إنّا سوفَ نَحفِر قبرَک
(ما گور تو را خواهیم کَند)
لبیک یاعلی، یامرتضی
یا أحفادَ ثمود، یا جُرذانَ الیهود! إنّا سوفَ نعُود، للانتقام
(ای نوادگان ثمود، ای موشهای یهود! ما برای انتقام بر میگردیم)
إن کنتُم داعشاً، فإنّا داعسٌ، سوف نَدعَسُکم، تحت الأقدام
(اگر شما داعش هستید ما نیز «داعس» (له کننده) هستیم و شما را زیر گامهای خود له میکنیم)
إنّا فی المعرکة سَیفٌ مسلُول
(ما در میدان نبرد شمشیر عریانیم)
سَنَجْعلُکُم عَصْفاً مأکول
(و شما را مانند لقمه جویده شده خواهیم ساخت)
إنّ الموتَ یُصبِح قوتک
(قطعاً مرگ و نابودی، قوت و غذای تو میشود)
لکن قبلَه جیبْ تابوتَک
(اما پیش از آن، تابوتت را همراه بیاور)
یا إسرائیل! خیبر خیبر!
(ای اسرائیل! خیبر را به یاد بیاور)
إنّا والله جیشُ حیدر
(به خدا سوگند که ما سپاه حیدریم)
لبیک یاعلی، یا مرتضی
لبیک یا حسین، یا ثارالله
شعر فارسی: محمد مهدی سیار
شعر عربی: محسن رضوانی
فلک بر عمة سادات، جسارت کِی رَوا باشد
که هِجده محرم زینب، به روی نیزه ها باشد
*** ایام اسارت آل اله ، امام سجاد فرمودن امان از اسری عمه جانم زینب ، امشب به غم وغربت عمه سادات گریه کنیم ****
بگو آیینة رویت، چرا خاکستری رنگست
پذیرایی ز مهمانان، در این مهمانسرا سنگست
دلم سوزد که لب تشنه سرت از تن جدا کردند
عزیز جان من دیدی تورا از من جدا کردند
مپرس از من چسان کوفی، ز ما کرده پذیرایی
چو ماه نو خمیدم من، شده زینب تماشایی
*** وقتی کاروان به طرف کربلا حرکت میکرد خانم زینب کبری عباس داشت ، علی اکبر داشت ، قاسم داشت ، هیجده نفر محارمش مثل پروانه بدورش میگردیدن – یا صاحب الزمان آجرک اله فی مصیبت جدک الحسین – نیمه روز یازدهم محرم همه رو که سوار ناقه ها کرد یه نگاهی به طرف نهر علقمه ، یه نگاهی به طرف گودال قتگاه – کجایید برادران خوبم - دارن زینبو به اسیری میبرن – مگه بابام نفرمود هذه ودیعتو منّی علیه – زینب امانت من پیش شماست –
باورت بود که در حال اسیری ببرند
دختر فاطمه را در ملاء عام حسین
صدا بزن حسین جان
یا امام زمان سادات منو ببخشید – کاش مصیبت خانم زینب همین بود – شیخ مفید از زبان زید بن ارقم مینویسه دیدم سر مطهر ابی عبداله را بر نیزه تو کوچه های کوفه قرآن میخواند «اَم حَسِبتَ اَنَّ اَصحـَبَ الکَهفِ والرَّقیمِ کانوا مِن ءایـَتِنا عَجَبـا - آیا گمان کردی داستان اصحاب کهف و رقیم از نشانه های ما عجیب تر بود؟ » چهل منزل از این منزل به اون منزل خانم زینب کبری با سنان و حرمله و شمر همسفره – سر برادران و فرزندان و عزیزانش به نیزه ها –
سری به نیزه بلند است در برابر زینب
خدا کند که نباشد سر برادر زینب
*** زمزمه کن حسین جان ***
با استعانت از خداوند متعال و عنایات اهل بیت (علیهم السلام) بانک اشعار و مطالب مورد نیاز مداحی با رعایت شأنیت بزرگان دین در این مجموعه گردآوری شده و در مناسبتهای ملی و مذهبی تا حدی میتواند نیاز مادحین بزرگوار را برآورده نماید. انشااله دوستانی که از این مختصر مطالب بهره مند شدند نثار روح شهید رمضان عنایتی از شهدای کربلای شلمچه صلوات هدیه کنند.