متن مستند قرائت قرآن سر مطهر ابی عبداله علیه السلام

شیخ مفید در الارشاد ، ج 2، ص 116، از زید بن ارقم روايت كرده است كه من در آن روزي كه سرهاي شهداء كربلا را در ميان كوچه‎هاي كوفه بر روي نيزه‎ها حمل مي‎كردند، در ميان يك غرفه‎اي نشسته بودم آورده است‌: سر مبارک حضرت امام حسین (علیه السلام)‌ را بر نیزه در کوفه در حال خواندن آیات قرآن دیدم: «اَم حَسِبت‌َ اَن‌َّ اَصحـَب‌َ الکَهف‌ِ والرَّقیم‌ِ کانوا مِن ءایـَتِنا عَجَبـا را تلاوت میکرد ؛ آیا گمان کردی اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند؟ » موی بر تنم راست شد و گفتم‌. این ماجرا عجیب‌تر از جریان اصحاب کهف است‌.

شيخ عباس قمي در منتهي الآمال، ج 1، ص 783. ، قرائت قرآن توسط سر امام حسين(ع) را به اين صورت آورده است:

 
قطب راوندي از منهال بن عمرو روايت كرده است كه گفت: به خدا سوگند كه در دمشق بودم، سر مبارك امام حسين(ع) را بر سر نيزه كرده بودند و در پيش روي آن جناب، كسي سوره كهف مي خواند. چون به اين آيه رسيد:«أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً»به قدرت خدا سر مقدس سيد الشهداء(ع) به سخن درآمد و به زبان فصيح گويا، گفت: امر من از قصه اصحاب كهف عجيب تر است.

 

نوحه دروازه کوفه

ای ماه محمل من – حلال مشکل من
بردی عزیز زهرا – از روی نی دل من
واویلتا واویلا – واویلتا واویلا
***
ای خسته تر ز خسته – چشمت به خون نشسته
چرا هلال زینب – پیشانیت شکسته
واویلتا واویلا – واویلتا واویلا
***
ای یک شبه هلالم – ای کعبه ی وصالم
بودم الف حسین جان – کردی ز غم تو دالم
واویلتا واویلا – واویلتا واویلا
***
از من تو جان گرفتی – تاب و توان گرفتی
ای ماه در خسوفم – بر نی مکان گرفتی
واویلتا واویلا – واویلتا واویلا
***
هستم چو شمع سوزان – تنهایم و پریشان
قرآن روی نیزه – قرآن بخوان حسین جان
واویلتا واویلا – واویلتا واویلا

سید محسن حسینی

حضرت زینب(س) - در مسیر كوفه و شام

ای زمین وآسمان مبهوت ایمانت حسین

شد فضای کوفه عطرآگین ز قرآنت حسین

ای فروزان آفتابم گر هلالت خوانده ام

دیده ام یکباره شد مبهوت و حیرانت حسین

سخت دلتنگ است زینب، ناطق قرآن بخوان

تا شود آرام دل از صوت قرآنت حسین

کی شود گرد و غباری مانع از تابیدنت

گرشده خاکستری رخسار تابانت حسین

چشم درچشم من و طفلان خود داری هنوز

صف زده مژگان اشکی روی دامانت حسین

تاکنی این کاروان را رهبری از روی نی

رهبر بیداری و باز است چشمانت حسین

باتو گرم گفتگو بودم که ناگه ازستم

سنگ زد سنگین دلی بر روی رخشانت حسین

لب گشا حرفی بزن با دختر گریان خود

تا نکرده جان خود را او به قربانت حسین

همنوا با ناله های من وفائی روز وشب

می شود با اشک وگریه مرثیه خوانت حسین

نوحه امام سجاد علیه السلام

ای فروغ انجم آل رسول                                      ای علیّ دوم آل رسول

ای ولایت ضامن دنیا و دین                            سیّدِ سجّاد ، زین العابدین

ای فلک ریزه خوری از خوانِ تو                 هستی ای جانِ جهان قربان تو

هم علیِّ دوّم آل عبا                                      هم علیّ دوّم خونِ خدا

دیگر اینجا من نگویم زان حدیث      خود از این مُجمل مفصّل خوان حدیث

کشتیِ توحید را لنگر تویی                     چهارده معصوم را مظهر تویی

گرچه زهر کینه گشته قاتلت                   لیک سوزد یادِ یک صحرا دلت

یاد یک صحرا که پر از لاله بود             غرق اشک و مهدِ سوز و ناله بود

یابن زهرا(س)،ای امام عالمین              عمرِ تو شد نذر گریه بر حسین

تو به خاک اشک چهره سوده ای                 شاهدِ اوج مصائب بوده ای

دیده ای در پیش چشمان پدر                      اِرباً اِرباً گشتنِ جسم پسر

دیده ای در های و هوی کارزار                    حلقِ طفل و تیر خصمِ نابکار

دیده ای که جای گل ،اصحابِ ننگ                  بر سرِ داماد افکندند سنگ

دیده ای یک پهلوان را سرنگون            ساقیِ بی دست را در خاک و خون

دیده ای با اشکِ خونین ، آه آه               چکمه ی شمر و سرِ خونین شاه

از ستمکاران جفا را دیده ای                          آن ذبیح مِن قفا را دیده ای

روضه کوتاه امام سجاد علیه السلام

در سوگنامه آل محمد مرحوم اشتهاردی آورده وقتی امام باقر بدن بابا رو غسل میداد یه وقت دیدن آقا داره بلند بلند گریه میکنه یکی از اصحاب سوال کرد آقا جان چرا منقلب شدی فرمود هنوز آثار غل و زنجیر دوران اسارت بعد از سالها رو بدن بابا نمایانه -  یا صاحب الزمان آجرک اله یه وقت نیمه شب امیر المومنین هم و قتی بدن خانم فاطمه (س) رو غسل میداد سر به دیوار گذاشت بلند بلند گریه میکرد ، اسما سوال کرد آقا جان خودتون فرمودید آرام گریه کنید چرا بلند بلند گریه میکنی فرمود الآن دستم رسید به بازوی ورم کرده زهرا - زمزمه کن زهرا جان

 بدن مطهر امام سجاد علیه‏السلام را در شهر مدینه تشییع کردند. تشییع جنازه بی‏ نظیری بود ؛ عده زیادی از مردم از مناطق مختلف اومدن همگی پریشان و گریان و دل شکسته جنازه مطهر حضرت را بر دوش می‏بردند. مردم در هاله‏ای از اشک با امام وداع می‏کردند. بدن مطهر حضرت سجاد علیه‏السلام را به قبرستان بقیع بردند و در قبری که در کنار قبر عمویش امام حسن مجتبی علیه‏السلام آماده ساخته بودند به خاک سپردند.اما بمیرم لا یوم کیومک یا اباعبدالله دلا بسوزه برا اون لحظه ای که امام سجاد بدن مطهر بابا رو تو خانه ی قبر گذاشت آی داد بی داد بنی اسد ببینه زین العابدین لب به رگهای بریده گذاشته یا صاحب الزمان آجرک اله فی مصیبت جدک الحسین (علیه السلام) - زمزمه کن حسین جان

نوحه شور حضرت علی اکبر علیه السلام

تازه جوانم اکبرم     روح و روانم اکبرم

ای شبه پیغمبر، جانم علی اکبر

 

گریان ِ داغت مادرت   شد إرباً اِرباً پیکرت

گویم به چشم تر، جانم علی اکبر

 

گشته بهار تو خزان    گریَد برایت در جِنان

صدّیقۀ اطهر، جانم علی اکبر

نوحه حضرت علی اکبر علیه السلام

بگوید دل پریشان 

 به سوز و چشم گریان 

  علی جانم علی جان

 

خدایا غرق ِ در خون شد گلِ پیغمبرِ من

جوانم دست و پا زد پیش چشمانِ تر من

به روی خاک صحرا  

 به پیش چشم بابا 

  تنش شد اِرباً اِرباً

علی جانم...علی جان

 

رخ پر خون او بوسیدم و آتش گرفتم

تنش را پاره پاره دیدم و آتش گرفتم

گل خوش رنگ و بویم  

  ببین بغض گلویم  

سپیدی های مویم

علی جانم...علی جان

 

شد اسماعیل من قربانی ِ احیای مکتب

در این مرثیه ی محنت امان از قلب زینب

بگوید دل پریشان 

 به سوز و چشم گریان 

  علی جانم علی جان

 

نوحه حضرت زینب (سلام اله علیها)

با لب خونین زنی ، کن صدایم یا حسین             بی تو با غم بگذرد لحظه هایم یا حسین

از ازل دل را به مهرت بسته ام                            شاهد پیشانی بشکسته ام

                                    وا حسینا وا حسین ، واحسینا واحسین (2)

همسفر با من شدی ، جان من قربان تو            خوش به من جان می دهد  ، خواندن قرآن تو

مُزد قرآن تو سنگ خواره شد                               ای غریب من لب تو پاره شد

                                    وا حسینا وا حسین ، واحسینا واحسین (2)

پیش چشمم یا اخا ، عالم از غم تیره شد            تا که طفل کوچکت ، بر نوک نی خیره شد

 کن تکلم می دهد  جان دخترت                       آنکه می باشد شبیه مادرت

                                    وا حسینا وا حسین ، واحسینا واحسین (2)

ای گل من از چه شد ، روی تو نیلوفری             در کجا بودی که شد ، صورتت خاکستری

مَطبخ خولی به آه و زمزمه                               آمده گویا کنارت فاطمه

                                    وا حسینا وا حسین ، واحسینا واحسین (2) 

درس عزت

درس عزت درس آزادی به من دادی حسین

بهترین های دوعالم را به من دادی حسین

ریزه خوار درگه تو سفره دار عالم است

سفره های چند حاتم را به من دادی حسین

اشعار نوکری ارباب

از آن خوشم که شدم نوکر سرای حسین
منم غلام کسی که بود گدای حسین

دو چشم داده خداوند تا که گریه کنم
یکی برای حسن آن یکی برای حسین

یقین که آتش دوزخ حرام گردیده
به جسم آنکه بود یار آشنای حسین

برای بخشش کوه گناه یک راه است
بریز قطره ی اشکی تو در عزای حسین

کبوتر دل عشاق هر شب جمعه
نشسته است روی گنبد طلای حسین

خدا کند که شبی زائر حرم گردیم
و جان دهیم همان شب به کربلای حسین

به گوش جان تو اگر بشنوی هنوز آید
ز زیر نیزه و تیغ و سنان صدای حسین

نوحه واحد - طایر جان میپرد اندر هوایت یا حسین

طایر جان میپرد اندر هوایت یا حسین

 صد هزار جان ما بادا فدایت یاحسین

 

کن به پابوست طلب مارا به حق مادرت

 تا کنیم اندر حرم برپا عزایت یاحسین

 

هر دمی چشمم فتد برآسمان وانجمن

 در نظر گردد مجسم زخمهایت یاحسین

 

هر زمان آید به یادم از لبان تشنه ات

 خون دل جاری نمایم از برایت یاحسین

 

دست عباس علمدارت چو شد از تن جدا

 شد کمان از داغ او قدّ رسایت یا حسین

 

سرو نو خیزی اگرازبوستان بینم جدا

 یادم آید اکبر گلگون قبایت یا حسین

 

غنچهءنشکفته ای بینم اگر دربوستان

 یادم آید اصغر شیرین لقایت یا حسین

شیب الخضیب

أَلسَّلامُ عَلَى الْمَقْطُوعِ الْوَتینِ،

سلام بر آنکه شاهرَگش بریده شد،

أَلسَّلامُ عَلَى الْمُحامی بِلا مُعین،

سلام بر آن مدافعِ بى یاور،

أَلسَّلامُ  عَلَى الشَّیْبِ الْخَضیبِ،

سلام بر آن مَحاسنِ بخون خضاب شده،

أَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التَّریبِ،

سلام بر آن گونه خاک آلوده،

أَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّلیبِ،

سلام بر آن بدنِ برهنه ،

أَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضیبِ،

سلام بر آن دندانِ چوب خورده ،

أَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ،

سلام برآن  سرِ بالاى نیزه رفته،

مسلمان شدن یهودی بواسطه سر مطهر ابی عبداله علیه السلام

إنَّ رَأسَ الحُسَینِ علیه السلام لَمّا حُمِلَ إلَى الشّامِ جَنَّ عَلَیهِمُ اللَّیلُ، فَنَزَلوا عِندَ رَجُلٍ مِنَ الیَهودِ، فَلَمّا شَرِبوا وسَکِروا، قالوا لَهُ: عِندَنا رَأسُ الحُسَین فَقالَ لَهُم: أرونی إیّاهُ، فَأَرَوهُ إیّاهُ بِصُندوقٍ یَسطَعُ مِنهُ النّورُ إلَى السَّماءِ ، فَعَجِبَ الیَهودِیُّ ، وَاستَودَعَهُ مِنهُم ، فَأَودَعوهُ عِندَهُ . فَقالَ الیَهودِیُّ لِلرَّأسِ وقَد رَآهُ بِذلِکَ الحالِ : اِشفَع لی عِندَ جَدِّکَ . فَأَنطَقَ اللّه ُ الرَّأسَ ، وقالَ : إنَّما شَفاعَتی لِلمُحَمَّدِیّینَ ولَستَ بِمُحَمَّدِیٍّ ، فَجَمَعَ الیَهودِیُّ أقرِباءَهُ ، ثُمَّ أخَذَ الرَّأسَ ووَضَعَهُ فی طَستٍ ، وصَبَّ عَلَیهِ ماءَ الوَردِ ، وطَرَحَ فیهِ الکافورَ وَالمِسکَ وَالعَنبَرَ . ثُمَّ قالَ لِأَولادِهِ وأقرِبائِهِ : هذا رَأسُ ابنِ بِنتِ مُحَمَّدٍ ، ثُمَّ قالَ : وا لَهفاه ! لَم أجِد جَدَّکَ مُحَمَّدا فَاُسلِمَ عَلى یَدَیهِ ، ثُمَّ وا لَهفاه لَم أجِدکَ حَیّا فَاُسلِمَ عَلى یَدَیکَ واُقاتِلَ دونَکَ ، فَلَو أسلَمتُ الآنَ أتَشفَعُ لی یَومَ القِیامَةِ ؟ فَأَنطَقَ اللّه ُ الرَّأسَ ، فَقالَ بِلِسانٍ فَصیحٍ : إن أسلَمتَ فَأَنَا لَکَ شَفیعٌ . قالَها ثَلاثَ مَرّاتٍ وسَکَتَ ؛ فَأَسلَمَ الرَّجُلُ وأقرِباؤُهُ
ترجمه: هنگامى که سر امام حسین علیه السلام را به شام مى بردند ، شب بر آنان در آمد . آنان ، بر مردى یهودى فرود آمدند و چون شراب نوشیدند و مست شدند ، گفتند : سر حسین ، نزد ماست . او به آنان گفت : آن را به من ، نشان بدهید . آنان ، سر را در صندوقى به او نشان دادند که از آن تا آسمان ، نور بر مى خاست . یهودى به شگفت آمد و از آنان خواست که آن را به او امانت دهند . آنان نیز آن را امانت دادند . یهودى ، هنگامى که سر را به آن حال دید ، به آن گفت : شفاعت مرا نزد جدّت بکن . خدا ، سر را به زبان در آورد و گفت : شفاعت من ، فقط براى معتقدان به دین محمّد صلى الله علیه و آله است و تو محمّدى نیستى. یهودى ، نزدیکانش را گِرد آورد و سپس سر را گرفت و در تشتى نهاد و گلاب بر آن ریخت و کافور و مُشک و عنبر بر آن نهاد . آن گاه به فرزندان و نزدیکانش گفت : این ، سر فرزند دختر محمّد صلى الله علیه و آله است . سپس گفت : آه که جدّت محمّد را نیافتم تا به دست او اسلام بیاورم! و آه که تو را زنده نیافتم تا به دست تو مسلمان شوم و برایت بجنگم! اگر اکنون مسلمان شوم ، روز قیامت ، شفاعتم را مى کنى؟ خدا ، سر را به سخن در آورد و آن ، با زبانى شیوا گفت : «اگر اسلام بیاورى ، من شفیع تو خواهم بود» . این را سه بار گفت و خاموش شد . مرد یهودى و نزدیکانش ، مسلمان شدند .

منبع مقتل:

مقتل الحسین علیه السلام للخوارزمی : ج ٢ ص ١٠٢ ، بحار الأنوار : ج ٤٥ ص ١٧٢ ح ٢٠ .

بخشندگی اهل گنه در صف محشر

بسم الله الرحمن الرحیم  

فضا یل زیارت عاشورا

این زیارت از آن دسته از دستوراتی است که مورد تاکید فراوان امام زمان عجل الله تعالی فرجه واقع شده، به خصوص در تشرفی که سید رشتی با امام عصر علیه السلام داشته اند که ایشان بهسیدرشتی سفارش کرده اند(سه مرتبه)، فرمودند: عاشورا بخوان، عاشورا، عاشورا، عاشورا!

مرجع تقلید زمان خودمان مرحوم آیت‌الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری مؤ سس حوزه علمیه قم نقل کرد: مدتی در شهر سامراء نزد مرحوم آیت‌الله العظمی میرزای شیرازی (متوفی 1312 قمری) درس می‌خواندیم ، روزی در وسط درس استاد بزرگ ما آیت‌الله سید محمد فشارکی(متوفی 1315 قمری) وارد شد، در حالی که بسیار مضطرب و نگران بود، علت نگرانیش این بود که بیماری مسری وبا در عراق شیوع یافته بود و بسیاری از مردم را کشته بود، آقا سید محمد فشارکی فرمود: آیا شما مرا مجتهد می دانید؟ گفتیم آری ، فرمود: آیا مرا عادل می‌دانید؟ گفتیم آری (منظور او این بود که پس از تایید، حکمی صادر کند) آنگاه گفت : من به تمام شیعیان سامره از زن و مرد حکم می‌کنم که هر یک از آنها یک بار زیارت عاشورا را به نیابت از مادر امام زمان(علیه السلام) بخوانند، و آن مادر بزرگوار را در نزد فرزند بزرگوارش شفیع قرار دهند که امام زمان(علیه السلام) پیش خدای بزرگ از ما شفاعت نماید تا خداوند شیعیان سامراء را از بیماری وبا حفظ گرداند. مرحوم آیت‌الله حائری گوید: وقتی که این حکم از مرحوم آیت‌الله سید محمد فشارکی صادر شد، چون خطر مرگ در میان بود، همه شیعیان اطاعت نمودند و در نتیجه، یک نفر شیعه در سامراه تلف نگردید، و خداوند متعال شیعیان را از این بلای عمومی نجات بخشید و اکثر مرده ها از اهل تسنن بودند که آنها نیز وقتی اوضاع را اینگونه دیده اند از خجالت مرده های خود را شبانه دفن می کردند و آنها وقتی علت عدم مرگ شیعیان را جویا شدند آنها نیز بر زیارت عاشورا مداومت کردند و این بلا را اینگونه از خود دور کردند.

آیت الله بروجردی را در عالم خواب دیده اند و از ایشان سوال کرده اند که چه عملی در این دنیا انسان را از عذاب اخروی نجات می دهد و ایشان بعد از مکثی فرمودند زیارت عاشورا!!

امام باقر (ع) به علقمه فرمود: وقتى که این زیارت را (با آدابش) خواندى خداوند براى تو (صدمیلیون) درجه ثبت کند، و تو را به مقامى رساند که گویى با امام حسین (ع) شهید شده‏اى تا آنجا که در درجات آنها خواهى بود، و برایت ثواب زیارت همه پیامبران و همه رسولان و همه کسانى که از روز شهادت امام حسین (ع) تا حال، آن حضرت را زیارت کرده‏اند، نوشته و مقرر خواهد شد .»

و در پایان فرمود: اى علقمه! اگر خواستى در هر جا هستى هر روز از همه عمرت این زیارت را بخوان، که هر روز به تمام این پاداش‏ها خواهى رسید .

روایت صفوان از امام جعفر صادق(ع): هرکس زیارت عاشورا را بخواند، داخل بهشت می شود و هرکس بخواهد در قیامت شفیع می شود و حاجت وی در دنیا برآورده خواهد شد و من خودم و پدرانم و پیغمبر(ص) و جبرئیل ضامن آن هستیم"

روایتی از امام محمد باقر(ع) است که فرموده اند: هرکه زیارت کند حسین بن علی(ع) را در روز عاشورا یا هر روز، ثواب دو هزار هزار حج و دو هزار هزار عمره و دو هزار هزار جهاد با پیغمبر(ص) دارد و من این ثواب ها را ضامن می شوم.

در روایت دیگری از همین امام نقل شده که فرمودند: ز برای خواننده، ثواب مصیبت هر پیغمبر و صدیق و شهیدی که مرده باشد یا مقتول شده باشد از اول دنیا تا روز قیامت.

و نیز خداوند به زائرین اباعبدالله هزار هزار حسنه عطا فرموده و هزار هزار سیئه از آنها نابود میکند و قاری مانند اشخاصی است که با حسین بن علی(ع) شهید شده باشد.

عالم جلیل، شیخ عبدالهادی حائری مازندرانی از والد خود (حاجی ملا ابوالحسن) نقل کرده است که من حاج میرزا علی نقی طباطبایی را بعد از رحلتش در خواب دیدم و به او گفتم: آیا آرزویی دارى؟ گفت: یک آرزو دارم و آن این است که چرا در دنیا هر روز «زیارت عاشورا» نخواندم.

رسم سیّد این بود که در تمام دهه ی اول محرم، زیارت عاشورا می خواند، ولی بعد از مرگ، افسوس می خورد که چرا در تمام ایام سال، موفق به این زیارت نبوده است

دکتر محمد هادی امینی فرزند علامه می نویسد: پس از گذشت چهار سال از فوت پدرم، در شب جمعه ای قبل از اذان صبح، پدرم را در خواب دیدم و او را بسیار شاداب و خرسند یافتم. جلو رفته و پس از سلام و دست بوسی گفتم: پدر جان در آن جا چه عملی باعث سعادت و نجات شما گردید؟

فرمود: فقط زیارت ابا عبدالله الحسین علیه السلام. سپس فرمود: پسر جان! در گذشته بارها تو را یادآور شدم و اکنون نیز توصیه می کنم که «زیارت عاشورا» را به هیچ عنوان ترک مکن.

عبدالله بن هلال به امام صادق (ع) عرض کرد: فدایت شوم، کمترین نصیبى که زائر امام حسین (ع) دارد، چیست ؟ فرمود: «اى عبد الله، کمترین چیزى که براى او مى‏باشد، این است که خداوند او و خانواده‏اش را حفظ مى کند تا وى را به سوى خانواده‏اش باز گرداند، و چون روز قیامت فرا رسد، خداوند حافظ او مى‏باشد

امام صادق (ع) فرمود: «حسین در نزد پروردگارش ... به زائرانش نظر مى کند . او نگاه مى کند که چه کسى براى آن حضرت گریه مى کند، پس براى او طلب آمرزش کرده و پدرانش را مى‏خواند تا براى آن زائر دعا کرده و طلب آمرزش و مغفرت نمایند. سپس امام (حسین) مى فرماید: اگر زائر من مى‏دانست که خدا چه چیزى براى او عطا مى فرماید شادى او بیشتر از جزع و بى‏تابى وى مى‏گردید» .

و امام حسین (ع) فرمود: «هر کس مرا در زندگانیش زیارت کند، پس از مرگش بازدیدش خواهم کرد»

امام صادق (ع) به عبدالملک خثعمى فرمود: «زیارت حسین بن على (ع) را ترک مکن و دوستانت را نیز به آن فرمان بده، تا خداوند بر عمرت افزوده و روزیت را زیاد گرداند. خداوند سبحان زندگانى تو را در سعادت قرار خواهد داد، و نمى‏میرى مگر سعادتمند ، و تو را در سلک سعادتمندان خواهند نوشت »

امام صادق (ع) فرمود: «هیچ کس در روز قیامت نیست مگر آنکه آرزو مى‏کند که اى کاش از زائرین امام حسین (ع) مى‏بود زیرا مشاهده مى‏نماید که با زائران حسین (ع) به واسطه مقامى که در نزد پروردگار دارند، چگونه عمل مى‏شود» .

و نیز فرمود: «هر کس دوست دارد در روز قیامت بر سر سفره‏هایى از نور بنشیند پس باید از زائرین حسین بن على (ع) باشد»

و زرارة بن اعین گوید: «امام صادق (ع) فرمود: «زائرین حسین یک برترى نسبت به سایر مردم دارند» پرسیدم : برتریشان چیست ؟ فرمود: «چهل سال قبل از مردم وارد بهشت مى‏شوند در حالى که دیگران هنوز در حال حساب هستند» .

وعده خدا و پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)

صفوان از یاران امام ششم می‏گوید: امام صادق علیه‏السلام با اشاره به سوی قبر امام حسین علیه‏السلام ، این زیارت ـ زیارت عاشورا ـ را خواند و پس از آن دو رکعت نماز گزارد. آن‏گاه فرمود: «هرگاه حاجت و گرفتاری‏ای داشتی، در هر جا که هستی، این زیارت و دعای پس از آن را بخوان و از خدا حاجتت را بخواه. بی‏تردید خدا و پیامبر به وعده خویش عمل می‏کنند و نیازمندی تو را برمی‏آورند».

زیارت عاشورا، حدیث قدسی

محدّث نوری، از استادان مرحوم شیخ عباس قمی می‏گوید: «در فضل و مقام زیارت عاشورا همین بس که از سِنخ دیگر زیارت‏ها نیست که به ظاهر از انشا و املای معصومی باشد. هر چند از قلوب پاک ایشان چیزی جز آنچه از عالَم بالا به آنجا برسد، بیرون نمی‏آید، ولی این زیارت از سنخ احادیث قُدسیّه است که به همین ترتیب زیارت و لعن و سلام و دعا از خدای متعالی به جبرئیل امین و از او به خاتم النبیین صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وسلم رسیده است و به حسب تجربه، مداومت به آن در چهل روز یا کمتر، در برآوردن حاجات و رسیدن به مقاصد و دفع دشمنان بی‏نظیر است».

مداومت بر زیارت عاشورا

آیت اللّه‏ شبیری زنجانی، از مراجع تقلید می‏گوید: «یکی از چشم‏های فرزند آقای حاج سید محمد بجنوردی بر اثر عارضه‏ای نابینا شده بود و به نظر پزشکان ـ حتی پزشکان خارج از کشور ـ به علت رشد آن عارضه، چشم دیگرش نیز نابینا می‏شد. ولی آن شخص شفا یافت. یکی از بستگان وی، سیدالشهداء را در عالم رؤیا دید که به وی فرمود: «ما به جهت اینکه او به زیارت عاشورا مداومت داشت، سلامتی چشم دیگرش را از خدا گرفتیم».

تنها زیارت عاشورا

یکی از بزرگان حوزه می‏فرماید: امام جماعت مسجد محمدیّه قم، جناب حجة‏الاسلام والمسلمین سیدحسین برقعی به من گفتند: «پس از سانحه‏ای که برای من روی داد، به فراموشی شگفت‏آوری دچار شدم؛ به گونه‏ای که تمامی اعضای خانواده و فرزندان خویش را می‏دیدم، ولی هیچ کدام از آنها را نمی‏شناختم. تنها چیزی را که فراموش نکرده بودم، زیارت عاشورا بود که آن را از حفظ می‏خواندم».

ادای دِین

عالم متقی، مرحوم آیت اللّه‏ نجفی قوچانی (نویسنده کتاب سیاحت غرب)، در زندگی‏نامه خود می‏نویسد: «پدرم بسیار مقروض بود و بدهی‏اش پیوسته بیشتر می‏شد. من بنا گذاشتم که چهل روز زیارت عاشورا بخوانم. بدین ترتیب، هر روز دو ساعت پیش از ظهر خواندن دعا را آغاز می‏کردم و هنوز ظهر نشده بود که زیارت تمام می‏شد. پس از چهل روز، نامه‏ای از پدرم دریافت کردم که خبر مسرت‏بخش ادای دِین خودش را برای من نگاشته بود. از آن پس، دل قوی داشتم و هر حاجت مهمی که برایم پیش می‏آمد، به آستان مقدس حسینی علیه‏السلام روی می‏آوردم و با قرائت چهل بار زیارت عاشورا نیازم برآورده می‏شد».

آخرین ذکر، زیارت عاشورا

مرجع بزرگ، آیت اللّه‏ العظمی بهجت درباره زیارت عاشورا می‏گوید: «مضمون زیارت عاشورا گواه و روشن کننده عظمت آن است... در سندها آمده است که زیارت عاشورا از حدیث‏های قُدسی است. برای همین، با وجود فراوانی کارهای علمی موجود نزد علما و اساتیدمان، آنان همیشه مراقب خواندن زیارت عاشورا بودند. مرحوم آیت اللّه‏ شیخ محمدحسین اصفهانی از خداوند متعالی می‏خواست کلمات پایانی عمرش، زیارت عاشورا باشد، و پس از آن به سوی باری تعالی بشتابد. خداوند نیز دعای وی را اجابت کرد و پس از اتمام خواندن زیارت عاشورا روحش به ملکوت اعلی شتافت و قرین رحمت گردید».

همیشه با زیارت عاشورا

صاحبان بصیرت، همیشه به خواندن زیارت عاشورا توجه داشتند و آن را به دیگران نیز سفارش می‏کردند. مرحوم شیخ رجبعلی خیاط که حالات معنوی او مشهور خاص و عام است، در توسل به اهل بیت علیه‏السلام به زیارت عاشورا تأکید فراوانی داشت و می‏فرمود: «در عالم معنا به من توصیه کرده‏اند که زیارت عاشورا بخوان». وی به دیگران نیز سفارش می‏کرد: «تا زنده‏اید زیارت عاشورا را از دست ندهید».

ویادمان نرود که بخشودگی اهل گنه در صف محشر

وابسته به یک گردش چشمان حسین است

بخشندگی اهل گنه در صف محشر

لعل لب آنکس که ثنا خوان حسین است
تا حشر نبیند غم و خندان حسین است

بالله که شود چشمه ی فیض ابدیّت 
چشمی که به یک مرتبه گریان حسین است

در حشر که هر کس به گناهی فتد از پا
دست همگی جانب دامان حسین است

بخشودگی اهل گنه در صف محشر
وابسته به یک گردش چشمان حسین است

آئین محمد که جهان زینت از او یافت
تزیین شده از خون جوانان حسین است 

آن رشته که با تیغ جفا پاره نگردد 
در نزد خدا رشته پیمان حسین است 

در دیده فرو بستن از قامت اکبر 
عقل عقلا مانده و حیران حسین است 
---
عالم همه مست از گل رخسار حسین است
ذرات جهان در عجب از کار حسین است

دانیکه چرا آب فرات است گِل آلود
شرمنده ز لعل لب عطشان حسین است

جغد از چه بویرانه نشیند همه ی عمر
خاکم بدهان جای یتیمان حسین است

دانی که چرا چوب در آتش شود آخر؟ 
بیحرمتیش با لب و دندان حسین است

دانی که چرا خانه ی حق گشته سیه پوش
یعنی که خدا نیز عزادار حسین است

زمینه ای 10 شب محرم

حضرت مسلم بن عقیل – ( تو ای پری کجایی )

ای که بر عالمی مقتدایی     

      کوفه باشد شهر بی وفایی

یا حسین ای سبط طاها    

                 مُسلِمت گردیده تنها

زین سفر صرفِ نظر کن    

                 ره عوض کن جان زهرا

کوفه میا کوفه میا – یابن زهرا یابن زهرا

 

ورود کاروان به کربلا

دل زهرا به غم مبتلا شد              قافله وارد کربلا شد

خیمه های آل طاها                 شد به پا با دست سقا

لیکن از درد غریبی                       ناله دارد دختِ زهرا

وای حسینم (واحسینا)

حضرت رقیه(س)

ای عطر یاس و ریحانه ما            خوش آمدی به وبرانه ما

ای به زهرا نوردیده                        حرمتت را کی دریده؟

ده جوابم را پدر جان                       کی گلویت را بریده؟

یا ابتا یا ابتا

طفلان حضرت زینب(س)

دلِ عالم پریشان زینب                   جانم فدای طفلان زینب

دو گل باغ خدایی                                 آیه های هل اتایی

دو فداییِ ولایت                                    لاله های کربلایی

یا ثارالله یا ثارالله

حضرت عبدالله ابن الحسن (ع)

بر عمو عاشقی دیرینه ام               یتیمِ غریب مدینه ام

من کیم مدهوش دلبر                   باده ی غم نوش دلبر

گشته در معراج گودال                       مقتلم آغوش دلبر

من یتیمم من یتیمم

حضرت قاسم ابن الحسن (ع)

افتادم از فرس ای عمو جان                   به فریادم بِرَس ای عمو جان

خنده بر لب، قاتل من                                   دوری از تو مشکلِ من

زیر سم اسب دشمن                                     گشته معراجِ دلِ من

ای عمو جان (عمو حسین)

حضرت علی اصغر(ع)

وَلَدی ای جانباز کربلا               کوچکترین سرباز کربلا

غرق خون شد پیکر تو               لاله گون شد حنجر تو

مُردَم و زنده شدم از                            آن نگاهِ آخرِ تو

لای لای علی ، لای لای علی

حضرت علی اکبر(ع)

دیدگان بگشا ای نور عینم           من بابای غریبت حسینم

بر رُخَت ای همدمِ من                   می چکد اشک غمِ من

 می نماید اهل کوفه                             هلهله در ماتمِ من

ای علی جان ای علی جان

حضرت عباس (ع)

ساقی میخانه وفایی                     حیدر احمد کربلایی

قلبِ تو گردیده خسته              تیر کین چشم تو بسته

از غم تو ناله دارد                       مادری پهلو شکسته

یا ابالفضل یا ابالفضل

شب عاشورا

گریه کنِ شبِ عاشورائیم                 همناله با حضرت زهرائیم

قدسیان با دیده تر                                      بی قرار داغِ دلبر

می شود فردا به مقتل                           دخت زهرا بی برادر

واحسینا واحسینا

روز عاشورا – وداع

ای غریب مادر یبن حیدر                    قدری آهسته تر جان خواهر

شمس عاشورا حسین جان                   یوسف زهرا حسین جان

گرگ این صحرا زیاد و                            تو تک و تنها حسین جان

حسین من حسین من

روز عاشورا – قتلگاه

ای پسر مادری شهیده               أَ اَنتَ اَخی ، اِی سر بریده؟

 اصغرت کو اکبرت کو                               ساقی آب آورت کو

پیکر تو غرقه در خون                   پس حسین من سرت کو

ای حسین جان ای حسین جان

شام غریبان

آتش از خیمه ها زد زبانه              در دست کوفیان تازیانه

وای از این شام غریبان                   آلِ عصمت دیده گریان

مادری پهلو شکسته                ناله دارد ای حسین جان

واحسینا واحسینا

******

زینب و پرستاری ز بیمار                 سکینه و گریه بر علمدار

مادری دل بی قراره                             بین خیمه ناله داره

پیش گهواره می خونه                        نوحه یادِ شیر خواره

واحسینا واحسینا

******

به گوشِ جان ِ دختر حیدر                  می رسد بانگ غریب مادر

زینب آن دلخونِ خسته                             نافله خونِ نشسته

بِشنود از بین مقتل                                آهِ یک پهلو شکسته

واحسینا واحسینا

شور - ای سید و آقایم

ای سید و آقایم                                    ای ماه دل آرایم 

من عاشق و تو معشوق                   من عبد و تو مولایم

ای خون خدا ارباب                             خورشید ولا ارباب

ای نور دل زهرا(س)                           شاه شهدا ارباب  

ای کرببلای تو،جنّت به بهشتی ها             حبِّ تو و اولادت،عزت به بهشتی ها

نام تو شده حک بر،اعلای حریم ا...            گردد دل عالم مست،با نغمه ثارا...

یا سیدی یا مظلوم...

با یاد عزای تو،قدِّ دو جهان خم شد         مسکین سر کویَت،سلطان دو عالم شد

از روز ازل آقا،غرق مِحَنَت گشتیم       از مَرحَمت زهرا(س)،ما سینه زَنت گشتیم

با یک نظر لطفت،قلبم چو طلا گردد                 کِی رزق محبینت،یک کرببلا گردد

سرمایه عمر من،ذکر یا حسین تو               حج من و سعی من،بین الحرمین تو

گوید همه دم با شوق،مجنون قدیم تو       خواهم که شوم آخر،من خاک حریم تو

ای ماه تجلایت،قرص قمر ای ارباب        گر از تو شوم غافل،خاکم به سر ای ارباب

ای ماه منیر من،ای نعم الامیر آقا                  در روز جزا از لطف،دستم تو بگیر آقا

شور – امام حسین علیه السلام

شور – امام حسین علیه السلام

 

یا حسین عزیز زهرا

ای نسیم کربلایی     بشنو ناله های مارو

نمیدونی حال و روز ِ      بد ِ ما جا مونده هارو

برو و سلام مارو            برسون محضر ارباب

بگو ای عزیز زهرا      سائلای عشق و دریاب

 

کربلا کعبه دلها

هر موقع که یبن زهرا      می کنه دلم هواتو

میگیره حال و هوای          سحرای کربلاتو

سَحرای کربلایی         چقَدَه قشنگ و زیباس

   می وَزه نسیمش هر جا       واقعاً شبیه رویاس

 

یا ابوفاضل مدد

ای نسیم کربلایی       تو غم دل و میدونی

مثه اینه داری امشب      برامون روضه میخونی

ای نسیم کربلایی         چرا اِنقده حزینی

مثه اینه بی قرار ِ         پسر ام البنینی

 

 

 

 

یا حسین عزیز زهرا

درس مکتب حسینی     صبر و ایثار و جهاده

ما باید عبد خدا شیم      این برامون اعتقاده

ما باید بشیم ایشالا      بنده ی خوب خدایی

در مسیر پاک تقوی    عاشقی کرببلایی

 

یا حبیبی یا حسین

توتیای چشمای ما      خاک بین الحرمینه

نوای دلای عاشق      یا حبیبی یا حسینه

ایشالا بریم همه تو      مسیر حقّ و سعادت

به راه اسلام و ایمان      روزیمون بشه شهادت

 

یا ابوفاضل مدد

ای نسیم کربلایی       تو غم دل و میدونی

مثه اینه داری امشب      برامون روضه میخونی

ای نسیم کربلایی         چرا اِنقده حزینی

مثه اینه بی قرار ِ         پسر ام البنینی

 

 

شور - ما سینه زنان غم عظمای حسینیم

ما سینه زنان غم عظمای حسینیم            ما زائر دلخسته ی بین الحرمینیم

مرغ دل بشکسته ی ما گشته هوایی            هر لحظه غریبانه شود کرببلایی

ناله همه در مرثیه علقمه داریم              ما بر لبمان نغمه یا فاطمه(س) داریم

حسین یابن زهرا(س)...

یا فاطمه(س) جان کن نظری بر منِ سائل       تا که بشوم بهر گدایی ز تو قابل

یا فاطمه(س) من عاشق بین الحرمینم       من نوکر عشاق و محبین حسینم

این سینه زدن را ز تو دارم ز تو دارم            ای عشق تو و ذریه ات دار و ندارم

این سینه زنی عزت من آبروی من               یک مُهر قبولی ز شما آرزوی من

هر چند که ناقابلم و خانه به دوشم             این نوکریَم را به دو عالم نفروشم

مادر،کرمی کن که به راه تو فدا شم         من همسفر خیل عظیم شهدا شم

آنان که به یا فاطمه(س) گشتند، خدایی    از عشق حسین بن علی کرببلایی

یاد شهدا و همه انصار ولایت                     جان بر کف و همراه و نگهدار ولایت

یاد شهدایی که چه بی واهمه بودند         دلداده ی عشق علی و فاطمه بودند

باید که ادامه بدهیم راه شهیدان                 تا روز عیان گشتن آن دلبر پنهان

باید که مسلّح بشود اسلحه ی دین          تا روز رها گشتن لبنان و فلسطین

باید که بمانیم همه با شور حسینی           دلداده ی سید علی و یار خمینی

یگانه حامی خون خدا، بنفسی انت!

یگانه حامی خون خدا، بنفسی انت!
سلالۀ سرِ از تن جدا، بنفسی انت!

بیا که می‌گذرد قرن‌ها هنوز دهند
تو را هماره شهیدان ندا، بنفسی انت!

بیا که حضرت صدیقه چارده قرن است
کند برای ظهورت دعا، بنفسی انت!

بیا که از جگر چاه، اشک می‌جوشد
ز بس گریست علی بی صدا، بنفسی انت!

بیا که طشت بود مثل باغ لاله هنوز
ز پاره‌های دل مجتبی، بنفسی انت!

بیا که چشم به راه ظهور توست هنوز
سر بریدۀ خون خدا، بنفسی انت!

بیا که نالۀ «عجل علی ظهورِ» حسین
رسد به عرش، ز طشت طلا، بنفسی انت!

بیا دعای فرج بشنـو از لب زینب
به شهر کوفه و شام بلا، بنفسی انت!

بیا که دیده “میثم” به عارضت نگرد
کنار تربت پاک رضا، بنفسی انت!

نوحه 10 شب محرم

اومد ماه عزا ، سیاه شده عرض و سما
صاحب زمان صاحب عزا ، وای وای وای
می‌باره آسمون ، از غربت و داغ حسین
ملائکه در شور و شین ، وای وای وای
آی ، کی چشم انتظار عزا بود
آی ، عزای شه کربلا بود
وای ، حسین جان
******
خدا رو شکر آقا ، چشام به ماهت وا شده
توی دلم غوغا شده ، وای وای وای
هوای روضه هات ، مرحم دل بی قرار
یه سال تموم انتظار ، وای وای وای
وای ، می‌گیریم ز دستای زهرا
وای ، لباسا و شال عزا را
وای ، حسین جان

**************************
مسلم ابن عقیل

به روی دارمو ، روی لبم دارم نوا
حبیب من کوفه نیا ، وای وای وای
پشیمونم خدا ، نامه نوشتم که بیا
بیعت شکستند کوفیا ، وای وای وای
وای ، شده کل شهر تیر و پیکان
وای ، نیا سوی کوفه حسین جان
وای ، نیا سوی کوفه حسین جان
******
بیا برگرد حسین ، عزیز جان فاطمه
غریب کشن اینجا همه ، وای وای وای
بیا رحمی بکن ، به جونیٍ اکبرت
شش ماهه علی اصغرت ، وای وای وای
وای ، سه شعبه میسازن با خنجر
وای ، میشه درد سر کوفه اخر
وای ، نیا سوی کوفه حسین جان

***************************
ورود كاروان به كربلا

رسید از راه دور ، باغبونی با لاله هاش
به فدای آلاله هاش ، وای وای وای
به استقبالشون ، یه عده گلچین اومدن
به جنگ با دین اومدن ، وای وای وای
شد ، خزان باغ گل های زهرا
حیف ، که پرپر میشن دسته گلها
وای ، امان از غریبی
****** میده فرمان حسین ، خیمه ها رو برپاکنید
منزل تو این صحرا کنید ، وای وای وای
علمدار میزنه ،زانوجلوی محملٍ
بانوی غم غافله ، وای وای وای
وای ، عجب دلهره داره زینب
وای ، که والعصر میخونه زیر لب
وای ، امان از غریبی

***************************
حضرت رقیه (س)

شدم حاجت روا ، رسیده کنارم بابام
تمومه غم و غصه هام ، وای وای وای
خرابه در سکوت ، اومده بابا جون من
با سر بدون بدن ، وای وای وای
وای ، دیگه وقت رفتن رسیده
وای ، منم میشم امشب شهیده
وای ، امان از غریبی
******
یه دختر بچه ای ، تو خرابه روضه خونه
یه طفلی که نیمه جونه ، وای وای وای
بهونه میگیره ، عمه بگو بابا کجاست
این سوالم از شامی هاست ، وای وای وای
وای ، سه ساله که تقصیر نداره
وای ، دلش تنگه و بی قراره
وای ، امان از غریبی

***************************
طفلان حضرت زینب (س)

الهی زینبت ، بمیره که تنها شدی
همدم با غمها شدی ، وای وای وای
گلای من فدات ، اجازه بده دلبرم
می دونی که من خواهرم ، وای وای وای
وای ، نخوا تا که راحت بشینم
وای ، تو تنهایی و من می‌بینم
وای ، برادر حسین جان
******
خدا رو شکر داداش ، شدم منم مادر شهید
پیش مادرم رو سفید ، وای وای وای من از تو خیمه ای ، دارم می‌بینم حال تو
تو رو خدا حیرون نشو ، وای وای وای
وای ، به خون شد خضاب پیکراشون
وای ، فدای سرت هر دوتاشون
وای ، برادر حسین جان

***************************
عبدالله ابن الحسن

بیا عمه ببین ، سر عمو غوغا شده
عمو جونم تنهاشده ، وای وای وای
میون قتلگاه ، صدای هل من ناصرش
به هم ریخته شد ظاهرش ، وای وای وای
وای ، بمیرم غریب گیر آوردن
وای ، ببین عده ای تیر آوردن
وای ، عموجان حسین جان
******
میاد از خیمه ها ، یه کودکی با حال زار
پا تو روی سینش نزار ، وای وای وای
هنوز من زنده ام ، از دور عموم دور بشید
آخرین فداییش رسید ، وای وای وای
وای ، تو رگهای من خون حیدر
وای ، وجودم پر از عشق دلبر
وای ، عموجان حسین جان

***************************
قاسم ابن الحسن

عمو جانم حسین ، اجازه بده تا برم
مددی بکن سرورم ، وای وای وای
منم چو اکبرت ، فدایی بشم پیش روت
به فدای یک تار موت ، وای وای وای
وای ، اجازه بده ای عمو جون
وای ، که من هم برم سوی میدون
وای ، عموجان حسین جان
******
فتادم از فرس ، بالا نمی یادش نفس
عمو به فریادم برس ، وای وای وای
ببین غلطان شدن ، سنگها میون خون من
تو این حنابندون من ، وای وای وای
وای ، عسل خوردم از دست پاکت
وای ، شدم آخرش سینه چاکت
وای ، عموجان حسین جان

***************************
حضرت علی اصغر (ع)

بخواب آروم جون ، پُره چشام از ابر غم
میری و بارونی میشم ، وای وای وای
حرارت داری و ، داره میره بالا تبت
تشنه ای و خشکه لبت ، وای وای وای
وای ، نمونده نه آبی نه شیری
وای ، لبت از عطش شد کویری
وای ، امان از غریبی
****** رو دستم بودی و ، سه شعبه ای از راه رسید
حنجرت و از هم درید ، وای وای وای
تبسم میکنی ، ازت خجالت میکشم
ای کودک دردی کشم ، وای وای وای
وای ، جواب رباب و کی میده
وای ، با این حلق از هم دریده
وای ، امان از غریبی

***************************
حضرت علی اکبر(ع)

گل خوش روی من ، چه زمون پژمردنه؟
نگو وقت دل کندنه ، وای وای وای
جوون من علی ، قدمی بزن پیش روم
دیگه طاقتم شد تموم ، وای وای وای
وای ، میری و چه دلشوره دارم
وای ، من از رفتنت بی قرارم
وای ، امان از غریبی
******
پاشو از رو زمین ، عصای دستم شو بابا
از غمت قدم شد دوتا ، وای وای وای
یه صحرا می بینم ، علیِ اکبر ای خدا
پاشو جوونم ای بابا ، وای وای وای
وای ، تو این مدت کم خدایا
وای ، چطور شد علی ارباَ اربا
وای ، امان از غریبی

***************************
حضرت عباس (ع)

پاشو سالار من ، برادرت رو یاری کن
برای من سرداری کن ، وای وای وای
بمیرم یا ساقیا ، نبینم اما اشکتو
نشد بیاری مشکتو ، وای وای وای
وای ، نشد اب بیاری برادر
وای ، فدای سرت ای دلاور
وای ، برادر ابالفضل
******
میده مشک و عمو ، سکینه با اون حال زار
عمو برامون آب بیار ، وای وای وای
الهی که عمو ، به دعای اهل حرم
می مونی تو صاحب علم ، وای وای وای
وای ، ببین بی قراره ربابه
وای ، توی خیمه دنبال آبه
وای ، برادر ابالفضل

 

دارد تمام میشود آقا عزای تو

دارد تمام میشود آقا عزای تو
و کم گریه کرده ایم محرم برای تو

شبهاي آخر است گدا را حلال كن
اين هم بساطِ نوكر ِ بي دست و پاي تو

دارد چه زود سفره ي تو جمع می شود
هستم هنوز سائل ِ آب و غذای تو

مارا ببخش گريه ي سيري نكرده ايم
چشمانِ خشكِ ما خجل از اين عزاي تو

 هر روز، روز ِ تو همه جا محضر شما
یعنی که هست هر چه زمین کربلای تو

میل ِ دوبارگيِّ بهشت آدمی نداشت
وقتی شنید گوشه ای از روضه های تو

 کی دست خالی از در این خانه رفته است؟!
 دستِ پُر است تا به قیامت گدای تو

تنها بلد شدیم تباکی کنیم و بس
گریه کند برای تو صاحب عزای تو

گریه کن تو حضرت زهراست والسلام
جانم فدای فاطمه و جانم فدای تو

تازه به شام میرسد از راه قافله
تازه رسیده نوبت تشت طلای تو

اجرا شده توسط حاج منصور ارضي در شب 29 محرم

ماه صفر

آمده ماه صفر من در محرم مانده ام
در هوای هیات و زنجیر و پرچم مانده ام

در کنار پنجره با این دو چشم خیس و سرد
همزبان با شبنم گلبرگ مریم مانده ام

با تمام شعرهایی که همیشه ناقصند
در همین پیراهن مشکی ماتم مانده ام

تو سزاوار تمام مثنوی ها بوده ای
من که در وصف تو حتی در غزل هم مانده ام!

کربلایت می شود یک روز سهم من شود ؟
من هنوز از عطر سیب توست آدم مانده ام...

شوق کربلا

نشسته ام بنویسم که غصه ها دارم

دوباره شوق سفر سوی کربلا دارم



هوای دیدن ارباب هم هوای حرم

هوای روضه ی جانسوز کربلا دارم



تمام دل خوشی ام در جهان فقط این است

به سینه ام غم ارباب با وفا دارم



نشسته ام بنویسم برایتان آقا

نشسته ام بنویسم فقط تو را دارم



نشسته ام بنویسم مرا حرم ببرید

که غیر کرببلا من مگر کجا دارم؟



نشسته ام بنویسم برای این دل تنگ

دوباره خاطره هایی که از شما
دارم



کنار قتلگه ات روضه،گریه ، یادت
هست

که بوی سیب،شب جمعه،باز من سرمست



مهدی چراغ زاده

با چشمان تر گفتم حسین علیه السلام

در تمام عمر با چشمان تر گفتم حسین
در غمت با گریۀ شام سحر گفتم حسین

دامنی لبریز گل در دامن خود یافتم
تاکه بایاد غمت با چشم ترگفتم حسین

باز شد بر  روی من درهای الطاف خدا
چون که با آه غمی صاحب اثر گفتم حسین

لحظه ای غافل نبودم من زیاد و نام تو
در وطن بودم اگر یا در سفر گفتم حسین

من دل گم گشته ام را یافتم در کربلا
هر زمان با ناله و سوز جگر گفتم حسین

همره زوارّ کوی تو به گوشم هر زمان
آمد از کرببلای تو خبر گفتم حسین

هیچ نامی لذتش بالاتر از نام تو نیست
چون «وفائی» در همه عمرم اگر گفتم حسین

 

سید هاشم وفایی

نوکر امام حسین علیه السلام

ما را تمام خلق شناسند با حسین
ما نوکریم و حضرت فرمانروا حسین

ناز طبیب و منت مرهم کجا کشی؟
وقتی که هست تربت پاکش دوا حسین

با هر طپش ز سینه ما می رسد به گوش
ای پادشاه تشنه لب کربلا حسین

منت خدای عزّوجل را که لحظه ای
ما را به حال خویش نکرده رها حسین

در روز حشر سینه زنان ناله می کنیم
شور و نشور می کند آنجا به پا حسین

نوکر کنار سفره ارباب دل خوش است
شکر خدا که گشته خریدار ما حسین

آری وصیّت همه ما همین بُوَد
بر روی قبر ما بنویسید یا حسین

 

مجید خضرایی

شکر خدا داده پناهم حسین

کرده کریمانه نگاهم حسین

مائده هیئت او اشک ماست
داده چنین عزت و جاهم حسین

صبر حضرت زینب سلام اله علیها

کربلا گلزار عشق است و بهارش زینبا ست  

باغبان داغدار لاله زارش زینب است

 

صبر در قاموس هستی واژه ای پر محتواست

طبق فتوای خرد آموزگارش زینب است

 

استقامت در مصائب نیست کار هر کسی

آنکه خواند ام المصائب روزگارش زینب است

 

 گر حسین بن علی دین خدا را زنده کرد

آنکه شد بعد شهادت آبیارش زینب  است

 

کرد امضاء خون اصغر سر خط آزادگی

ضامن اجر و مهر اعتبارش زینب است

 

چون نبی بر چهره ماهش نظر انداخت گفت

فاطمه اصل است و رکن افتخارش زینب است

----------------

ستر ناموس نبوت چون حجاب زینب است

محتجب لفظ حجاب از احتجاب زینب است

 

دانش آموز علی ، خواهرناموس دین

کی دهد معجر زسر، قرآن کتاب زینب است

 

از مزارش گر صدای سوز و سازی بشنوی

آن صدای سوزش قلب کباب زینب است

 

از میان تربتش بوی حسین آیدبرون

کهنه پیراهن گمانم در مزار زینب است

 

ملجا اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود

شب نگهبان در کنار نهر علقم زینب است

 

واغربتا یا زینب

روضه بدنهای رو زمین افتاده

پس با زبان پر گله آن بضعةالرسول

رو در مدینه کرد که یا ایهاالرسول

این کشته ی فتاده به هامون حسین توست

وین صید دست و پا زده در خون حسین توست

همين كه چشم زينب عليهاالسلام به بدن نازنين برادرش افتاد دید گلوی برادرو با خنجر پاره پاره کردن ، بدن حسینش عريان رو زمین افتاده صدا زد أانت اخی – آیا تو برادر منی ؟


راوي مي گويد: به خدا قسم! فراموش نمي كنم، زينب عليهاالسلام دختر اميرالمؤمنين عليه السلام را كه به آواز حزين و دل غمين مي گفت:

«وامحمداه! صلي عليك مليك السماء، هذا حسين مرمل بالدماء، مقطع الأعضاء [و بناتك سبايا، الي الله المشتكي، و الي محمد المصطفي، و الي علي المرتضي، و الي حمزة سيدالشهداء»؛


... اين حسين توست كه بدنش را به خونش رنگين و اعضاي شريفش را پاره پاره كرده اند و ما دختران توايم كه ما را به اسيري گرفته اند، به سوي خدا شكوه مي كنم و مصيبت و درد دل خود را به سوي پيغمبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم و علي مرتضي عليه السلام و حمزه ي سيدالشهداء عليه السلام مي برم.

راوي گويد: «فوالله! أبكت كل صديق و عدو»؛ به خدا قسم! هر دوست و دشمن را به گريه درآورد .

در بعضي از روايات وارد شده: حتي اين كه آن قدر اشك از چشم هاي اسبان مخالفان جاري شده بود كه سم هايشان از اشك ديده ي آنها، تر شده بود.

صاحب «منتخب» شيخ فخرالدين رحمه الله روايت كرده:

هنگامي كه ام كلثوم عليهاالسلام برادر مظلوم خود را ديد كه با بدن برهنه بر زمين افتاده و بادها بر آن جسم شريف و بدن لطيف مي وزد، خود را از بالاي شتر بر زمين انداخت و كنار آن بدن مطهر آمد و آن را در آغوش گرفت و به گريه و ناله مي گفت:

يا رسول الله! فرزندت را ببين كه بي غسل و بي كفن بر زمين افتاده و بادها به جامه ي غبارآلود او كفن پوشانيده و بدنش را به خون گردنش غسل داده شده و اين اهل بيت او هستند كه آنان را اسير كرده و به ذلت به هر طرف مي دوانند. دوستي نيست كه دفع شر از آنان نمايد و اينك سر شريف اوست كه با سرهاي اولادش بر نيزه ها زده اند.
وقتي آن جماعت بي دين اين صحنه را ديدند او را باجبر و زور نيزه، از آن بدن شريف جدا كردند. [3] .

  

[1] اللهوف: 180 و 181، بحارالانوار: 58/45 و 59.

[2] المنتخب: 457/2.