چهلم پدر یا مادر

شد چهل روز ندیدم گل رویت بابا

مرغ دل پرزند هر لحظه بسویت بابا

 

شد چهل روز که بار غم تو بر دوش است

بی تو ای نور وفا خانۀ ما خاموش است

 

شد چهل روز مسافر به دل گور شدی

از چه رو این همه از محفل ما دور شدی

 

شد چهل روز شدم خوندل و محزون گریم

جای خالیِّ تو را مینگرم خون گریم

 

شد چهل روز که اشک غم من نیسان است

ای امیدم مگر هجران رُخَت آسان است؟

 

شد چهل روز سیه گشته چه روشن روزم

یاورم رفته و از داغ غمش می سوزم

 

شد چهل روز که سوز دل من افزون است

خواهر چشم به راهم که دلش پر خون است

 

مجلس ترحیم مادر

دلم گرفته زخانه کجایی ای مادر 

که خانه بی تو ندارد صفایی ای مادر 

. 

چنان به دیدن روی تو آرزو مندم 

خدا کند که بخوابم بیایی ای مادر 

. 

هنوز چشم به راه توام که بازآیی 

گره ز کار دل من گشایی ای مادر 

. 

مرا که طفل نحیف توام بیاد آور 

که تو فرشته مهر و وفایی ای مادر 

. 

بیا بیا به تو گویم حدیث غم ها را 

به قصه دل من آشنایی ای مادر 

. 

بخوابم آمده ای من ز شوق می خواهم 

بپایت افتم و ترسم نپایی ای مادر 

. 

کنار پنجره هر روز چشم می دوزم 

از آن رهی که برفتی بیایی ای مادر 

. 

به جای خالی تو خیره می شود هر روز 

چه می کشد دل از این جابجایی ای مادر 

. 

تو زنده ای و نمیری که درسرای وجود 

تو آن بنای بلند بقایی ای مادر 

. 

پس از خدا که جهانی رهین منت اوست 

امید من تو به روز جزایی ای مادر 

. 

نیازمند دعای تو ام که بنمایی 

برای این دل زارم دعایی ای مادر 

. 

بزرگی تو در این مختصر نمی گنجد 

که جلوه ای زجلال خدایی ای مادر 

. 

به گریه بود دلم خوش که دیگر آنهم نیست 

نمانده نای دلم را نوایی ای مادر 

. 

بهشت زیر قدمهای تست می بخشی 

بدون آنکه ستانی بهایی ای مادر 

. 

خوشا که این قفس تنگ بشکندروزی 

که سردهم چوتوشعر رهایی ای مادر 

. 

نوحه زمینه حضرت عباس علیه السلام

نوحه حضرت عباس علیه السلام
امیرِ با کرم.علمدارِ حرم
یلِ ام البنین. پناهِ خواهرم
قد و بالای تو
عمود ِ خیمه ها
شدی در عاشقی 
عموی بچه ها
ابوفاضل مدد
همینکه ناله ات.به گوش من رسید
کنار پیکرت.ببین قدم خمید
چه آورده سرت
عمود آهنین
گمانم بی هوا
توهم خوردی زمین
ابوفاضل مدد 
تماشایی شدی.امیر علقمه 
برایت مادری‌.نموده فاطمه
ببوسم دست تو
به پیش مادرم
چه گویم پاسخ
سکینه دخترم
#قاسم_نعمتی 
@karimegharib

نوحه حضرت رقیه (سلام اله علیها)

شب سوم حضرت رقیه سلام الله علیها

دلم داده خبر. می آید دلبرم
بباف ای عمه جان. کمی موی سرم

حلالم کن اگر
برایت زحمتم 
به خاک ِ بی کسی
گذارم صورتم
پدر جانم حسین

کبوتر بودم و .پرم را چیده اند
تمام دختران . به من خندیده اند
تماشایی شده
لباس پاره ام
ببین گم کرده ام 
دوتا گوشواره ام
پدر جانم حسین 

از آن شب تا کنون.زمین گیرم پدر
دگر از زندگی .ببین سیرم پدر
منم که بوده ام 
همه عمرم عزیز
نگاهم میکنند
به چشم یک کنیز
#قاسم_نعمتی 
@karimegharib

متن روضه درگذشت مادر و گریز حضرت زهرا سلام اله علیها

فرزندان داغ دیده ، خانواده معزا ، آجرکم اله ، خدا به همه ی شما صبر بده ، داغ مادر دیدید جانسوزه ، اما ببینید این خیل جمعیت ، دوستان ، آشنایان آمدن به شما تسلیت گفتن اما دلها بسوزه برا غریب مدینه جده سادات ، آخه شبانه و غریبانه بدنش رو تشییع کردن ، امیرالمومنین دو لیف خرما روشن کرد جلو جنازه بدست حسن و حسین داد ، بچه ها میخوان گریه کنن آستین عربی به دندان گرفتن ، آهسته آهسته صدا میزنن -

ای بضعه پیغمبر یافاطمه الزهرا
هم قدری و هم کوثر یافاطمه الزهرا
حورای خدا منظر یافاطمه الزهرا

بنده وظیفه دارم از طرف خودم و حضار در این مجلس این مصیبت را تسلیت عرض نموده و متقابلا از لسان خانواده معزا از کسانی که با حضور در این مجلس ، نصب بنر و ارسال پیام با این خانواده همدردی نموده اند کمال تقدیر و تشکر را داشته باشم.

در سوک مادر

کسی که ناز مرا میکشید ، مادر بود
 کسی که حرف مرا می شنید ، مادر بود 

کسی که گنج به دستم سپرد ،
 پدر بود 
کسی که رنج به پایم کشید ، مادر بود 

کسی که شیره جان می مکید ، من بودم 
کسی که روح به تن میدمید ، مادر بود 

کسی که در دل شب از صدای گریه من
 سپند وار ز جا می جهید ، مادر بود
 
کسی که خاری اگر پیش پای من میدید 
چو غنچه جامه به تن میدرید ، مادر بود  

کنار بستر بیماریم ، پرستاری 
که تا به صبح نمی آرمید ، مادر بود 

به روزگار جوانی کسی که قامت او به زیر بار محبت خمید ، مادر بود 

کسی که در غم و اندوه و در پریشانی
 به درد های دلم می رسید ، مادر بود 

یکی شکسته قفس ماند و خسته
 مرغی زار که از ثری به ثریا پرید ، مادر بود 

( عبدالعلی نگارنده ) 

چون در لحدم بَشیر و مُبشر دیدند
یک یک همه اعضای مرا بوئیدند

دیدند شمیمی ز حسینم به تن است
بر روی من از محبتش خندیدند

دوبیتی پایانی

ای بهار جاودانی یاحسین
درّ دریای معانی یا حسین

از تو ممنونم که بر ما داده ای 
افتخار نوحه (روضه) خوانی یاحسین

برنامه کامل اسارت آل الله علیهم السلام

صل الله علیک یا ابا عبداله 3

يا اين دل شكسته ی ما را صبور كن
يا لا أقل به خاطر زينب ظهور كن

           یابن الحسن

ديگر بتاب از افق مكه ، ماه من!
اين جاده هاي شب زده را غرق نور كن

    --- یا صاحب الزمان -----

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ،
اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ وَخَدیجَةَ،
اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ،

تو کیستی نایبة الحیدری
فاطمه را فاطمه ی دیگری

دوازده امام معصوم را
عمّه ای و دختری و خواهری

  *(ببین چه مقامی داره)*

تو در مقام صبر و حلم و رضا
خدا گواه است که پیغمبری

تو زینبی ، زینت اُمّ و ابی
تو افتخار پدر و مادری

تو پا به پای مادرت فاطمه
روز جزا شفیعه ی محشری

 *( خیلی اطالیه کلام ندم ، دلها رو ببریم کنار صحن و سرای بی بی ...
سلام علی قلب زینب الصبور و لسانن شکور ، سلام به قلب صبور زینب و زیان شکر گزارش ، یابن الحسن - ماشنیدیم شما فرمودید به شیعیان ما بگید برا عمه جانم گریه کنید ، اجازه میدی برا عمه جانت گریه کنیم یا نه )*

با داغ مادرش غم دختر شروع شد
او هرچه درد دید از آن «در» شروع شد

  *( سادات منو ببخشید )*

مادر به او که پیرهن کهنه را سپرد
دل شوره های زخمی خواهر شروع شد

  *( فرمود زینبم این کفن منه ، این کفن بابات علیه اینم کفن داداش حسنته ، گفت خدا رو شکر قرار نیست داغ حسینو ببینم )* 

مادر به او که پیرهن کهنه را سپرد
دل شوره های زخمی خواهر شروع شد

باور نداشت آتش آن اتفاق را
تا عصر روز حادثه باور شروع شد

جمعه حدود ساعت سه بین قتلگاه
تکرار قصه ی در و مادر شروع شد

اینجا بجای میخ در و قامتی کبود
این بار جنگ خنجر و حنجر شروع شد

زینب ! بلند گریه کن اینجا مدینه نیست  *( اهل کنایه )*
حالا که سوگواری حیدر شروع شد

  *(  آی اهل  گریه کجا نشستید منو یاری کنید ، سادات منو ببخشید بزرگان ، همه ی روضه من همین بیته ، بگم یا نه دلشو داری بشنوی یا نه )*

نه باورم نمی شود این سطر از لهوف
والشمرُ جالسٌ، سر و خنجر، شروع شد

می خواستم تمام کنم شعر را، نشد
یک غم تمام شد، غم دیگر شروع شد

  *( کاش همه ی مصیبتها کربلا تمام میشد )*

خورشید روی نیزه شد و آسمان گرفت
زینب گریست خنده ی لشکر شروع شد

یا صاحب الزمان! غم تو نانوشتنی است
بگذار بگذرم غم دیگر شروع شد

اومد کنار پیکر برادر ،  نشانه ای نمانده ، انگشرش رو مجدل برده ، امامشو اخنس غارت کرده ، سر مطهرش رو خولی برده ، صدا زد حسین جان ، عزیز برادرم ببین زینبت آواره شده ، گاهی صدا اانت اخی انت ابن والدتی آیا تو برادر منی گاهی صدا میزد یوم علی صدر المصطفی و یوم علی وجه الثری 
-------
چقدر نام تو زیباست اباعبدالله
چشم تو خالق دنیاست اباعبدالله

دستگیری ز گدا گردن هر ارباب است
کار ما دست تو آقاست اباعبدالله
------------
زینت دوش نبی روی زمین جای تو نیست 
خار و خاشاک زمین منزل و ماوای تونیست
حسین آرام جانم حسین روح و روانم

برنامه کامل ایام اسارت آل اله - اسارت بی بی زینب سلام اله علیها

حسن لطفی :

آیِنه در آیِنه نورِ مُکَرَم زینب است

جلوه در جلوه تجلیاتِ خاتم زینب است

خطبه در خطبه امیرالمؤمنین دَم زینب است

زُهره در زُهره ظهورِ اسمِ اعظم زینب است

آنکه با عشقِ حسینی گَشته همدم زینب است

با مُسَمَط با قصیده با غزل با مثنوی

صائِبی از اصفهان و بیدلی از دهلوی

جودی و یَغما و نَیِر شهریار و مولوی

می بَرَد اما دلم را مصرعی از مُنزوی

این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است

نامِ او پُر کرده عالم را حجابش بیشتر

خُطبه اش بنیان کَن و فصلُ الخِطابش بیشتر

غیرتش مبهوت ساز است،انقلابش بیشتر

محملش دارد تماشا و رکابش بیشتر

گفت با عباس پُشتیبانِ پرچم زینب است

شمع اگر این است دل پروانه باشد بهتر است

مِی اگر این است پُر پیمانه باشد بهتر است

سر اگر خاکِ درِ میخانه باشد بهتر است

عقل در توصیفِ او دیوانه باشد بهتر است

در شهامت برتر از سارا و مریم زینب است

عشق وقتی می تپد عاشق پرستو می‌شود

دستِ عاشق زود از حالِ دلش رو می‌شود

هر که با خورشید شد آیینه ی او می‌شود

دخترِ شاهِ نجف هم شاه بانو می‌شود

یک تن اما حامیِ ناموسِ عالم زینب است

از همان اول خدا میخواست او را شُد حسین

اصلاً او با اولین پلکِ تماشا شُد حسین

فاطمه شُد مرتضی شُد پیش از آنها شُد حسین

گرچه نامش بود زینب بعدش اما شُد حسین

او حسین است و حسینش هم مُسَلَم زینب است

گرچه بر بال و پرِ خود سلسله دارد هنوز

او که باشد سایبانی قافله دارد هنوز

می‌رود پشتِ برادر فاصله دارد هنوز

با سرِ هر زلفِ او صدها گله دارد هنوز

آنکه ریزد در فراغت اشک ماتم زینب است

---------------

گفت:داداش! اسارت،غریبی،بی کسی، همه یه طرف،اما داداش! وقتی جلو بچه ها می زدنم ،خیلی خجالت می کشیدم، تازه فهمیدم چرا مادرم با داداش حسنم سر سنگین بودم ، هی از هم خجالت می کشیدن، آخه وقتی یه مادر رو جلو بچش بزنن خیلی خجالت زده میشه ، امام باقر علیه السلام فرمود در مسیر اسارت دستهای مارو با ریسمان بسته بودن ، وقتی مابچه ها زمین میخوردیم عمه جانم آهسته راه می رفت می اومدن میزدنش .

دل سوخته دلها بود محفل زينب
امان از دل زينب، امان از دل زينب

همان داغ برادر، بود قاتل زينب
امان از دل زينب، امان از دل زينب

دو چشمش به برادر، دو دستش به سلاسل
نگاهي به حسينش، نگاهي سوي قاتل

کند گريه به زخمِ، سرش، چوبه ي محمل
که از خون جبين، سرخ شده محمل زينب

امان از دل زينب، امان از دل زينب
سر از سنگ شکسته، قد از غصّه خميده

به دل داغ برادر، ز رخ رنگ پريده
شرارش به دل زار، اشکش به دو ديده

بوَد از همه عالم، فزون مشکل زينب
امان از دل زينب، امان از دل زينب

فلک محو کمالش، ملک مات جمالش
شکسته کمر کوه، ز اندوه و ملالش
کند تا به سر ني، تماشاي هلالش
امان از دل زینب ..

بر بنی الزهرا جسارت شد / رزق آل الله اسارت شد

قلب عترت خسته / دست زینب بسته
مادری گرید با/پهلوی بشکسته

نوحه خواند کوثر/همنوا با حیدر/ای غریب مادر

یا ابا عبدالله...

پرچم نهضت بعد از دلبر/بر روی دوش دخت حیدر

مثل گل پژمرده/با دلی افسرده
بهر حفظ اسلام/تازیانه خورده

ناله دارد خواهر/با دو چشمان تر/ای غریب مادر

یا ابا عبدالله...

یاد عاشورا چشم یاران/جمله می بارد همچون باران

ذکر ما یا زهراست/هر زمان عاشوراست

بر عبادُ الرّحمن/هر کجا کربلاست

مثل عون و جعفر/کن قبول از ما سر/ای غریب مادر

یا ابا عبدالله...

شیخ عباس قمی (ره) در نفس المهموم آورده :

راوی میگه کاروان اسرا رو به مجلس ابن زیاد بردن ؛ نانجیب رو تخت نشسته بود رو کرد به بی بی زینب صدا زد گفت : خدارو شکر رسوا شدید ، کَیْفَ رَاَیْتِ صُنْعَ اللهِ بِاَخیکِ دیدی خدا با برادرت چه کرد ، بی بی فرمود ، مارایت الا جمیلا چیزی بجز زیبایی ندیدم بزودی خدا بین تو آنها حکم میکند

کعبه بی نام و نشان می ماند اگر زینب نبود

بی امان دارالامان می ماند اگر زینب نبود

 

گرچه دادند انبیا هر یک نشان از کربلا

کربلا هم بی نشان می ماند اگر زینب نبود

 

مکتب سرخ تشیع کز غدیر آغاز شد

تا ابد بی پاسبان می ماند اگر زینب نبود

 

مکتب قرآن که از خون شهیدان جان گرفت

بی تحرّک هم چنان می ماند اگر زینب نبود

 

مجری احکام قرآن او بُوَد با صبر خویش

دین حق بی حکمران می ماند اگر زینب نبود

 

کرد اسلام حسینی از یزیدی را جدا

حق و باطل توأمان می ماند اگر زینب نبود

 

در شناسای مسیر حق و باطل فکرها

بی گمان اندر گمان می ماند اگر زینب نبود

 

شد گلستان کربلا از لاله های احمدی

وین گلستان در خزان می ماند اگر زینب نبود

 

شعله عالم فروز نهضت سرخ حسین

زیر خاکستر نهان می ماند اگر زینب نبود

 

ناله مظلومی لب تشنگان دشت خون

در گلو گاه زمان می ماند اگر زینب نبود

 

فارسان صحنه هیهات منّا الذّله را

داغ ناکامی به جان می ماند اگر زینب نبود

 

ای «مؤید» هر چه هست از زینب و ایثار اوست

جان هستی ناتوان می ماند اگر زینب نبود

 

شاعر : سید رضا مؤید

يحيي مازني روايت کرده است:

«مدتها در مدينه در خدمت حضرت علي (ع) به سر بردم و خانه ام نزديک خانه زينب (س) دختر اميرالمؤمنين (ع) بود. به خدا سوگند هيچ گاه چشمم به او نيفتاده صدايي از او به گوشم نرسيد. به هنگامي که مي خواست به زيارت جد بزرگوارش رسول خدا (ص) برود، شبانه از خانه بيرون مي رفت، در حالي که حسن (ع) در سمت راست او و حسين (ع) در سمت چپ او و اميرالمؤمنين (ع) پيش رويش راه مي رفتند.

 

نوحه شب هفتم علی اصغر علیه السلام

نوحه شب هفتم حضرت على اصغر (ع)

اى نوگلم از روى تو شرمنده هستم 
  غرق به خون پرپر مزن بر روى دستم 
        على اصغر من _ گل پرپر من 
                لالايى على جان
باداغ خود کردى على در اضطرابم 
    کردى تو از خون گلوى خود خضابم
              در فکر گيسوى پريشان ربابم 
       به زير عبايم _ نهانت نمايم 
                 لالايى على جان 
لبهاى تشنه بر گلوى تو گذارم 
 با بوسه اى شايد دهى بر دل بى قرارم
           مهلت بده تير از گلوى تو در ارم
   نظر کن به بابات _ چرا بازه چشمات  
                  لالايى على جان
زيبايى زير گلوى تو نظر شد
    تير سه شعبه ديدى اخر درد سر شد
      اى واى من که مادر تو خون جگر شد 
    ببين دل شکسته _ به راهت نشسته
                لالايى على جان
#قاسم_نعمتی 

نوحه حر علیه الرحمه

**( بی پناهم یا حسین  رو سیاهم یا حسین )**

جان حر باشد به قربان وفایت یا حسین
آمدم تا سر نهم بر خاک پایت یا حسین 

**( بی پناهم یا حسین  رو سیاهم یا حسین )**

آمــدم همچــون گــدایـان بــر در احسـان تـو
کن نظر شاها در این دم بر گدایت یا حسین
        
از گناه زشت خود شاها پشیمان گشته‌ام
جــویم امّیـد عنــایت از سخــایت یا حسین  
           
**( بی پناهم یا حسین  رو سیاهم یا حسین )**

تشنــۀ فیـض تــو باشـم ای سحـاب مرحمت!
گر چه خود لب‌تشنه‌ای از اشقیایت یا حسین

عشق روی تو گرفته در دل و جانم مَقَر
آیـد از نـای وجـود من نــوایت یا حسین 
 
**( بی پناهم یا حسین  رو سیاهم یا حسین )**

نیست ممکن تا ز سـر سـازم هوایت را برون
می‌دهم جـان در ره مهـر و وفایت یا حسین      
 
**( بی پناهم یا حسین  رو سیاهم یا حسین )**

زمینه،واحد،شور - امام حسین علیه السلام

جمالِ غرق نورَت آقا،تجلّیِ خدا حسین جان
جانم فدای غربت تو،غریب کربلا حسین جان
غریب کربلا حسین جان...
تو مصحف جهاد و ایثار،تو آیه ی تطهیر و نوری
به دیده ی کلیمِ اشکم،تو نورِ سر زده ز طوری
غریب کربلا حسین جان...
تمامیِ دار و ندارت،فداییِ راهِ خدا شد
به پیش دیدگان زینب،سرت هلال نیزه ها شد
غریب کربلا حسین جان...
به یاد جسم غرقِ خونت،زمین و آسمان بگرید
ز ماتم تو مادر تو،غریب و بی نشان بگرید
غریب کربلا حسین جان...
آن نا نجیبان حرامی،در قتلگه تابت ندادند
غرقِ به خون سرت بریدند،ولی چرا آبت ندادند
غریب کربلا حسین جان

زمینه - امام حسین علیه السلام

اگر چه خارم و در گلشنِ تو ام
شکر خدا که من سینه زنِ تو ام
هستی کشتیِ نجات
وَ هم مصباحِ هُدیٰ
جانِ زهرا و علی
یا سیّدَ الشُّهدا
یا سیّدَ الشُّهدا...

از نوکرانِ خود،مارا خِطاب کن
یا از صحابه ات،ما را حساب کم
به حقّ عابس و هم
حبیب و جون و زهیر
دعا کن ما هم آقا
گردیم عاقبت به خیر
یا سیّدَ الشُّهدا...

از کربلای تو،تا نهرِ علقمه
آوای جان بُوَد،ذکرِ یا فاطمه
به حقّ آنکه قدش
از بارِ غصّه خمید
در راهِ عشق خودت
مارا بِنما تو شهید
یا سیّدَ الشُّهدا...

زمینه – شور – امام حسین علیه السلام

زینت دوش پیمبر ای گل لاله ی پرپر
ای عزیز دل زهرا یا حسین غریب مادر
مظلوم حسین ...

شده اي به کام عطشان از جفای قومِ کافر
کشته ی امر به معروف شهید نهیِ زِ منکَر
مظلوم حسین...
به صحیفه جمالت همه آیه های قرآن
تو حقیقت نمازی به خدای حیّ منّان

به حریم عشق و ایثار به تو از جفا چه ها شد
همه هستیِ تو آقا به مسیر حق فدا شد

زِ غم شهادتِ تو محشری به کربلا بود
به پیش دیده ی زینب سرِ تو به نیزه ها بود

به تمامِ عاشقانت بوده ای تو یار دیرین
به سرِ نیزه هم آقا تو شدی مبّلغ دین

ای شهید کربلایی خوانَمَت به اشک و ناله
ما را کن صحابه ی خود حقّ زهرای سه ساله

گر چه تا لحظه ی آخر سائل هدایت هستیم
ما به ذکر یا ابالفضل پیرو ولایت هستیم

همه در رکاب مهدی میشویم فداییِ تو
مثل باکری و همت یارِ کربلایی تو

زمینه زیبا امام حسین علیه السلام

* آه فدای سوز نینوایت فدای اشک بچه هایت
فدای جسم پر ز خون و فدای آن سرِ جدایت
میان گودال ز غم ها چه ها شد
به کام تشنه از تنِ تو سر جدا شد
به دین و قرآن ستم روا شد
سر مقدّست هلال نیزه ها شد
آه حسین حسین غریب مادر ....

* آه به کربلای عشق و ایثار شدی شهید حفظ مکتب
فدای گریه های زهرا (س) فدای ناله های زینب
میون گودال برابر تو
با گریه مرثیه میخونه خواهر تو
عزیزْ برادر شهید بی سر
پاشو ببین منم شدم شبیه مادر
آه حسین حسین غریب مادر...

* آه برادر غریب زینب
ببین داریم میریم اسارت
میون این همه نا محرم
داره میشه به ما جسارت
ز جانِ ما زد عزا شکوفه
میریم با شمر و حرمله به شام و کوفه
یتیمای تو چه بی بهانه
خوردن همه یا کعب نِی یا تازیانه
آه حسین حسین غریب مادر...

مناجات امام زمان (عج)

ای بانی عزای محرم بیا

ای صاحب لوای محرم بیا

سالار دل بیا که همه طالب توییم
این مرتبه برای محرم بیا

بنگر به استغاثه ی سینه زنان عشق
بشنو شها صدای محرم، بیا

اشک مرا ببین که امانم نمی دهد
ای سوز گریه های محرم بیا

هر جا که می روم اثری از عبور تو است
ای یار آشنای محرم بیا

در روضه ها به عشق حضور تو دل خوشیم
ما مانده ایم پای محرم بیا

ما اقتدا به آن دل خون تو کرده ایم
برگرد مقتدای محرم، بیا

بی تو کسی به درک محرم نمی رسد
ای گریه ات بقای محرم بیا

با این دل شکسته و دیوانه ام بساز
ای یار باوفای محرم بیا

یا یک سحر ببر تو به کرب و بلا مرا
یا می شوم فدای محرم بیا

محبان ابی عبداله الحسین علیه السلام

کعبه، یک زمزم اگر در همه عالم دارد
چشم عشّاق تو نازم! که دو زمزم دارد
 
هر کجا مُلک خدا هست، حسینیه ی توست
هر که را می‌نگرم، شور محرّم دارد
 
نه محرّم، نه صفر، بلکه همه دوره‌ی سال
کعبه به یاد غمت، جامه‌ی ماتم دارد
 
روضه‌خوانِ تو خدا، گریه‌کنِ تو آدم
اشک، ارثی است که ذریّه‌ی آدم دارد
 
نازم آن کشته! که تا صبح قیامت زنده است
سلطنت هم چو خدا، در دل عالم دارد
 
اشک در ماتم تو بس که عزیز است، حسین!
جای در چشم رسولان مکرّم دارد
 
جگرم زخمی آن کشته که زخمِ بدنش
هر دم از زخمِ دگر، دارو و مرهم دارد
 
می‌کند که آتش دریای غضب را خاموش
هرکه در دیده‌ی خود، یک نم از این یم دارد
 
روز محشر نفروشد، به دو صد باغ بهشت
هر که یک میوه ز نخلِ تر «میثم» دارد

 

شاعر: غلامرضا سازگار (میثم)

مرثیه امام حسین علیه السلام

نازم آن زنده شهیدی که برٍ داور خویش
سازد از خون گلو تاج و نهد بر سر خویش

تا دهد صبح ازل هدیه به سلطان ابد
بر سر دست برد نعش علی اکبر خویش

می رود راه خدا با سر خود بر سر نی
چون به زیر سم اسبان نگرد پیکر خویش

روی گلگون شفق سرخ شد از خون حسین
تا شود شاهد این خون به بر داور خویش

در شگفتم چه جوابی به خدا خواهد داد
قاتل او چو درآید به صف محشر خویش

در اذان نام پیامبر برد و وقت نماز
میکشد زاده ی آزاده ی پیغمبر خویش

آب مهریه زهرا و جگرگوشه ی او
باز پیغام عطش می دهد از حنجر خویش

آیاتی از قرآن کریم که مفسران آنها را به امام حسین(ع) تعبیر کرده‌اند

در قرآن کریم، آیات بسیاری وجود دارد که منابع تفسیری و روایی از این آیات، تعبیر به وجود نازنین اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام به ویژه امام حسین(ع) کرده‌اند.

همزمان با فرارسیدن ایام شهادت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام و ۷۲ تن از یارای با وفای ایشان در کربلا بر آن شدیم تا گذری بر آن دسته از آیات قرآن کریم داشته باشیم که منابع تفسیری و روایی از آنها اشاره به امام حسین(ع) دارد که در ادامه می‌خوانید:

آیات فراوانی در قرآن کریم درباره امام حسین(ع) وجود دارد. آیاتی که بر اساس منابع تفسیری و روایی، مربوط به حضرت سیدالشهدا(ع) است:

۱) سوره مبارکه اسراء/آیه ۳۳

«وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتی‏ حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیِّهِ سُلْطاناً فَلا یُسْرِفْ فِی الْقَتْلِ إِنَّهُ کانَ مَنْصُوراً : وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِیِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ یُسْرِف فِّی الْقَتْلِ إِنَّهُ کانَ مَنْصُورًا»؛

و نفس محترمی را که خدا قتلش را حرام کرده نکشید مگر به حکم حق و آن کسی که کشته شده برای ولی او سلطه (حق قصاص) قرار دادیم اما در قتل اسراف نکنید چرا که او مورد حمایت است.

در جلد دوم تفسیر «عیاشی» ذیل این آیه از امام باقر (ع) روایتی نقل شده که حضرت می‌فرماید: «این آیه در مورد امام حسین (ع) است که مظلوم کشته شد، و امام زمان(عج) ولی اوست وقتی قیام کند، از قاتلان آن حضرت خونخواهی خواهد کرد».

۲)سوره مبارکه مریم/ آیه یکم

«کهیعص». در جلد سیزدهم تفسیر نمونه روایتى است که این حروف مقطعه را به داستان قیام امام حسین(ع) در کربلا تفسیر کرده است: «کاف» اشاره به «کربلا»، «هاء» اشاره به «هلاک خاندان پیامبر» صلى‌الله علیه و آله و «یاء» به «یزید» و «عین» به مسأله «عطش» و «صاد» به «صبر و استقامت» حسین و یاران جانبازش‏.

۳) سوره مبارکه حج/ آیه ۶۰

«ذلِکَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ»؛ (آرى، مطلب) چنین است! و هر کس به همان مقدار که به او ستم شده مجازات کند، سپس مورد تعدى قرار گیرد، خدا او را یارى خواهد کرد؛ یقیناً خداوند بخشنده و آمرزنده است!

۴)سوره مبارکه احقاف/آیه ۱۵

«وَ وَصَّیْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ کُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعینَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنی‏ أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتی‏ أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَ عَلى‏ والِدَیَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لی‏ فی‏ ذُرِّیَّتی‏ إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ وَ إِنِّی مِنَ الْمُسْلِمین».

در این آیه آمده است: وَوَضَعَتْهُ کرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا طبق روایتی از رسول خدا(ص)، آیه مذکور در حق امام حسین (ع) نازل شده است.(حسین بن حمدان الخصیبی، الهدایة الکبری، ص۲۰۲)

۵) سوره مبارکه الرحمن/ آیه ۲۲

«یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجان»

در جلد بیست و سوم تفسیر نمونه، حدیثى از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که در تفسیر آیه «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ ...» فرمود: عَلِىُّ وَ فاطِمَةُ علیهما السلام بَحْرانِ عَمِیْقانِ، لایَبْغِی أَحَدُهُما عَلى‏ صاحِبِهِ، یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ، قالَ: الحَسَنُ وَ الْحَسَیْنُ علیهما السلام: «على و فاطمه دو دریاى عمیقند که هیچ یک بر دیگرى تجاوز نمى‌‏کند و از این دو دریا، لؤلؤ و مرجان یعنى حسن و حسین خارج شده‌‏اند».

۶) سوره مبارکه فجر/آیه ۲۷

«یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلَى رَبِّک رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً فَادْخُلِی فِی عِبَادِی وَادْخُلِی جَنَّتِی»

در تفسیر مجمع‌البیان آمده است: سوره‌ای که به عنوان سوره امام حسین (ع) معرفی شده، سوره فجر است. در روایتی که در خصوص فضیلت این سوره از امام صادق (ع) نقل شده، حضرت می فرماید: «سوره فجر را در نمازهای واجب و مستحبی بخوانید که این سوره، سوره حسین بن علی (ع) است و هر کس این سوره را بخواند روز قیامت با امام حسین (ع) در درجه ای از درجات بهشت است».
در پایان این سوره آمده است: یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلَى رَبِّک رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً فَادْخُلِی فِی عِبَادِی وَادْخُلِی جَنَّتِی(فجر/ ۲۷ الی۳۰)؛ تو ای روح آرام یافته به سوی پروردگارت باز گرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود و در سلک بندگانم و در بهشتم داخل شو».
شیخ عبدالله بحرانی پس از نقل روایتی که از امام صادق (ع) در خصوص این سوره و اختصاص آن به امام حسین (ع) بیان شد، می نویسد: «یکی از حاضران پس از بیان امام صادق (ع) عرض کرد: چگونه این سوره، سوره امام حسین (ع) است؟ حضرت فرمود: مراد از (نفس مطمئنه) در این آیه امام حسین (ع) و اصحاب و شیعیان آن حضرت است».
علاوه بر آیاتی که در شأن امام حسین (ع) ذکر شد برخی از آیات و سوره‌های قرآن در شأن اهل بیت پیامبر(ص) مثل حضرت زهرا (س) و امیر مؤمنان و یا امام حسن و امام حسین (ع) هستند. از جمله آیاتی که در شأن اهل بیت (ع) نازل شده و امام حسین (ع) را نیز شامل می‌شود می‌توان به آیات زیر اشاره کرد:

۷) آیه تطهیر؛ آیه ۳۳ سوره مبارکه احزاب

در این آیه خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکمْ تَطْهِیرًا»؛ از ام سلّمه روایت شده که این آیه در خانه من نازل شد و در خانه هفت نفر بودند. رسول خدا (ص)، جبرئیل، میکائیل، علی، فاطمه، حسن و حسین (ع).

۸) سوره مبارکه آل‌عمران/ آیه ۶۱، که به آیه «مباهله» مشهور است، نیز به همین شکل است: «فَمَنْ حاجَّـکَ فِـیهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ العِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْنآءَنا وَأَبْنآءَکُمْ وَنِسآءَنا وَنِسآءَکُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللّهِ عَلی الکاذِبِـینَ».

مفسران و محدثان شیعه تصریح کرده‌اند که این آیه مزبور در حق اهل‌بیت (ع)نازل شده است و منظور از «أبناءنا» منحصراً امام حسن و امام حسین(ع) است.